«C C C ( «< v.*. < ' '

«, < cc o <

< c<r c <

<CC C<CC C < cc <

cc ^ cc c cc rcc

«2 cc c CC< OC '

Ci <<c oc <rcc> c<c ■

I <C »*" C(>'<(. OC <

<fC<

c

c c

c CC «3CC

C<CC'<<SQC

,c<c^c<ac

1 c < •<

C <C

<C€CC <C

«I c<g

< <C( r < rc

■i c:

<cc ccc

CCC <C C

f C$«fiQ

CC-C * <c c

CC CC(«

< cccc c «caar

cccocogb

«ft cUC,< <JGCC<C ' <TC CC<CC c «CfiKcC

L'. '<>CC < '

c CC C--CXC < < CC C « COC

«. « C < C«

Cc cocCCC

CCfiCCCGC'

.. CC« CC CC< <

c c« CC Cvc« c c < C"<<

'<.<<:< C < < (C

< < < c < c* <

, , ,(■

1'CC'C'^ i

<C « < C

<C c c< <

<C c c co c

CC Ci,C c

ccc C( <c c

<cc ovc C

., OC<

<"<<Cj' C

QJ. • * v* <«CT < « 'C-tJt <

C < '■ «O <.CCCC

\r CC C<c<

< < <«S5c£ C «<

c ^«t/C< C- <- C Cc C c< C «< < OC CL<C'' O c ' Cc<C o c<c c<

C cc < «C<C. C« .c< Cc cc < * cc<c C ' <c

<<r

' «E <rc<<'<ac 4 <S tc < C < <s <rc c <C<

1C€ ( C <jC « c - c <JC i<S eCCC CC <C; ccccjC <X4

, <X CC<CC <0

c < <c cCccC* r<C

Elcccc <si3

• d< c c ccr c c< c

c«< CC ><^"K C <C< c ' c cC c^ <Ct."< C**c '

<C CC CC «C «-C'C "< C <C <£L C «-c r <C <

< ' <c<r" ccC'C <cr cc

C." •' « ( < C <XT C5CS <c<c <c <

*)■ cl\ nJ^ii' i

VILLANOVA COLLEGE LIBRARY

Villanova, Pennsylvania

«C CCT Cic^

This book was donated 3-4-49

ley.f....lfu-5ullIyan^-.0...S..A*.

<cccccc « ^cCCC c

^CCCCc cc -■«.«*■ *<

C'" <T< c ^CCC*'''

C C< C CclCCCc c

c <s CCC«C

C'C "C ' c CZ<CC<3CC

■ ' <c < ccccccc

d CC ccCCC(' "<£C'

«CC <-C C. C'CCCC ' c

CC <C CcCcCCCf^C" <gj cc CC C <i C«C<C<?< < c <

c. <rccc«t%'C ccc

C CCC: CC*< C<s"c c< L<SC

< ccc-< cc.c<r<rc<c«c

~* <C'( C "<Ccf<CCC«C CCCI:"<C c(CC<CCf«. < «« <£" CC^ C

S«'cl<cc: «cccci''' c

X CC <C C <CC<t<CI c ^CiCCC C <TCC C C

e«ccc c <mc< c o

^<CCC CCCC.cr c CCI^CjCCCvC <3«GC c" <

rCCCC<tC C<CC ' C«

<cccc<cccc<iacc" <■ c<4

ccsecc

,<( <g^«r

c <»<•

:<K;C4GE cccccco

^ccccc cc aCcc«v- ac

CCC< C ' <*LC€w' CiC

CC( • <€CjCC"«<C' CCc ^LL<CC. , v<^CA€. CCC^c cc»

cc<iKc<jcS< c c<"<crc<«mc ' ccccc «

CC<£<c«dOC * <UCC 4X3L CC < ■ «. <CC<l

>:r- ' cccc «c cc<,< o"c<c<«

v. cc<c 4flES3i.cc " <^C4I<C£

■c <'<2c cscjcc <?. c^<cr <

CC4Cc «4CtC<C<«C

cc<^<c<ccrr c

_ <c<c-< 'C<C< <c

C<< C<C C<t. CcCj

c c

occ <

C '

c(c C

<(CC««:c

<'<<~C<C'" C 'CCC^ - cC C ccck

o«< ccc

«c <<« << << <cc

rC <• f C<l < CCC u O OCCCCC <t O- c< <C-CccC C«"< r « <CcccT occ^c

C ( ■ '« Cc-'CC C. c <cT« ( < <<c CC c ■<<€!' «c C'« c< < C("< c <cC CfC C C:«C''cC

C« C <C'C

< CCCCC'

ccc<c

i. , <•■( cci cC

■<

CCC4Cl< C"CC<C

C €CC C c <t< cc. <

C <38SS?rccc ■ c c<

Tc<

_ _>cc< WcIT

3 s «oc

c<jc

c c c <«:cc<c^:c:<c. <«r <

<< c<<ccc «c-ctcc C<tc

< <<^cC'"CcOCC r<r c

: '««Xl^CCC ■■<? c rcc

: < < ac<ccri!Ecc.vC<c o"C' c<co<<

c ' 'OC<C'4IC<cC<CC C CC<<'

'<coC'<i<?«rc<4ii. c cc«

« <« <2 <L<<rC C «"CT 'C'- <c i .^co c«CC"" ■CC' s^£.<i^C C< ' <CC < CC < ' OC ' C< • << C>- ' C< CCC «Kl>C <' ■

C<j,

* c ccc c<

i C<Cc <

■ C<<« C<3C< C

< < Cc< CCC L<

< c c< <7CC <c<

< <© <rc« c

<" «r CC c

C «Cc C.5j C<c C

«r-.c • <_■

r. [.I c

«c C

C ccc <c

<r «c <>

, C< | <<<

c*

cc

c

«« C<? <

C«c f

« « C< <~ <

<<_ C<< C

< <<"c.< <,

' ^v_v_*_c « < <. <.«__ c> « < _-

(<oXCCc <cc. cfe « 3 5,

< <«K^c <c<««< <-■< . <>

c ccccCc <cc«? c £,c<

«^CCCCr C<r _?5

c_c

C CccC«_f C C<« <C

c <<<■.<?<<,

CCCCc v o cccc<

.Ccc <r<

< <c

« <

cc< CC< cCc

< c

<<<<««c <■ 483: <<«

<C_C<r< «. « <7 <T,<cg ;

c(> <cc«- «c ^crcc*

1 "C<ccf«-'< rxccc cc

C «CCCC <<C<« ■ «

c

cccgc

v. '<

C <c

• csacs c<««c><c •

CCi<c< cxcccC •

<« ,<j.

CC «kC< C« c«x <■■<

-CC<CC<C c < , ccccc c c k

cccccc c «< c c

>- " c «c c <«C«a5 <_c

ccc '«*<_ c

C<<c <

<_rc ccc«c c < o

>c c C

-»«cC CCt < C c <C5C<CC C

<ccc<_rc <c , < i cc"<c c <-c i cj

. -cCcc«CT.<-C'.<iC< c 'CCCCCc C <C r.

<<KC.CC <c

ccc c cr c <c cccc

<* c :cc c «£__*

,CC < <C C<f

».cc< c c <r«^

__ ■ <C- <

C7'- CC c ■ <

<C c C CCcOC

cccc c <cc

:. .<CC< CC C< * i ;'««SC<C <rc< <

CCCCcCC • C<««€33Cct3c :-<e<ccc<c C^^C?Xj<C «:<

«cc <« c«s <c«c<C"«c

<rcc c< v c o<rcc <cr«-

Cc«.«.

C-' ' *^i?

CCC «' CC«C ■ «Ccc •

- < C «dJC <

CCC3CC*

■ ■■<<. «< CCC

««^_C\ cc < <C < <c<C_/s

> c'S(^'€'£2&''<-<-- < ' c <-'<r* : c ■ «c< C'C5Ci' <X' "C c<<a

««ac

<C_T<C

C('«.c (

CfiC «t • ' c CCCC c« C«5 <c«ci

"CCC c«. v «' Cj. cr<CC:

CCC «r c -.< C CCc

ccjcsaaci

f-C CC£C<C_

c<C_

c

CC«

ccsv

C c

<C<«_C

<<i_r

ccc.

c ■ c <f , cz <v C«o

^< <?.<-

Kcc

7 <

trc tc cc

rcc t cc

.< ,

<cc < C: CC cc< c c

ccr cc c:

«t® cc

C"C.

CC?" 4_;

«<

Cc c <:c cc

cc <r

cc <_c

CC 4

cc C<

iC« <_r.< ^CCfccC C<<1

CC«CL<<C-- < <<- <CC <_ <

C-C <<cs_c ".< << t_r<^ .c/cc: .c<arT ,c-< <<«t?

C< C cC CC«C <«r<.c\

■ 'C «.«_

< ««rc

_rC< - <;.

CC rCC CCC <_

<C< . « <cc< dC <<<"<.«< <

1 CC « CC CCCC <_C CcCCcCC «c« <

C' r cc<tcc<c_:*c CC# "• • <

.<« <c ( .<_;<' <r<c <rcv < < < ««<

C««

C3G_

cc

J«_C '<<« <d <c

cr <<?<.«

rCCC <C C2C« c -__ CcC <C 4€__J<C"

< <<«c «_i<<«t_r <_<5 < «_c_?<c ^

C'CCCCCCC « 0CJC±<J' C < <I_<JCCC C-C< «C3C5«C c << <e_T<c<<< <_:«,<< *-<*-\<<z^

ACTA

SAN-CTORUM

^sus.-kxtvwsv.g ,,*»««««*«'■

PARISIIS & R01VL£,APVD VlCTOREM PALME. M.DCCCLXVII

ACTA

SANCTORUM

quotquot toto orbe coluntur, vel a catholicis scriptoribus celebrantur

EX LATINIS ET r.K.KCis, ALIARUMQUE GENTIUM ANTIQUIS MONUMENTI8

C0LLECTA, DIGESTA, ILLUSTRATA A

Joanne STILTINGO, Gonstantino SUYSKENO, Joanne PERIERO

JoanRe GLEO

E SOCIBTATB JESU

EDITIO NOVISSI&1A, CURANTE JOJANNE GAHNANDET

SEPTEMBRIS TOMUS SEPTIMUS

OUO DIES VIGES1MU8 OUINTUS, VIGESIMUS SEXTUS, VIGE8DIUS BEPTIMU8 ET VIGESIMUS OCTAVUS CONTINENTUR

PARISIIS ET ROM^ apud VICTOREM PALME, bibliopolam

1867

w / ^J / /

3X

Vlz. 1*7

JOANNjE GABRIELtE

REGIiE PRINCIPI

HUNGARLE, BOHEMLE, CROATLE, SLAVONLE, ETC.

ARCHIDUCI AUSTRI/E

DUCI BURGUNDLE,

BRABANTIiE, LUXEMBURGI , GELDRLE, STYRLE. CARINTHIjE, CARNIOLLE, MEDIOLANI,

COMITI FLANDRI^,

p

HANNONIiE, NAMURCI, TYROLIS ETC ETC.

rolixi Operis de Actis Sanctorum, quod sub patrocinio Augustissimae Matris Tua? jio molem ingentem pergit excrescere, volumen quadragesimum quintum ad Te , SERENISSIMA ARCHIDUX, devotissimo animo deferimus, et Sanctorum omnium, quorum in eo res gesUe exponunlur, favorem ac patrocinium Tibi venerabundi precamur. Ut autem breviter intelligere valeas, quibus de rebus in eo disseratur, necesse non erit pleraque bic rccensere Sanctorum nomina, aut inquirere, qua singuh fuennt indole. quo genere orti, quibus disciplinis exculti, quas vitae instituta secuti : nam et longum id esset, etabunde factum esl in ipso volumine. Si lamen breviter disputemus dc virtute aliqua, San- ctis omnibus communi et necessaria; id non ingratum Tibi fore conOdunus, cum a tenera «tate pietatis amantem Te exhibueris; et non alienum a proposito Augustissim® Imperatr.c.s et Apostolic» Regin», Matris Tu*, quae Te patronam Operis de Actis Sanctorum sib. be.ngne adiu,..Mt, et ad mores Sanclorom in.itandum verbis iovital et exemplis. Itaque eximiam San- ctorum iustitiam camque generalem, qoffi ab ipsa sanctilate vix differt, in Sanctis, de qu.bus a™ Tu" is exBendemusg Perfec.a erit homims justitia, SEREN.SS.MA ARCH.DUX, s, ea semper fecerit, qoffi Deo sunt grata et placita, sicut se fecisse testatur Cbns.us Dommus qJ placita su,a ei, facio mnper. Cum enim omnia a Doo a.cepen. ct quo ,d,e accp.a homo ut eidem fideliter serviat ; eum perfectissimum et nomeris omn.bus absolutum habeat Dominum ; agnoscere omnino debct, se sui joris non esse, sed Creatoris ac Domm.su.; hujus- que lege sibi vivendom, et volun.at, in omnibus obsequendum. Non potucrunt qmdem Sanc , Jro humana inlirmita.c ad (ostitiam prorsus perfectam ascendcre. De. tamen grat.a exc.tat. et ad.uti pro viribos allaborarunt, ut ad illam accederent quam poterant proxime Hoc autem ut facilias conseqnerentor, orebra .nedi.atione perpenderunt. ad quid ez e,b.lo educl, fuer.n a Creatore Dco, queo, in finem acceperiot corpo.is sensos, aoimffi potcn as, °"maj»*d vitam sustentandan, necessaria; qoo conducere deheant Dei cogn.t.o, tides Cb™^» rehquaque Dci dona natorffi vires exceden.ia. Igi.ur ct iotellecU, perspexeront, e thdeh -£ memoria sibi freqnemer repetlveront, se divine clemen.ia lumc ,n finem creatos , redem- Is, conserva.os ut Dominum Deum suum perpetoq laudarent, revereren.ur , amnjvnt; ^eiquefideliter servieodo bea.itatem acqoirereot sempiteroam : comdem -**•»*£ rehqua omnia tribui divioa, muninoenti» dona, sive externa d|a «o I, s>ve .nterna ,«» natu.-a.ia, sivc naUme viribos snblimiora, Ejusmodi aotem ,*fc*£>-J2 «sl inccnsa Sanctorooi voluntas , sibi proposuit , nih.l agere , o.s. qood De, prmceptis esset Scptcmbris T. VII.

(a!3l7

• • na ad serviendum Deo conduceret ; nihil appetere , mhil dP^iderare. nisi quod att servro omnibus vitae susr vicis-

r^dwti — ti exisnmarent — 3^ - «-— — f '

"e,., f.um Porro in prasent, v,ta h hus m J ^ ^ |d

gifltati perquam unM, «eff "J^J^, et divinam prov.dent.am Pro regula adhibebant considerationes , n e . ' "C ^° ^,, e videntu,- ardna et molesta, Cog.ta- voluntatis sua haberent , m ^W"*-^ *» io pUenti v,la fehces esse vernnt nimirum, Dommum ^^^ ,n(iml,, potenti*, infimt» bomtat.s; u possumus nec in futura. inftn M -J- -£ , nQStram oonductor. . per

Jer sapienbam perspeqta habeat m > - ^ . bom„n m

potentiam omriia illa vel solo uuUrdarfe nfc - . - human0,um casuuu, vanetatem

suorum, q„os providenti» su* fidehter ^^1'"^», quas omnes reccocerc non peramantcr convcrtat. H.sce ergo aU,squ ,d_gep ^ de^eraruDt,

valemus, edocti et animat, SancU. e. V^W^J^ se JhJiSrJ ■" omnibns. sive in omnibus Dci piwcepta servare, ,n omn.ous u, ^. ^^ efant m utramqu(J

peta occurrerent sive tristia, Deo< constan ficien(ia facilia; tam ad probra

partem, tam ad aggredienda pro D o a, .1« , " ^ [£ deni e ad moriendun,

r0 Deoperferenda, qnam ad — ^J^loZ IpUcornm, ex qnibns Cfeo- pr0 Deo , qnam ad v.venduuK H 'c „ £ ^ ^^ ,„, _

pfc«, JouW* JftmSfc. ct /om» in p *se„t, M a con.

^N.SSIMA ARCHIDCX, ad labores «Wfi^j^ UL se mitti per sanguincis. ab amicis, a commoms et volupU fcus » ■ * P ereg ^ ^^

l0nga itinera, in quibns freqnenter ^£^!^;cJLwt. in quibus plurima tur nunc frigore. corpusque fatigatum mul ,s aens -j „s ~" m.dolras in mon- sul)il,nt vita pericula, et modo tmereot J~^^yjS^M nanfragia. tlb„s ct silvis vagantes, modo flumma d.lficul U r Uan* ntt , n .

Noverant, in civitatibus se plensque -. tem t fo e ° o ^ ^

calumnias sibi sustinendas ; plagas <""*"*! rprt ^ahe^os, nbi sapienter qnidem, randos; ad judicum et prmcipum tnbnnaha s ^J^ffi iudiccs ira ct odio conuptos Deo verba subministrante, ratibnem redderent ; sape tamen ap^d ^c

gr!tis aeceperant, onmia libenter impenderent : nam et smguttr, de D o fid et an

considerationibus, quales jam dedimus, ad obediendum se ^.^.^^-iS stimuiabat amor in Christutn Doiuinu.n, qui ad gravissima et aeerbus.ma dobem se praJ u SSlosque suos ad sequendum benigoe inv.tavit. Neque vero deerat , onea consolat o in 1 -iboribus, cum et amor Dei labores redderet leviores, ipsisque perpetuo ante oculos oDver- saretur amplitudo pramiorum , quas ef fideliter servienlibus proraissa sunt, et ad eos i laboribus acdoloiibus consolandos sufficiunt. Si modo sensa sanclorum Martyni.n mvestigare velimus, SKRENISSIMA ARCHIDUX, inveniemus, et bosce justissime cred.d.sse, non esse proborum servorum in suavibus tantum et mollibus Domino suo obedire ; amara vero et . clura detrectare mimsteria; sed a^que in omnibus obtemperare. Multi quoque ex i.s, s.nguli pr sua conditione, Apostolico ad Qdem propagandam fuerunt animo, et nonnull. ipsos Aposio- lorum labures exercendo viam sibi ad marty.ii coronam aperuerunt. Talto omnino tui Firminus, primus Ambianorum episcopus, qui ardore Apostolico fidem in plunbus^ a- liarum provinciis praidicavit, eamque tandern fuso sanguine confirmavit. Tales fuerunt l.osmas et Damianus medici, qui et corporibus sanitatem et animabus salutarem fidem pro vin us instillabant, eaque occasione in manus persequentium inciderunt. Sim.l.s fuit causa marty i quo (oronata est virtus Anncmundi antistilis Lugduncnsis. Fidcm quidem in alns provincns propagasse non legitur : at fidei puritatem in sua studuit conservare, et justitiam contra impro- borum molitiones tueri. Dum autem hunc in fmcm regi suo, cui pergratus erat, proba suggen consilia, calumniis appetitus est, quasi regnum evertere moliretur occulte. Itaquc ad ieg vocatus, ut se purgaret, in itinere sacrilegorum gladiis fuit occisus. At cordium scru a

Deus, qui non quaerit, quo quisque praetextu patiatur, sed veram novit odiorum causam, g o

mira-

miraculorum Martyrem suum vindicavit, eumdemque posteritas coluit. Wenccslans, sanctis- simus BohemitB dux et patronus, tanta constantia a teneris annis regni et vitaB amittendaB pericula pro Dei servitio contempsit , acsi semper prae oculis habuisset illud Apostoli : Sive vivimus, Domino vivimtis ; sive morirhur, Domino morimur: sive crtjn vivimus, sivc morimur ; Dornini sumus. Felicia fidei semina et piam educationem Ptfer acccpit ab avia sua S. Ludmilla. Sed et banc religioriis causa deinde occisam luxit, et se vidit reductum sub imperium matris Dragomirae, quaB et mortem S. Ludinillre machinala, et Christianis sacris crat inimicissima. Mullis illa modis Filium a vera fide, aut saltem a pio religionis exercitio, et a morum probitate et modestia avellcre lentavit; sed incassum. Matrem venerabatur, ut par erat, Wenceslaus; sed magis reverebatur Deum. Ut ab hujus recederet servitio, nullis unquam artibus aut dolis induci potuit. Non capiebatur blandimentis, non flectebatur minis, nullis cedebat illecebris. Contra vim apertam prudciiti USOs est consilio : nam doctores pietatis et sacerdotes, qui pro- hibebantur ad sanctum Ducem accedere, noctumo tempore clanculum ad se admittebat, mul- tumque quieti suae adimebat, nc quid de religione et cultu Dei dctraherct. Tandem Dux piissi- mus invenit modum, quo et pietatem suam, et oppressam in Bohemia fidem Catholicam in liber- tatem assereret, assumpta subito regni sui administratione. Tum vero Catbolicam religionem ma- gno studio recreavit cl propagavit, cultmn «livinum proinovit, molitiones improborum com- pescuit; hisque aliisque id genusrecte faetis , quibus exacerbabantur impii, gloriosam Martyrum coronam, ad quam pie inter improbos vivendo ab adolescentia viam sibi fecerat, matura selate ob* tinuit. Transeamus ad sanctos Confessorcs, SERENISSIMA ARCHIDUX : nam ct hi probe in- tellexerunt, modicum vita? suae tempus non esso impendcndum ad commoda aut voluptates quae- rendas, sed ad constanter Deo famulandum ; justumque esse, ut hecc prima et maxima sit homi- niscura, etad hauc dirigantur reliquae. Ea mente erat Bernardinus Peltriensis, celeberrimus Evangelii praedicator e\ Ortline S. Francisci. Impendebat pro Domino omne corporisrobur, omnes animae potentiasj omnia vita tempora. Famae et houoris sui pro Dei servitio negligens, non blanda utebatur oratione ad placendum, sed acri ad emendandum, omnesque a vanis mundi studiis adamorem Dei transferendos. Judaeorum injusta commercia gravesque usuras frequcnter redar- guere, Christianosque a familiarilate perfidi populi cum publicis orationibus tum privatis sermo- nil.us avellere, numquam destitit, etiamsi illorum maxime causa. alias prohiberetur adconcionem dicere, alias urbibus expelleretur, aiias calummis impetitus, ralionem reddere cogeretur, imoe insidiasvilfflsuBB structas ignorare non posset. Nimirum Vir beatus et nomen et, famam, et locum commoratibnis suae, et commoda omnia, et vitam ipsam, magis absolute Deo obtulerat, quam ut illorum amore vera et justa vellet tacere, aut in perniclosam Chrislianorum cum Judaeis familiaritatem ignavo silentio quasi consentire. Difficile esset, SERENISSIMA ARCHIDUX, enu- cleatim exponere, quam ingenioso Dei amore allaboraverit illustrissimus comes Ehearius, ut omnes facultates suas ad Dei servitium et gloriam dirigeret, ut opes, quas possidebat, honores, quibus afficiebatur, dignitates, quibus augebatur, gratiam, qua plurimum valebat in aula regia Neapolitana, converteret ad victum cgenorum, ad levamcn oppressorum, ad subsidium afflic- torum, ad justitiam contra improborum molitiones sustentandam. Quanta vero fuerit ejus- dem cura, ut domesticos suos in proba et pia vita contineret, ut statas preces inusilato fervore persolveret, ut virginitatem servaret illibatam, ut n.undanas inter occupationes vitam ducerct religiosissimam, pluribus verbis explicari vix posset. Sic magis cogitat.one, quam verbis, as- sequemur, quantfi fne.it caritas Exuperii Tolosani, qui n.onachis in Pal»stinam usque et ^Egyptnm paupertatissubsid.amittebat, tantaque egenis largiebatur, ut ipse aliquando egeret. MiUimus plurimos, ac nominatim Charitonem, Mlum, aliosque abbates et monachos sanctos, qui paupertatem, solitudinem, habitationeinque m montibus et speluncis elegerunt, ahemque fueruut ab omnibus, qua3 mundus bona vocat et magna, ut Domino suo purius, secur.us, fer- ventius, constantius famularentur. De sacris ta.ncn Virginibus pauca saltem dicenda sunt, SERENiSSlMA ARCHIDUX, cum et illaa intellexerint, cui omnes hominum facultates servire debeant, ne ingratorum more donis male abutantur contra Datorem. Hinc nob.l.ss.ma Eus- tochium, utDomino suo serviret perfectius, summum generis sui splendorem, amplas divitias, Romanee urbis delicias, ultro contempsit, vitamque humilem et pauperem duxit m BetWeem, ubi et multarum virg.num facta est mag.stra, et fautrix S. Hieronymi pro Eccles.a laborant.s. At hac pietate commovit odia perversorum hominum, quorum furore monastenum smim ferro flammaque vastatum vidit. Numquam tamen bene pro Deo ccepta omisit, sed m usdem cons- tanterad mortem usque perseveravit Lioba, virgo Angla, primum mundanae amphiudm«s spem abdicavit, ut Deo in statu Relig.oso sccur.us famularclur. Deinde, vocante per S. Bon.fac.um Domino, et patriam et ipsam religios» vit* quietem reliquit, spiritu ApostOhco m German.am profecta, ubi apud gentem recenter conversam mulieres monast.cam vitam docu.t, multasque

virgmes

M..»t Maria de Socos, illustris virgo Bar- virginesverboetexemplo ad ^^^RCH.Dra ' nuper Per d.tiones suas propagan- eiieusis, cujus cultum, SERENISS^ ARCH HWX. J> ^ ^ suis ad chr.s

dum euravit Apostolica RWne, .^J*!^K quart acced.t ffikru^ V» «* t"*pert™^«twb,»trUil^fit^D3no dominantium servivit serv.tutcm. Qu.s Borum sanctitate in Belg.o noslr0,~ L Vimnes universa, qu» ad serv.endum Deo digne eloquatur, quam insigm conatu sac ■ i» 8 ^^ magmludims

acceperant.pro Domino suo "^^*J^»S abjecerunt, ut ad incensum Dei spem a se relegarunt, rerumque M|^»^ * J ammiB poteQtias sine impedi- amorem facilius pcrvenirenl; omnesque cor n r o _ ^.^ ^

mentoadejus servitium rectius W"^.^"*^ Dei, qu», quamvis innumera mns, in ea reperiemus perpetuam recordat.onem be uoum De, *», ^^ ^.^

s^prplUe tamcn — ~C^^ Si mqu.ra-

plurimas, quae ad serv.endum Deo eumque tot.sv. mediUtione

mus, quid Sanclarum illarum m.ellectus fuer. ^^JSC conside.alionc ex-

invesiasse, quibus ope.ribns diyin» Majestat, plecere B""*^* -» ^ ^^

fugieoda onmia contraria, ad amputanda omma mut.ha, au certenox.ee , p tam in tristibus quam in tetisdivime providentie, pcn.tus subm.ttendan, S, c .g u. ^1* vTgines anim Acultates, hunc in f.neu, a Creatore datas, ^r^J^SJZ iustissimo usu conaban.ur Domino suo reddcre, e.jusque perpe.u.s precbns opeu. ... J • «nt Cr;rfect,us exsequerentu, Hanc justit.am, PBJNCEPS REGIAs qoa — ££ gloriam acquisive.unl Sancti, diUgenter imitate sunt et etmn.uum .m.ta. fch, - a lerenissima; Archiduces, quaTe *tate pr*cesserunl, et Tcc,„„ AugusUss.mam «*»» pra, oculis habct; banc el Te more Anstriaco imi.aln.a,,, prorsus «^J^Stata Optimus Maxiu.us, Sanctis o.nnibus patrocinantibus, diu.,ss,n,c Te cnm totaDomo AugosUss.ma incolumem servet, ardentissimis votis tlag.tamus.

t

SERENISSIMA ARCHIDUX

SEREMTATIS TU;E ARCIIIDUCALIS

Devotissimi Clientes

Joannes STILTINGUS,

Constantinus SUYSKENUS,

Joannes PERIERUS,

Joannes CLEUS,

SOGIETATIS JESU.

SYNOPSIS

SYNOPSIS TOMI SEPTIMI

DE ACTIS SANCTORUM

SEPTEMBRIS

Quadragesimus hic quintus totius Operis to- mus complectitur dies quatuor, vigesi.nura quintum Septembris cum tribus sequenti- bus, Sanctos utriusque sexus nominatim litos centum circiter et decem, Anouymos forte plures. Hosce in quatuor classes de more distinctos breviter recensemus.

EX STATU ECCLESIASTICO.

blatus, ut martyr colitur : alii sanctis moribus inclaruerunt. Eos omnes celebritate nominis in vita superavit Faustus, Regiensis in Gallia episcopus- Postea tamen veheraenter oppugnata fuit doctrina Fausti de gratia et libero arbitrio. Qua?stionem hanc postremis seculis a privatis scriptoribus agi- ii, prolixe deduximus, nec existimamus, talem esse Fausti doctrinam, qualem nonnulli asserue- runt.

Primus se offert Cleoplias, Christi discipulus, eiusque apparitione in Emmaus honoratus, proba- bilius frater S. Josephi, et pater quatuor Chnsti discipulorum, qui passim Fratres Domim vocantur ; maritus vero Mariae Cleophae. De gestis alns Cleo- phx, aut prsedicato per ipsum Evangeho nihil inve- nitur. Christi quoque verisirailiter discipulus fuit ■ Joannes Manus, aut certe discipulus Apostolorum, ac S. Barnab<e consobrinus, in Epistohs S. Pauji Marcus solum nominatus. De gestis Apostolicis Joannis Marci disputatum est; examinatumque, an idem videatur cum Marco Evangelista ; quod nobis probabilius est. At idem non est cura Joanne Se- niore, quem probamus a Joanne apostolo mimme distinguendura. Zenas , alias Zenon dietus , fuit S. Pauli discipulus et adjutor. Mediolanum terapore Apostolorum episcopura habuit AnalhaUmem, et liu- jus successorem Caium, de quorum gestis actuin. Non diu post Aderitus Ravennam docuit episcopus. Plures aliossanctitate celebres ltalia dedit antisti- tes- Roma Eusebium Papam, Bononia Eusehum episxopum, Brixia Figilium et SUvinum, Fulgimum Bonfilium, Genua Salomonem. Postrernum hunc ah- qui frustra Genevam transferre voluerunt, et cum Salonio, S. Eucherii Lugdunensis filio, euradem facere. Accedit Amantius presbyter, non Tudertinus nec Tiburtinus, sed Tifernas in Urabria. Unicusex Orientis imperio episcopus est Cyprianus, isque se- dis non satis certae, quam Antiochiara Pisidiaa suspicaraur. Martyrio coronatus est Cypnanus prope Nicomediam cura Justina virgine, quam an- tea, cum famosus esset magus, seducere tenta- verat et Theoctisto. Data cum Actis est Confessio S Cypriani et ab objectionibus vindicata. Unum quoque episcopum dedit Hibernia, Barrum am Fin- barrum Corcagiensem, cujus occasione inqmnturde alio eiusdem norainis, qui forsan sit Cathenens.s in Scotia.DepluribusdisserendurafuitGalli^eepiscop.s.

Firminus, post fidem in variis Galliaa provincus prae- dicatam, martyrio coronatus est Arab.an.s, co htur- que ut primus ejusdem civitatis episcopus. Patr.a fuit Porapelonensis, non sede episcopah. Prmapius Suession.bus cathedram tenuit, Solenmt Carnoti, Aunanus Autissiodori et Alodiw ; Austindus Ausciae in Vasconia, Ceraunius Parisiis, IsmidC !>\<e,Faus- tus Tarbis, Exuperius Tolosaa, Lupus et Atninnun- dus Lugduni. Ultimus, utpote violenta morte su-

EX STATU MONASTICO.

Primis vitaa monasticaa propa^atoribus annume- randus est Charilon abbas in Palaestina, qui tres monachorum habitationes, (Laurus vocant) seculo iv construxit. Nonnulli vetustiorem credideruut, sed sine justa rat.one. Vita ejus Graeca non est Meta- phrast»; sed Anonymi vetustioris, nec taraen con- temporanei. Varia monasteria mcoluit Nilus abbas, coenobii Cryptx» ferratae in agro Tusculano fundator. licet istud exstructura non viderit. Hujus Vita a discipulo fuse et enucleate scripta est. Primus ab- bas Cusantiensis in comitatu Burgundiae. smque monasterii fundator, fuit Ermenfredw, cujus Vita a suppare ejusdera ccenobii praaposito coraposita fuit. Gesta Ceolfridi, Girwensis et Wiremuthensis in Anglia abbatis, ex Beda, qui ejusdem fuit disci- pulus.°alusque scriptoribus collecta dediraus. Joan- nes de Meda ditionem Mediolanensem illustravit. et tertium tempore, primura vero dignitate, Hura.lia- torum Ordinem instituit. Ea occasione de Ordine Humiliatorum, deindeaS. Pio V pro vir.s exst.ncto, non pro monialibus, ejusque Ord.n.s m.t.o et pro- gressu disputatum est. Acced.t ex Ordine M.norum Observantium Bernardmus Feltmnsis, v.r morura sauctitate et miraculorun. gloria ins.gnis, perpetua pra^dicatione Verbi Dei. qua totafc fe.e magno cum fructu co.nraovit Italiam, plane max.raus, cujus res gestaB ex vetustis raonuraentis prolixo Coramentano illustratae sunt.

EX STATU SECULARI.

Martyres plerique sunt, qnorum ex hoc statu gesta veneruot examinanda. Hos mter celebn iaraa l raultis seculis erainuerunt Cosmas et Danuanus fratres, nob.les corporum et animarum medic^ qm- buscum^gis m Cil.c.a passi Le^untur Anlhim | Lonuus efEuprepm, Pleraque horura Acta abuhs Lata sunt. Daraus taraen Acta Graaca, qua> pa.t.m Jlo^Tariacremmus.p^ima Snprobabilibus intcrpolata. Gr*Ci scr.ptores n Lviexistiraarunt, plures esse eoruradera nom n martyres, et nonnulli voluerunt. tna esse paria SancLura, qu.bus Cosmas et Damanus sm o; mina eosque oranes et fratres faciunt. et aii Z^tlPy^sivear,^^.-,,,quodgra-

tis curarent. Hanc opinionem amplexi sunt prsterito «eculo viri aliquot eruditi, sed nob.s m.n.me Pro- batur' Cultus' Cosmx et Damiani ^ £ OrientemetOccidentem propagatus est. Alios Mar tvres non paucos subn.inistrav.t Ecclesia Orienta lis. Asia stricte dicta ded.t Bardommnum Eucarpum et Socios xxv. ; Damascus in Syna Panlum Tattam eius uxorem, Sabinianum, Maximum et Rufum, illo- ,um filios ; Minor Asia Marcumt Alphwm, Alexan- rihon, Zozimum, Nkonem, Hetiodorum cuni , Socns et triginta Militibus. in variis lociis occisos : C*sarea Cappadocia^u^mm vel Eleutherium. Ad Or.en- talem ecclesiam etiam pertinere ex.stnnamus Cal- Uslratum militem, qui cum aliis quadragmta novera Militibus martyrio coronatus est. Qnamv.s emm m Actis per Metaphrastem scriptis Romx dicantur fuisse; rationes taraen varise persuadent, passos potius Bvzantii, qua3 civitas deinde nova Romaiml dicta. Africa ingentem simul producit Martyrum catervam. Primi sunt MartialU et Laurentius : alio- rura noraina hic omitto. Italia habet, Romas Prwa- mm ra.litem, Stacteum et Turtmnum paruranotos; Joannem Camulii in agro Genuensi ; Herculanum in viaClaudia; Fifientinum et Terentibium Tuderti m Umbria. Galliasibi vindicat Florentinum ct ffiferuiiR martyres Pseuduni in yEduis passos, quos al.qui in Vallesiam frustra transferre moliuntur ; ibique F/orentmuro episcopum facereSedunensem, Hilanum diaconum. Hispania Adulphum et Joannem fratres profert ; Cordubae sub Mauris coronatos; colit etiam in Alava Formerium, de cujus patestra martyrii non constat. Magis etiam obscurum est, ad quam provinciamspectent Magginus, Nabor, et Faustinus, in Martyrologiis sine loco coraraemorati. Bohemia ducem suum Wenceslaum, ut martyrem celebrat et patronum. Hujus Vita a muUis scripta est, et data a nobis gemina. Prioris auctor est Christannus, ipsius Sancti ex fratre nepos et monachus ; alterius Carolus IV imperator. Gesta quoque FFenceslai et gloria posthuma operose examinata sunt. Inter con- fessores, qui hoc volumen auxerunt, reperitur Sa- tomon, rex Hungariae vivente patre coronatus , expulsusque a patruo, ac regno privatus. At, eo defuncto, regnum obtinuit, et ultra decenniuin for- titer adrainistravit. Postea vero intestinis rursum bellis irapetitus, et aliquot cladibus fractus, maluit

cceleste regnum studiose qusrere, quam pro terreno diutius decertare : vitamque arap lexu. sohtanam e austeram.earadera cum .terna fehc.ter comrau-. tavit Pola3 in Istria. Eluanus de Sabrano, baro Au ov i et comes Ariani, Galliam et Ital.ara suis Sbus iUustravit. Uxorera habuit B. Da phi- nam sed v.rgo obiit. Mundo serviv.t usque ad 2 ! t'em sed mundana desideria aut ignoravrt, aut potius vicit. Vita graviter scripta est ab Anonymo Lpare, multisque apud nos observat.onibus eluci- da H Accedunt Eberhardus opilio, qui in Bavana prope Frisingam colitur; et Deodatus in dicecesi Sorana in Latio.

EX FEMINEO SEXU.

Pauciores ex hoc sexu se obtulerunt. Prwter martyres cum viris passas, Romm memoratur Epi- chans martyr, scd fortasse Constantinopoli potius trihuenda. Doda in dioacesi Ausciensi ut virgo co- litur, in Officio etiam martyr dicta. In Italia Aure- liam'et Neomisiam virgines veneratur Anagn.a ; Lunam virginem tertii Ordinis S. Francisc. Saler- num; Anttliam, forte etiam martyrem, Arretium. Restant in diversis provir.ciis quatuor sancta3 Vir- crines, qu* magis innotuerunt. Enstochium Roraa- nam, genere nobilissimam, virtutibus nobiliorera, frequjenter celebravit S. Hieronyraus, sub cujus institutione primurn Romae, deinde usque ad mortem in Bethleem vitam traduxit. Nobili similiter san- g.iine orta erat Hiltrndis, quee Laetiis in Hannoma vir«initatem colere maluit, quam principi viro nu- bere; i))ique demum defuncta est. Celebris apud Germanos merito est 5. Lioba, quae nata in Angha, et institutis vitae monasticae ibidem imbuta , m Germaniara profecta est ad S. Bonifacium, prae- fectaque ab eodem monasteriis monialiura generalis magistra. Vitam ejus scr.psit Rudolfus monachus Fuldensis ex testimoniis discipularum Sanctae, alia- rumque gravium personarum. Barcinone in Hispa- nia et nata et defuncta est Maria de CerveUo, vulgo de Socos dicta, virgo Ordinis B. M. V. de Mercede redemptionis captivorum, genere et virtutibus .1- lustris. Vitam ejus varii conscripserunt. Una aucto- ris coaevi apud nos data, et adjecta recentior al- tera.

FACULTAS R. P. PROVINCIALIS

SOCIETATIS JESU FLANDROBELGlCiE ET SUMMA PRIVILEGII C^SAREI

Gum Ediclis Philippi II Hipaniarum Regis, deinde Serenissimorum Archiducum Alberti et Isabellx, Belgii Principum, rursumque Philippi HI,acnovissime Caroli II Regumtconfirmatis% Decembm 1692, et 19 Julii 1694, Provincialibus Societatis Jesu, per Flandrobelgicam pro tempore futuris, potestas facta sit eligendi typographos et bibliopolas, qui, ad aliorum quorumcumqve exclusionem, soli imprimere ac reimprimere, et vendere possint Ubros et Opera quzlibet, rite approbata, curantibusque ejusdcm Societatis Patribus edita aut porro edenda, sub consueto sux Majestatis Privilegio, non aliter impetrundo, <juam in scriptis obtenta et przexhibita licentia prxdicti Provincialis ; idque sub gravibus pcenis, in contraventores aut aliter impressa importantcs statutis, ut lalius in ipsis patentibus litteris apparet : cnm etium sua Cxsarea Majestas idem valere voluerit in ditionibus, S. R. Imperio subjectis ;

Ego infrascriplus Societalis Jesu per Flandrobelgkam Prxposilus Provincialis, potestate ad hoc mihi facta ab Adm. R. P. N. Prxposito^ Generali Laurentio Ricci, concedo Bernardo Alberto vander Plassche facul-

tatem

tatcm sic imprimendi, et pcr sc aliosque vcnclcndi infrascriptum Opus, ex more. nostrx Societatis fquod hisce attestor) recognitum et approbalum ; videlicet, Tomum septimum de Actis Sanctorum Septembris, coUcclisel illus- tralis per Joannem Stiltingum, Constantinum Suyskennm, Joanncm Pericrum, et Joannem Cleum, Societatis nostrx presbyteros Theologos. In </uorum fidem hasce, manu propria subxcnptas, consuetoque nostri ofjicii sigillo munitas, dedi Antuerpix 12 Martii mdcclx.

JOANNES FRAEYS.

SUMMA PRIVILEGII REGII

Caesareae et Regiae Catholicae Majestatis diplomate sancitum est, ne quis, prater voluntatem Joannis Stiltingi e Societate Jesu, ejusve ad illustranda Sanctorum Acta Adjutorum et Successorum, ullo raodo imprimat vel recudi faciat, ex parte vel in totum, Tomos eorumdem, de argumento illo vel jam editos vel porro edendos ; aut alibi excusos excudendosve invehat, venalesve habeat : qui secus faxit, confiscatione exemplarium, et aliisgravibus poenis mulctabitur; ut latius patet ex litteris, Bruxellae datis die xxvi Septembris anno mdccliii.

Signat J. H. HENRICY.

Et cgo Joannes Stilting Socictatis Jcsu, pcrmitto Bcrnardo Alberto vander Ptassche, ut Tomum septimum de Actis Sanctorum Septembris, nostro permissu apud ipsum imprcssum, publicet. Datum Antuerpi.r 14 Martii mdcclx.

L

APPRORATIO ORDINARII

egi mensis Septembris Tomi scptimi Acta Sanctorum, quorum mnnorui cclebratur vigesimo quinto et tribus sequcntibus diebus. Idcm de hoc Tomo, quod de tribus prxccdentibus, Censeo. Actum Anluer- \pix x Martii mdcclx.

J. F. DE BRUYN Prxses Scminani Episcopalis, S. T. L. Cathed. Ecclcsix B. M. V. Canomcus Graduatus Poznitentiarius, Examinalor Synodalis, hbrorum Censor.

Q

PROTESTATIO AUCTORUM

pondus tribui, quam sit historias, ab hominibus error, obnoxns scnptaa : idem ante hunc septi mum tomum Septembris denuo protestamur.

INDEX

INDEX

SANCTORUM

AD TOMUM VII SEPTEMBRIS

Aderitus, episc. Ravennas in Italia. CoMM. Hist. § i. Scriptores praecipui, qui Sancti meminerunt. Acta ipsi falso attributa 372 .§ ii. Sancti episcopatus ; obitus ; locus se- pulturae 374 § in. Inventio et translatio reli- quiarum, cultus hodiernus 37G

27 Adulphus et Joannes fratres MM. Cordubas in Hispania. Comm.Ph.lv. De cultu et gestis 474.

v sublestae fidei, ex leijemlarw MS. Astnri- censi editaa JoanneTamaijo in Mmtyrologio ///>- jxiuico 478

Alexander cum Marco etc. Vide Marcus.

28 Alodius episc. conf., Autissiodori in BurgundiaB ducatu. COMM. Memoria m Fastis : gesta aliquot; locus sepulturae ; corporis translatio et inspectio ; cultus 607

Alphius cura Marco. etc. Vide Marcus. 26 Amantius presb. Conf. Tiferni in Umbria. Sm - loge. De cultu, gestis et aetate 254

25 Anatalo. episc. Mediolanensis conf., in Insubria. Comm. Pn*:v. § i. Sancti memoria in aliquot Martyrologiis : cultus Mediolani et Brixiae : gestaedenda 9. § ii. Controversia de ecclesiae Mediolanensis fundatione, cujus primusepiscopus S. Anatalo fuisse videtur : tempus episcopatus et obitus ejusdem ii. § lil. Controversia de SS. Anatalonis, Antigii et Evasii episcopatu Brixiensi: Anataloni martyrium olim perperam adscrip- tum : corpus ejus Brixize 15. Vita, auctor. awh nymo ex MS. Mediolamnsi Michaelis Picolpassi, collatocum editwnc MuratoHi l»

28 Annemundus, alias Dalfinus, episc. Lugdunen- sis M., in territorio Cabilonensi in Gallia. Comm. Pr.^v. § i- Memoria Sancti in aliquot Martyrologiis ; diversaejus appellatio apud SCfip tores Gallos et Anglos ; indeet ex corrupto Bedae textus ortus error putantium, duos fuisse epi- scopos diversos ; argumentorum in oppositura allatorum refutatio 673. § u. Gesta aliquot Sancti ab Eddio, Beda. aliisque Anglis conscripta ; Acta item ipsius ab anonymo Gallo ; Martyrium sub S. Bathilderegina. &d psainsciavel invita 676. < iii. Quaestio, an idem sit Sanctus cum Sigo- berrando, etiam sub S. Bathilde occiso ; negativa sentent.a aobte probabilior 071». § iv. Sancti na- tales : nomen mmiliaj ; episcopatus ; et gesta quae- dam elucidata 682 § v. Monasterium S. Petn Lugdunense a Sancto restauratum et bonis ac privilegiis auctum ; tampUS, modus ac genus martyrii 685. $ vi. Locus sepultura; et de eo ac corporis possessione deinde orta et dui con- tinuata controversia; reliqui* an et ubi nunc serventur 087. § vn. Cultus antiquus ejusque co.it.nuaiio; inspectio reliquiarum 000. § VIII. Septembris T. VII.

Festi celebritas et Officium ecclesiasticum Lug- duni in collegiata S. Nicetii et monialiuraS. Petri aliisque alibi ecclesiis.Parisiis prasertim in noraini ipsius dicata ecclesiaSerainarii puellarum Unio- nis Christian» 692. Acta, auctore. anonymo, ex variis MSS. collecta per Petrum Franciscum Chiffletium S. J. 694 Translatio et Miracula, ex Officio impresso 697

Anthimus cura Cosraa. etc. Vide Cosmas. 25 Antilia V. ac forte M. Aretii in Tuscia. Syl- loge de ejusdem cultu et gestis : cum monito de coi i»ore S. Donati Aretini 449

Aphrodisius cum Florentino. Vide Florentinus. 25 Aunarius seu Aunacharius episc. Conf. Autissio- dori in Burgundiae ducatu. Comm. Pr^v. § i. Nominis * diversimode corrupti annuntiatio in Fastis sacris ; recentiorum de Actis ejus dupli- cibus judicia 79. § II. Sancti illustre genus ac putria ; tempus nativitatiset aditi episcopatus 81. § m.Aliquot sancti Episcopi gesta ; concilia, qui- bus interfuit; synodus ab ipso iustituta,- preces imlictae ; curaejus. ut scribantur Vitae Sancto- rum83. § IV. Sancti ab Aunario ecclesiastica dis- ciplina imbuti; EpistolaePelagiill Papae ad eura- dem datae 86 § v. Sedis duratio; obitus, sepul- tura, corporis translationes, cultus 9'.) § vi. Calvi- nistarum in abbatiam S.Germani Autissiodorensis sacrilegus furor, et impietasin sacras ejus reli- quias ; ossium S. Aunarnet aliorum a Catholicis collectio etconservatio91. vn. Sacrorum ossium post stragem Calvinistarumoccultatio; inspectio ; snnctitas prodigio confirmata ;hodiernus situs93. iii. Ueliquiw Sancti aliis inlocis; Officiaeccle- Biastica antiqua et nova95. Acta, auctore anonymo, UlxoneLabbeitom. i BiblwthccxMSS.pag. 528 collata cumMS. Senonensi el aliis 97. Acta Ai.ia, ffistoria pontificum Auttesiodoremsium, edita apud Labbeutn tom. \ Biblioth. MSS. pag. 419,

99

25 Aurelia et Neoraisia VV. Anagniae in Italia. Comm. Hist. Crit. § I. Memoria earum in Mar- tvrologiis et ecolesiasticuscultus Anagniae : Vita non edenda : tempus emortuale et mortuale et mortis genus 126. § II. Sacrorum corporum translationes Anagniae, ubi hodiedum quiescunt; Tamayi commenta rejecta 128

25 Austindus, archiepiscopus \usciensis Conf., in Vasconia Superiore. Syi.l. Hist. Crit. § i. No- titia archiepiscopatus ipsius : memoria in Marty- rologiis, et cultus : gesta pauca colligenda : patria et conditio usque ad episcopatum : hujus suscepti tempus 189r§ n. Monasterium Sancti- montis CluiiiacenHbus concedit : ecclesiara No- rolli condit : praesidet concilio Jaccetano : in- II terest

terest dedicationi eccles,* Mo>a ««•»»» "J^f * Concilium provincale cum legato AP°~ Ausci» celebrat : alia quaedam de .pso asserta ^inantur:annnsetd1esobituseJus:corPus

Ausci»

B

Bardoraianus, Eucarpus et socii xxvi MM. J| Asia, ex Martyrologiis , .

95 Barrus vel Finbarrus, episo. Corcagiensis m

Hibernia, ac forte alius episcopus Cathenensis in

Scotia.CoMM. H.st. Crit. § i. Nominis yarie-

tas, etymon et in Martyrologiis annuntiatio .

Corcagiensis episcopatus notitia, et primi ejus

episcopi cultus 130. § ... Vitae ejus fabulosae,

nec edendae : pauca gesta aliunde cognita : astas,

qua floruit, monasterium et discipuh 132 § jn.

Conjecturae deS. Barro vel Fymberro, in Cathe-

nensi et Aberdonensi dioecesibus in Scotia culto :

Opuscula eidem attributa 13». S ■▼• Neuter S.

Barrus vel Finbarrus fuit magister S. Colurabae :

Cathenensis a Magbilensi et Clonardens. distin-

guendus est 28 Bernardinus Feltriensis, Ord. Minorum obser- vantium S. Francisci Conf., apud Ticinum m Italia. Comm. Hisr. § i. Beati memoria in Mar- tyrologiis : gesta a variis scripta, et quomodo tradenda : locus eju=> natalis et familia 814. § n. Beati pueritia, adolescentia et profectus m litte- ris : accessus ad Ordinem Minorum, professio, sacerdotium, gestaque usque ad annum mcolxix, 817. § ui. Sacri concionatoris munus ipsi impo- situm : praefecturae in suosab illo gestae, Mantu», Feltriae et Tridenti : conciones habitae, aliaque ejusdem facta anno mcdlxix et quinque sequen- tibus 820 § iv. Conventui Tridentino praefectus, sancti pueri Simonis ciedem praesagiisse narratur : praedicavit Novellariae, Regii Lepidi et Patavii, ubi suis praefuit, et peste infectis succurrit. 823. § v. Leges adversus scelera ferri curat : peste infectis servit, eadem corripitur et sanatur : alia ejusdem variis in locis gesta annis IICDLXXIX et duobus sequentibus 826 § vi. Romam profectus, sermones Quadragesimales habet : in provinciam suam regreditur : praedicatin obsessaFerraria : fit vicarius suae provincise : exsulat e statu Ve- neto : alia gesta ejus usquein annum mculxxxiv, 829. § vii. Pace Italia* reddita, permittitur Mino- ribus Observantibus in dominium Venetorum reditus, praeterquam Bernardino ; qui vicariatum deponit; Montem pietatis Mantua? erigit; multis in locis praedicat, et a variis civitatibus, etiam interposita summi Pontificis auctoritate, expeti- tur 833. § vin. Post variata Pontificis mandata praedicat ac multa bona praestat Parmae , Mutinae, Eugubii, et Assisii, miraculis aliquot illustratus; a Pontifice Romam evocatur, ac deinde mittitur Perusiara etTudertura ad civiles discordias com- ponendas 836. § ix. Tuderti pacera inter cives conciliat : Perusiae cultum B. Mariae Virginis, sanctique Joscphi, ac sanctissimi Sacramenti multuin promovet : miracula patrat : alia ejus- dem gesta variis in locis anno mcdlxxxvii, 840 § x. Gesta Parmae anno mcdlxxxvii et sequenti pro iramaculata B. M. V. Conceptione, refor- roandis cleri populique raoribus ac Monte pie- tatis erlgendo : Montem pietatis etiam Floren- tise fundare conatus, pellitur, et a Senensibus honorifice excipitur, ac raulta eis bona pnestat 943. § xi. Senas redire jubetur ; ejusdem gesta hoc eodem anno mcdlxxxviii, Perusiae, Brufae, Assisii, Tuderti, Corbarae, Urbeveteri, Interam-

INDEX SANCTORUM

Ttatis^erecti ; rairura populorum erga ., Uum studium : concionesplurimis m locis habitaiSM. fxi , A multis expetitur concionator : Genuenscs Lcoltl monialesreformat: Med.olani herniam uassus sermonescontinuat : vanisii» c.vitatibus

eiusdem gesta annis mcdxc et sequenti 8o5. § xiv Montes pietatis Patavii, apud Plebem Sacci et Ravenn» ab eo instituti : Mantuanus instauratu et auctus : Faventi» inveterata odia extmcta : serraones ab eo hab.ti variis in locis, gestaque anno ncnxc. et initio sequentis 851). § xv. Beati ge^ta eodera anno mcdxci. Mantum, V.centiae, Patavii,et in oppido Campi S. Petn, alusque in locis, acFeltri*. ubi monasterium Clanssarum erigi curat,etmiraculis claret 8G3. §xv.. Concio- nesmultisinlocishabitsereliquoanniMCuxcii/gesta ejus GenuaB, et Vicentiae : Montes pietat.s anno mcdxc... erecti in oppido Cainpi S. Petn et T.c.ni ; moreshicmirabiliter reformati,etmiracula patrata 868 §xvn. Florentiam petens ep.lepticuin sanat : gesta" eius ibide.n anno mcdxcii : ingens civita- tura proillo andiendo studium : Aretiumab eo pacincatum : reditus Florentia.n et postrema il- liu,ineaderaurbeacta872. § xvm. Perasiam missus, ruptaque inter concionandum pectons vena,Senisconvalescit : Perusinos et Assisiates eivilibus discordiia dissidentes conciliare frustra nititur :alias civitates revisit : prsedicat Brixiaa, ubi mores corrigit, cives pacificat, puerum sanat: expetitur a variis : Vicentiaa tandem utiliter concionatur anno mcuxciv, 875. § xix. Sermones aBeatodicti, gestaque Vicentiae anno Mcnxav : oratorium S. Hieronymi, illo auctore, ibidem erectum : angeli, eodem concionante, conspecti 878. §xx. Conciones Patavii, aliisque in locis habitse; duo Montes pietatis instituti : gesta il- lius Brixias : litterae ab Alexandro VI Papa ac- cepta3 : afflicta valetudo et iter versus Ticinura, atque sermones hic ccepti 881. 8 xxi. Postremi Beati in afflicta valetudine sermones Ticini : secessus in conventum S. Jacobi : pia ad t»or- tem praeparatio et obitus : hujus tempus et locus : scripta ejus edita : Opus aliud synonymi in Ko- mano Indice prohibitum 884 § xxn. Beati mors divinis prodigiis illustrata : ingens populi ad sa- crum corpus concursus et beneficia impetrata : solemnia justa funebria : sepultura : corporis in- tegritas et bina elevatio : pretiosa arca dono data 887. §xxin. Novumsacellum exstructura, in quo Beati corpus positura, hodieque integrum hono- ratur ; cultus mox ab obitu cceptus ac continua- tus 890. § xxiv. Causa beatificationis Bernardini sub Urbano vm introducta et suspensa : resurapta sub Innocentio X, cultusque approbatus : alia pro ejusdera canonicatione gesta : Officium et Missa a Benedicto xin concessa : pia oratioin il- lius sacello appensa 894 Breve Elogium, auctore Luca Waddmgo lom. 15 Annal. Minor. 896 Mi- ragula et Beneficia, ab eodem Luca Waddingo collecta. Cap. i. Contracti erecti : epilepsia, mor- bus articularis, Hydrops, hernia, lues venerea et apostemata abacta : cseci, surdi, rauti, claudi, vulnerati, ulceratique curati 897. Cap. II. Multa - alia corporum mala depulsa : proles obtentae : conjugalis araor redintegratus : obtrectatores castigati : propinquae morti subducti : mortuivitae redditi 899. Appendix Altera. De miraculis ac beneficiis per Innocentium Ticinensem collectis. Cap. i. Pueri variis malis per Beati patrocinium

libe-

AD TOMUM VII SEPTEMBRIS.

liberati : pestilentia depulsa : puerperis subven- tum : proles resuscitata ; febres, calculi, aliaque mala abacta 906. Cap. u. Alii aliis raorbis liberati : alii vit,;e periculis subducti : lethalia vulnera sa- nata ; mulier a Beato mirabiliter protecta 908. Cap. HI. Alia beneficia ac miracula ab anno MDGLiv usque in mdclxii impetrata 911

27 Bonfilius, episc. Fulginas, prope Cingulum in Piceno. Comm. Pr.ev. Sj i. Cultus antiquus ho- diernus ; ecclesia Beato dicata ; Corporis transla- tiones; iestivitates annuae 479. § n. Yitaejiisque auctor : adjuncta quaedam recentiorum examinata 482. § iii. De Beati episcopatu, peregrinatione in Terrara sanctam, reditu in Italiam, et tempore felicisobitus 484. Vita auclore B. Silvestro Silve- strinorum fundatore, exeditione juxta autographum facta anno mdgxiii et collaia cum ejusdem autographi fideli apographo MS. Proi.ocus 48G. Cap. i Beati natales; vita monastica ; regimen monasterii 487. Cap. ii. Electio ad episcopatum ; gubernandi ratio; iter in Terram Sanctam; mora ibidem et reditus in Italiam 488. Cap. iii. U>dicatio episco- patusj peditus ad monasterium; injuriae ibidera Beatoillatse 490. Cap.iv. Elecessus e monasterio ; vita solitaria; obitus; sepultura; miracula 492.

l^aius episc. Mediolanensis, Conf. in Insubria. Comm. P»iBV. De ejuscultu, gestis, tempore epi- scopatus, die et genere mortis 365. Vit.v auctore anonymo, ex MS. Mediolanensi, collato cum edi- tione Ludovia Mnratorii 368

26 Callistratus et Socii xlix. milites et martyres, probabilius Bysantii in Thracia. Comm. Pr/EV. De cultu, Actis, ioco et tempore martyrii 17 i. Acta. auctore Simeone Metaphraste, ex editione Latina Lipomant ei Surii, collata et variis locis emendata ex textu Grxco ^ 17C

Candidus aut Candida cum Martiali, etc. Vide Mar-

tialis Celerina cnm Martiali. etc. Vide Martialis. 25 Ceolfridus, abbas Gerwensis et Wiremuthensis in Anglia, prope Lingones in Campania Galliae. Comm. Hist, § i. Notitia utriusque monasterii, cui abbas prafuit : depositio et translatio ipsius cum vario errore in Martyrologiis signata : transla- tiones ejusdem, et veterum honorifica de sestimatio 113. § n. Sancti Vita ex Beda colli- genda : ejus tempus natale et patria : priora vitas gesta incerta : presbyteratus : gesta cum S. Benedicto pro condendo Wirerauthenst mo- nasterio 116 $ iii. Girwense raonasterium con- ditum, eique S. Geolfridus praefectusabbas : Re- gula utrique monasterio praescripta : S. Beda ab eodem institutus : S. Easterwino suffectus S. Sigfridns 118 § IV. 1'triusque monasterii regi- men a Sancto susceptum et strenue gestum : pri- vilegium a llomano Pontifice impetratum : collo- quium cum S. Adamnano : Picti ad canonicum Pascha et tonsurara Romanam adducti 120 § v. Postrema Sancti Romana peregrinatio : obitus etsepultura apud Lingones : totius vitae chro- notaxis : npusculaaliquot ipsi adscripl 124

27 Ceraunius vel Ceraunus, episc. Parisiensis in

Hia. Comm. Sancti virtutes generatim notae ; tempus episcopatus ; memoria in Fastis recen- tioribus; locus sepulturae; reliquia3 et cultus

454

28 Chariton abb. Conf., in Patestina. Comm. Prbv § i. Sancti in Fastis sacris, maxime Grae- corum,%ommemoratio ; et cultus ecclesiasticus

568. § II. Vita non est scriptoris contemporanei aut supparis : nec tamen videtur Metaphrastae, sed antiquioris ; in chronotaxim et gesta aliqua inquiritur 479. Vita Gr.k.ca, auclore anonymo, ex Codice MS. cum interpretatione apud Lipomanum edila Pr.-efatio 572. Cap. i. Sancti patria, fidei conlessio, tormenta tolerala, aliaqus vitae mo- nasticae praevia 573. Cap. ix. Anachoretica Sancti vita • constructio trium laurarum : habitatio pror- sus solitaria in spelunca : raonita discipulis data: pius obitus $77

Christophorus cura Martiali. etc, Vide Martiai 25 Cleophas, Christi discipulus. Sylloge. § l. Memoria Sancti in Fastis Latinis et Graecis : cultus : Gesta ex Evangelio, et aliunde addita 4 § ii. Cognatio Cleophae cum S. Josepho, beata Virgine, Christo Domino : ejus filii Fratres Do- mini passim vocati : si tamen ille idera sit cura Discipulo «

27 Cosmas, Damianus , Anthiraus Leontius et Eu- prepius MM. jEgi* in Cilicia. Comm. Pr.*v. § I. Memona Martyrum in Fastis Latinis et Grajcis et cnltns diebus variis 400 § IX. Acta varia Graeca et Latina : prima examinantur, reliquaque deinde recensentur.402 § ui. Utrum plures admittendi sint Sancti fratres, quibus nomina tuerant Cosmas et Damianus 407. § iv. Locus et tempus mar- tyrii : Sanctorum ecclesiae, reliquiae, et cultus antiquus in Oriente 409 §v. Sanctorum ecclesise, reliquiffl et cultus Romae, et in reliqua Italia et in Sicilia, 412 §V1. Sanctorum reliquiae. ecclesiae, monasteria in Gallia 416 § vn. SS. Cosmae et Damiani reliquiarum pars magna seculo x I re- mam translata : indeque seculo xvu Monachium, ubi cum capitibua olim Bambergae servatis in ec- clesia Societatis Jesu sunt depositffl 418 § viii, Alia quaedara detranslatis adecclesiam Societatis Jesu sacris ossibus : Cultus ibidem et miracula 422§ix. EcclesiaSanctorum Kaufbura? in Suevia, n i ,i plurima miraculaet beneflcia clientibus prae- stita 426 § x. Aliae reliquiae et loca sacra in Germania, Belgio, Hispania, aliisque proviuciis 428. ?i xi. Miracula olira scripta : nonnulla hic recitantur : multa edita a Dehnio : quoraodo haec a nobis danda 430 $ xn. Recensentur decera priora hk editis miracula 432. §xm. Mianovem miracula exeodem codice apud Dehnium edita ■; xiv. Reliqua miracula apud Dehnium im- pressa 136. A.cta, auctore anonymo, ■ VS.

/,//,/, \ihecm Va f • S. 139 ^cta

anonymo, ex editione Momb \\\ \(T.v Tertia auctore anonymo,ex codice noslro Ms.r i iv, i \:\. Aj i i Partim fabulosa,«E codicibus MSS. interse collatis. Cap. i. Sanctorum gesta ante martyrium, partira Eabulosa, partim incerta 444. Cap. ii. Martyrium Sanctorum . primis Actis compositum et interpolatura 145. Cap iii. Sepultura et miracula, sed prorsus fa-

bulosa . 447

26 Cvnrianus episc, Justina virg., Theoctistus sive Theognitus MM. Prope Nicomediam in Bithynia. Comm 1'k'.v. § i. Sancti Mari lis et

Latinisdiebusdiversiscelebranturelogiisvitiosis. Eoruradera Acta edita et MSS. Sanctorum Cypnani etJustinwmeminitS.Gregorius Na zenus 180 § h. Eudoei» Augustaa de sanctis Martyribus nostris lucubratio. Conferumm- cum illa Gregbrii Nazianzeni asserta , et de occa- Bione, qua is in errorem, confundendo duos^SS. Cyprianos, inductus sit, inquiritur 184 § iu. ExaminanturmonumentaceteradeSanctisnostns

scripta; quaa et qualia edenda 186 § iv. Exami- natur Joannis Felli episcopi Oxoniensis in-

temperans

INDEX SANCTORUM

temperans de rebus ad SS. Cypr.anura et Justinam spectantibus critica 189. § v Discu- iun ur reliqu* difficultates a Fello adversus Mar yrum nostrorum historiam mota, Actorum £Zlli chronotaxis 103 § - Eu-n,- Tilleraontii critica, illique contran» Bailleti et Marani censur». Disseritur de Sanctorum patna et AntiochenaS. Cypriani sede. Scripta qu»piam S. Cypriano nostro non satis certo tributa 1 J5. Acta Intkrpolata; auetore anonymo, « MSS. collata cum editU fl Martemo tom. 3 iA«. Anec Parsi. ConversioS. Justmae virgmis et S. Cypriani episcopi 200. Pars II. Confessio seu Pamitentia S. Cypriani, ed.tore et mterprete Prudentio Marano Benedictino, cum ali.s editis collata. Cap. i. Narrat S. Cyprianus, quomodo a parentibus idolis consecratus, oranes superstitionis scholas frequentarit, quidque in singuhs didicent 204 Cap. ii. Ab Aglaida , S. Justinee proco. in- ductus S. Cyprianus oranes artis modos Virgmis pudiciti» expugnand» experitur, quos S. Justina signo Crucis vanos reddit. Daeraon virtutem Crucis suamque contra Christianos impoten- tiam fassus a S. Cypriano repellitur 210. Cap. iii. Cyprianus enarrat, quomodo Antiochia? apud ccetum fidelium publice sua criraina confessus sit, quomodoque horum atrocitate et multitudine perculsus ad desperationem pene devolutus fuerit2io. CAr. iv. Eusebius consolatur et ad spera firraam veni» hortatur S. Cyprianum, qui ejus oratione animatus ad episcopum adducitur, instruitur fidei mysteriis et baptizatur. Quibus auditis etiam Aglaidas, ejurato daemone, ad Chri- stura couvertitur 220. Pars iu. Martyriura san- ctorum martyrum Cypriani et Justinae, auctore anonymo,ex bibliolhecae regi* Parisinx codiceWO, collato cum cod. 1485. Interprete J. C. 224 Gloria Posthdma SS. Cypriani,Justin»acTheo- ctisti raartyrum. § i. Narrata in antiquis monu- mentis priraa sacrarura reliquiarum translatio et depositio Roraae, illustratur. Earumdem inventio depositioque in basilica Lateranensi et Sanctorum in urbe Romana cultus hodiernus 228 § u. Mo- numenta, quibus nituntur Placentini, contenden- tes, SS. Cypriani, Justinae ac Theoctisti corpora fuisse Placentiam translata ibique quiescere 231. §m. Examinatur historia Translationis S. Justi- na3, ex. codice MS. ecclesiae Placentinaea Campio laudataet nobis subraissa 233. § iv. Inquiritur, an merito Placentini corporibus SS. Cypriani ac Theoctisti glorientur. Synonyraorum, vel nostro- rum martyrum alibi sacras exuvira 236. Trans- latio Beatae Justina? Virginis et Mart.a Roraa in Placentia, cujus corpus una cura Mart. Cypriano tradidit Sigifredo episcopo venerabilis Papa Joannes, qui hujus civitatis antea fuit antistes, ex MS. codice ecclesix Placentinx 239

E

D

D

Jalfinus. Vide Annemundus.

Damianus cum Cosma. etc. Vide Cosmas.

27 Deodatus Conf., in dioecesi Sorana in Latio. Comm. PRiBv. Sancti paucis noti cultus ex Actis inventionis et translationis 451 . Acta Inventionis et translationis, ex authentico instrumento MS. archivi cpiscopatus Soram 452

28 DodaV. et forsan M. , in dioecesi Ausciensi in Noveinpopulania 567

Donata vel Donatula cum Martiali. etc. Vide Mar- tialis.

JASS iSA « ■ -»:,;;;<&

Armni. Parisiis in Francia. Comm. P™v ;S '• SnWinatalisettrans.ation.sn.^r^r-

Inmis memoria : monumenta pro lllms gest.s

494 S ii. Sancti illustns prosap.a, avi, con- saneuinei et parentes : locus et annus nata- ea"g person.-e! a quibus pri.no inst.tutus est 498« iii. B. Dalphina S&icto sponsa destl- na.ur • l.ujus virg.nis genus, opes et amor

BOniun. abiisdem contracta 501. § IV. Fel ces B Dalphime conatus in virg.nitate S. Ll- eario persuadenda : hnjus de eadem servan- \Z propositum, ^inde utrmsque vo tum et castissimus conv.ctus b05. & v UtnM que Conjugis molesta apud avos l.ab.tat.o, de ndetranquillior incastroPodii-M.chaehs: San- ct in hereditatem mortui patrie success.o et m.ra In"u tudo : pra.cepta ab eo proraulgata: ejus- ™em ad cqnestrem Ordinem promot.o, e militia 509 \ vi. Sancti reditus in Provinciam, et perpe- fl v rginitatis votum ab ipso et B. Dalp nna ,bi- d m nuncupatum: professio ejusdem terti» R - lm S. Francisci expensa : teetamentum ab . lo londitum : reditus in Italiam et mun.a ibidem Ssil §v... Sanctilegatioauaulam Pans.en- se„ prosponsa Carolo Calabri.e duc. .mpetranda : teTtaib, e,n.n,o.'bus,etsancta mors, Vm& gD,ph,.,x. revelatur: apparitio ejusdem <n iem facta 516 § vm. Sacri corpons .n hab.tu Ordmjs S Francieci sepultura Parisiis, et h.nc translat o UI Aptam , Fodigiosa transiat.on.s adjun ta non probata: ejusdem tempus 519. § k. isup plicaUo Joanni XXII Pap:e pro canon.zat.one Ebearii facta, effectu irrito : item altera Cle- meMi VI, etex hujus mandato confectus proces- sus.nec tamen tunc secuta canon.zat.o 521 §X. E arii canonizatio per Urbnnum V, summum Pontificem: hujus obitus : bnlla ejusdem canoni- ^tionisaGregorioXIedita525.§...M,racua

aliquot ex Raphaele eprompta, et part.m ex Summario processu^ canonization.s oonfirmata 828 Sxn.Solemnissacris corpor.s elevatio anno mccclxxx, facta, quam forte ^/f68^^^ liquisa proianationis periculo subducte, . et Aptas superstks : aliqu» Ariani in Apul.a honorato anetian, Avenione 532, § x,„. Sanct, cultus e solemne festum in civitate Aptensi; vetera et nova eiusdem Officia ecelesiastica .b.dem : .tem cultus et Officia in abbatia S. Victor.s prope Massiliam, Ariani, Avenione, et in Ordme Sera- phico 536. Vita, auct/yreanonymo.ex Botaeensts camoHUOrdinURtigularmm S. Augwstint, Pamo- naUpergamenoMS.intignimensUSeptembna.eoUato

cum MS. BernariiRottendorffli. Cap. i. Illustres

Sancti natales : pia pueritia et adolescentia : con- ingium cumB. Dalphina, «t virginitasin eo ser- vata: insignis ecstasis 539. Cai>. ii. Alia Sanot. ecstases, et ejusdem virginitas aliis divinitusre- velata 542 Cap. iii. Pium Sancti in familia sua regiraen : virtutes variae : misericordia in pau peres et leprosos miraoulis illustrata : segri ah eodem sanati 545. Cap. iv. Sancti Comitis ... rebelles et calumniatores mansuetudo : Ordo equestris ipsi collatus : votun, virginitatis ab eo eraissum : integritas in suscepto Calabrise duc.s

i„a-

AD TOMUM VII SEPTEMBRIS.

magisterio et cura pauperum 549. Cap. v. Aliae sancti Comitia virtutes: militia : morbus et con- valescentia : legatio in Franciam : obitus, sepul- tura, translatio et miracula 553

Emilus cura Martiali. Vide Martialis.

27Epicharis matrona M. forte Constantinopoli, ex Fastis sacris 448

25 Krmenfridus, primus abbas Cusantiensis, in comitatu Burgundiae, Comm Pr-ev. § i. No- titia monasterii Cusantiensis : Sancti in Marty- rologiismemoria, non ubique slne errore: ejusdem cultus, Officia et reliquiaa 102 § u. Vit* edend» scriptorEgilbertus. et hujus aetas : Sancti qualis- cumque Chronotaxis : observationes quaedam de fratreipsius\Valdalenol04.\'ii\ amtoreKjilbcrto, prmposito Cusantiensi ex codice \£S. Joannis Jacobi Chiffletii, collato cumaltero \I$- Epistola auci ris adLuxoviknses. Vetus CAPITUM Partitio. Inci- piunt capitula de vita beatissimi Ermenfredi Cu- gantiae ecclesiaeabbatis 10G. Cap. i. Incerta quae- dam de Warascis : Cusantiense monasterium puellare conditum : Sancti parentes et frater : ejusdem gesta usque ad raonachatum 107. Cap. h. Monachatus ejus Luxovii : congregati ab co rao- nachi Cusantiae, quam Luxovio subjicit : acta ejusdem ibidem 109. Cap. iii. Beata Sancti n et sepultura : aliquot discipuli ejus et miracula

lil

Eucarpus cum Bardomiano. Vide Bardomianus.

Eugenius cum Paulo. etc Vide Paulus.

Euprepius cum Cosma. etc. Vide Cosmas.

26 Eusebius Papa conf. Ronue Syll. Hist. § i. Sancti in Fastis vetustissimis memoria : dies mortis, et reliqua'Pontificatus chronotaxis 245 . § ii. Asserta de gestis S. Eusebii dantur et exa- minantur : cultus ipsius in ecclesiis particula- ribus /48

26 Eusebius episc. Conf. Bonomae m Itaha. Syl- loge. De cultu, gestis, aetate etc. 281

28Eustochium virgo in Bethleem. Syli.. Hist. § i. Memoria Sanctae in Martyrologiis : Cultus pro- batus 589. § ii. Nobile genus Sanctse, priora ejus gesta Romae 391. § m. Sancta in Palaes- tinam cum raatre proficiscitur : ejus vita mona- stica in Bethleera usquead raatris raorbum supre- mum 595. § iv. Officia matri in supremo morbo ab Eustochio praestita : prasfecturam monasterii suscipit : Opera eidera dicata ab Hieronyrao 599 §v. Paulam fratris filiara praeclare instituit: multa patitur a Pelagianis : annus beati obitus investigatur °

28 Exuperius episc. Conf., Tolosaj m Gallia. bYLL. H.st § i. Sancti memoria in Martyrologns et cultus : elogia aliquot generalia : Acta non eden- da 583. § II. Patria Sancti ignota : nisi torte sit Burdigalensis : qmeritur, an sit idem cum ali- quot synonymis W4. § iii- Gesta S. Exupern ordine chronologico exposita ab imtio episcopa- tus usque ab obitum

Faustinus cura Magigno. Vide Magignus Faustinus aut Faustina cura Mart.ah. etc. Vi-

de Martialis. , .

28 Faustus episc. Regiensis, in Prov.ncia Galli». Comm Hist. § i, Sancti cultus antiquus : me- moria in Fastis sacris, verisimiliter etiam in Hieronymianis : sanctitas agnita a Buron.o WJJ . S n Sancti patria, mater, studia. eloquentia, vita monastica Lerini, monasterii prartectura 612 5iii. Nonnullade Sancti gest.s in raona- sterio, et in ejus pr*fectura eiaminantur 614.

§iv.Episc(-pusfit RegiensiB : morum integritas in episcopatu : Romara profectus, anno cdlxii assistit concilio sub S. Hilaro Papa 617 § v. Kespondet Faustus ad tres qusestiones, ac in eo scripto susii- net, nullam creaturam dicendam e>s*> incorpo- ream : scriptum illud a Mamerto Claudiano re- futalur 618. §vi. Epistola Fausti ad Benedictura Paulinum : an quaedam ex illa sint improbata a S. Avito Viennensi 621. § vn. Gesta S. Fausti cum Lucido presbytero, qui errores Prmdestinatianos petractat : concilia Arelatenseet Li \in

quibus illi damnati 623. § vm: Faustus, petenti- ,,,, .jiij p ttribus icribi I libroa de Gratiaet Libero arbitrio antiquorum el recei

rumdeillisjudicia 027. § ix. Faustus probabi- liusinitium fidei gratiaa

libero arbitrio : Suarezii multum dubitantis crisis

ienditur633.§x. Reliqu iones

diluuntur 638. §xi Respondetur ad objectiones

Non '"" '"

concilio Arausicano, et contrarium esse S. Au- gustino 646. § xii . antnr asserta Tillemon- tii, contra Fausti sanctitatem disserentis 649. § xm. A.nnus,quo Faustuspra?dictosscripsil libi non omnino ' >ntur illi iidem, quos

miris »rl S. Sidonius 650 § xn

ctus inir inter legatos uis cora-

ponendara : scripsit duo Opuscula contra Mace- donianos et A.rianos, primum Paschasii nom editura, alterum probabiliter Breviari im 634 § xv. Sanrti exsilium: monita data Felici, et Ru- ricio,quorumsubsidiisinexsilioutitur657. § xvi. Annus raortis incertus, uti et »tas, sed certo granda3va : Homilitt 9ub nomine Eusebii Galli- cam edit», nonflmnes sunt Fausti, sed multae ex illis, et aliffl nonnullae 660

28 Faustus. episc. Tarbensia in Novempopulania. Syllogb. De cultu, aetate et g< _ 667

27 Fidentius et Terentius MM.Tuderti in Um- I,,,,, Syllog] . Deeuitu, et Aci 448

Finbarrus. Yide Barrus.

25 Firminus episc. mart., Ambianis in Gattia. Comm. Pr*v. §i. Diversa Actorum exeraplaria, eorumque in quibusdam notabilisvarietas: non sunt scriptoris contemporanei, i tibua ali-

quot carent 22§ii. Patria S. Firmini: vttaa qualiscumque chronotaxis: tempus martyrn23. § iu. De episcopatu S. Firmini, et aliquot suc- cessoribus 26. § iv. Memori i Sancti in M iri

cultusdiebus pluribus29. §v. Inventio ettranslatio corporis 30. §vi. Tempus episco- patus S. Salvii, sive inventionis S. Firmini 33. Svn. Translatio corporis in thecam magispre- tiosam, aliaque ad gloriam Sancti posthumam spectantia35. §vill I orpus thecre aure» imposi- tura: aliquot S. Firmini ec cultusm alns

Gallia3 dimcesibus 37. § ix. Utrumcorpus S. F.r-

mi„i translatum sit ad abbatiam Sancti D

3<)§x Insigniscultus et reliquiss Sancti Pompe- lone, c.i, totius regniNavarr» esl patro-

nus- cultusetiam in tota Hispanis 42, Vita, ex duobus MSS. Ambianensi el Antuerpiensi, collatts cumsexaliisetedilioneBosouetLGK-pi. Sancti pa- tria> parentea norumque conversio .• puentia, ju- ventus, consecratio episcopalis I6.Cap.1I. Pra3- dicatioS. Firmini . varia certaminaet martynum

Ati 27 Florentinus, Hilarius et iorte A.phrodisius MM.

Pseuduni ... .Eduis. Com. Pr-£v. gx. Meraor.a in Fastis; palaastra n.artyri. 877. J II. Episco- patus S. Florentino et diaconatus S. H.lano per- perara adscriptUs880S in.Tempus martyrn; ^Acta dunlicia et erud.torum de iis jud.c.a 382. ^ iv. v Trus

pretio dign» hs Bint, judmmm S»** J et

Les in t™nslatTm^?aateuSe conatus;

noster ad eas tollendas *«™Uto»«wll«" translatio aUquct ron^am f Be ^ §

monastenum,nuncS.FIoreDtm eli. UtSsi^"«'«3WAcrA

fflKiSSJ-^ »-£

^r^^UcnHusinvieodeVannares.inA^

va Hispaniae provincia Fyraberrus. Vide £«''•"*.

G

Gurgilus antGargilus cum Mai tiali etc. H

elitrU%:««aVt ViaSndmfn Italia, ex 28Hercuauusmart V,a

Martyro/ojiH ei aciis . - 2()

H£scumFlorentino.VideF/orentin«f. 5 ttH , udis virgo, L*tiis io Hannomag Comh- Puvv « .. Memoria Sanctee m Fastis saos,

scriptai iudiciarecentiorum 457. §». Ratumes ouibus Aetorum auctoritas utcumque defenl. S proponuntur, et SfSS., Wehcexcudenda

Sbt designantur 459. K^, auelore - g*

LonacAo Voteiodor, «ulo x, seripta, exMS.

LiwnrfooUolo cum I-oMensi, AnnaMu Hanno

', TmSSJ UenisiietedU eMabill ana.

.,.: 161. Pars«.46S o«. Decultn

\„,,,lo andecimousqueaddecimumecUvum. |,.Ecclesi»etmonaSteriiU,ens,srestaur pretiosmUpsanothec8econstruct,o469§,i.Mn'a

llh. saeellumac sUtua ipsi erectaj hpsanothe-

iadn,odumeleganUs;duplex qnotonms

festivitas ; reliquise aliie m locs »' *

I

lemido \el Ismione episcopi Conf., Diae in l !al-

liaSvLLOGEDe cultu, astaU et gestis 788 Ismion. Vide Ismido.

•J

ISDBX 3ASCTOKOM

ssssassawraa

:;;;>;;;::;;illlirM)1,,no.etc.vide(^,s.

[oannes de Meda , presb. et Primarii Ordinis

Humiliatorura Fundator Mediolaniin Insubria.

Comm. Priv. § i. Ordo Hurailiatorum m vins

eX8tractus : Sancti raemoriain Martyrologiis :

Officium proprium apud Humiliatas : cultus et

corpus Comi :an ab Mexandro m canonizatus

3aO§n.Vita qualis edenda : patria et natales

illustres: priora vitae gestaignota: apparitio

,,.;,, Virginisab aliquibusas 323. § m.

Notiiia Ordinis Humiliatorum in cujus primae

originia tempua inquiritur 325. §iv. Secundi Or-

jinis Humiliatorum initia : Tertiua institutus

per S. Joannem : omnes tres aRomanis Ponti«

ficibus approbati 327 § v. Notitia monasterii

Rondenarii a Sancto conditi ; Ordinia per ipsum

propagatio, et insignia de Ecclesia Dei raerita,

ac demura exstinctio : ejusdera Sancti obitus,

translatio et sepultura 329. § vi. Ecclesiae Ron-

denarii per exundantem Coxiara violatio : sacri

corporis inventio, recognitiones, et post separa-

Laurentius cum Martiali. etc Jme Marual*. Ko7ucumMartiali.etcVide^,ai». Leobgythaal.Truthgeba.y,deiwoa. I Pontius cum Cosmaetc. Vide Cosma*. M uZ Z Leobgytha alias Trutbgeha, v.rgo ab- bat, Cermania. Com». Pn*v. § «. Memorm

'S •l-Actaa11uoetqUil;Usa,Jun:ents

:,,., RQft s ii. Sanctae natales ; tnplex £ ' i> InWmburnensiAngba.nonasteno;

eSa a 1 S. Bonifacium ; Umpus, quoad eumdem Srlniamprofectaest700.§ni.ReglmenSan-

ctooniaUumini a Sanct* «>™^*;

Bonifacio; hujus et S. Lulli ad .psam ep,»tolm ,

iseipnlae ipsins 703. § ,v. Tempu. et

oc " mortie »c sepulturai ; translatmnes corpo-

ris P^sens reliquiarnm statns ; cnltns ant.qnus

e t hod frnus 705. Aota, anotore ]W# pmbytero

ZnaZ Fuldensi seculo ... E, Suriiedume H

MSS[ EP.STOI.A DsmcATOmA 709. Pko-og.s.

pVRS, Winlmrnensis coenobii notitia ; leltaeao-

^virtuU^-Sanctenatalesetviterel^.os»

prii 'dia 710. P.vrs,.. Sanct* evocatm m Ger-

maniam aS. Bonifacio; regimen sanctimomahum; "rtutWeximim;miracula713PARS.,n.P08trema

Sancta^ gesta ; obitns : sepultura ; m.racula post

raortem LongacuraMartialietc.VideMar^s.

Longesa aut Longa cum Martiah. etc. VideMai -

26LucU virg.tertii OrdinisS. FrancUci, Salerni in egno Neapolitano. Comm. Pr.£v.§ i- Beataeme- moria in Martyrologiis, in quorum aliquot Bene- dictinis male adscribitur : corpus ejus Salerni . relmuiaB Calatagironi .- officium ejusdem Salemu etin OrdinibusS. Francisci 336. gn. Beat» Vita edenda mutila : fctaa incerta, late assignata : patria gicula : profesaio non Benedictina, aefl Franciscana 339. § m. Professio in tertio Ordine S. Francisci : praefuit novitiis ac forte toti monas- terio : tempus emortuale ignotum : miracula vel beneticia aliqua post mortem 341. VlTA mitila, amtort «,/.»///»;/«», «■' '-ctrri MS.Salernitano. collato cumedita nb Octavio Cajelano. 344 Officium Vbtus, n editione Octavii Caje •**

Luciosa cum Martiali. Vide Martialis. 2»Lupusepiac. Conf., Lugduni in Gallia. Comm- Pn^v. Sancti memoria in Faatia ; aatas ; gesta aliquot. reliquiae, cultus, miracula 74 Acta, ea veteri Breviario Lugdunensi

M

JJIagignus, Naboret Faustinus MM. ex ^pog™'

plus Hieronymianh 28 Marcus, AlphiuB, Alexander, Zosiraus, Nicon,

Neon,

AD TOMUM VII SEPTEMBRIS.

Neon, Heliodorus etsocii. Item Triginta milites MM. in variis Asiae Minoris locis, ex Marlyrolo- gio Romano et Fustis Grxcorum 561

25 Maria tle Cervello, vulgo de Socos, virgo Or- dinis S. Mariae Virginis de Mercede Redemptio- nis captivorum, Barcinone in Catalonia, COMH. P/F./Ev. § i. Acta antiqua quando et a quibus col- lecta ; qui et quomodo iis usi sint recentio- res, quomodo a nobis exhibenda 152 § II. Beatae illustre genns ; parentes ; nativitas ; virtutes in pueritia et juventute ; fuga nuptia- rum ; votum virginitatis lb5. § in. Oliitusparen- tum ; professio religiosa ; patrocinium naufra- gantibus ; beata mors ; corporis rairaculis illus- trati sepultura 158. § iv. Miracula post obitum ; corporis translationes ; situs lipsanothecae ;cultus in aliis locis Catalonisa 160. § v. [nstructio pro- cessusadcanonizationem; solemnisinspeetio cor- poris; novavarii generismiracula 162 §vi. Cultus immemorabilisdecretoApostolico approbatus; Offi. cium proprium pro toto Ordine B. Marine de Mer- cede Redemptionis Captivorum, extensum adom- nes ditiones augustissimae imperatricis Reginae Hungaria? etc, nomen Martyrologio Romano ins- criptum 163. Acta, auctore Joanne de Laes coxvo inchoata,etab alio vel aliis continuata, ex vetuslo co- diceMS. archivi conuentus B. Marte de Mera Barcinone. Parsi. Beatse natales: virtutes ante et post professionem religiosam 165. P\rs n. Mi- racula ante et post obitum ; corporis translatio 166. Vt/e Compbndium, auctore anonymo ea variis recenliorum scriptorum lucubrationibus ex- ctum '68

Marius aut Marcus cum Martiali, etc. Vide Mar-

tialis 28 Martialis, Laurentius, Gurgilus aut Gargilus, MariusautMarcus, Faustinus aut Faustina, Vic- tor, Candidus aut Candida ; Valeria, Longesa aut Longa, Celerina, Donata vel Donatula, forte Lea, Luciosa, Emilus, Gagilus Placidus, Longa, Victo- ria.PriscaautPriscus etforte cum An >nymis,Ju- lianusautJulius, Christophorus, Nobiliset Secun- dula MM. in Africa, ex Martyrologiis 564

Maximus cumPaulo etc. Vide Paulus.

N

llaborcumMagigno. etc. Vide Magignus.

Neomisia cum Aurelia. VideAurWia.

Neon cum Marco. etc. Vide Marcus.

Nicon cum Marco. etc. Vide Marcus.

26 Nilus abbas Cryptffl Ferratae in Agro Tusculano

Italise. Com i Pr«v. Notitia locorum : Vita Sancti

iptaacontemporaneo : ejus chronotaxis aliqua

259. Vita, auctore Sancti discipulo, forte B. Bar-

tholomxo . editore et interprete Joanne Matthaeo

Caniophilo aachiepiscopo Tconiensi. Cap. i. Nascitur

S. Nilus, Deiparaeque offertur. Magnum in ipsa

adolescentia in virtutibus ct scientiis progressum

facit. Variis a daemone tentationibus appetitur,

iisque superatis, fit monachus 262. Cap. ii. In

cenobium admissus, vixque habitum nactus, des

tinatur alteri monasterio praslatus, sed sollicite

illam ceterasque dignitates refugit, abstinenti» et

humilitati studens. Prophetiae spiritu claret. Ad

cellam solitariara se recipit 267. Cap in. S. Nilus

jejuniisvigiliisque carnem domat et spiritui sub-

jicit: varie orationes occupationesque diurnas

dividit ad vitandnm taedium : antiquorum Patrum

singulas vivendi norraas experitur jjejunia et

mortificationem usque ad stuporem colit, vane-

que a daemone tentatus, in morbum incidit 271.

Cap. iv. Adccenobium aeger reductus, convales-

cit, rursumque ad speluncam reversus a diabolo graviter fuste vulneratur, quo malo prodigiose sa- natur. Stephanum vitse monasticas institutis ins- truit. 275 Cap. v. Georgium virum nobilem Ros- sanensem post varias probationes in disciplinam recipit S. Nilus; miranda illius humilitas propriae- que voluntatis abdicatio, et sanctus obitus 281. C.\r. VI. S. Nilus gloriae suique contemptor Ca- niscain, suum olim raagistrum.ad despectura di- vitiarum hortatur : fratres oratione contra daamo- nis insidias munit esecamqueillorum obedientiam experitur : avari praepositi bona sibi testaraento legata pauperibus elargitur : parthenonem restau- rat : populi turbam fugit 285. Cap. vh. Propositas sibi e\ sacns Litleris quaestiones resolvit, ex iis- que proponentes ad judicii timorem vitaeque emen- dationem hortatur : cum Judreoagere de Deo re- cusat : liabitum raonasticum irridentibus immi nentem divinam ultionem praedicit 289. Cap. vni. S. Nilusfugitansadulationis,EupraxiumCalabriae praefectum increpat, morboque castigatum et pmnitentem monachali habitu induit, qui paulo postpie moritur. Testamento legata ab illo bona sanctus Pater administrare recusat : ducis fiKum aliosque plures malo dasmone et variis morbis li- berat292.CAP. ix.Popularibus suis Rossanensibus rebellionis pmnas imminentes deprecatur : in yi« ne a doloribus ex vulnere cruris sanatur : oblatas in sub a mach irum i>ecunias recu-

sat : frustraque tentatus, ut ad aulam proflcis- catUr, i : eratoris ad divitiarum

contemptum e1 solitudinem hortatur 29 i x. Insidias adasmone structas S. Nilus et epi- scopatum Rossanensem sibi destinatum fuga de- clinat : archie] | u0 acquiescere no-

ienti mortem funestam prasdicit : a dyn i cenorum sun amaque moto abductos tres

monachos liberos cum variis insuper donis reci- pif 290. Cap. xi. Ad monasterium Casinense, Sa- racenorum- incursiones declinans, profectus fes- tive ab abbarteAIigerno excipitur, monachosque ibidem animffi et oorp iris infirmitatibus hberat et piia doctisque exhortationibus imbuit 303. I xn. Abarae Pandulphi ducis Capuani viduae, im- positara pro machinato homicidio pmnam im- plere recusanti, 81ii mortem ducatus [u i am neni vaticinatur ; nepotera suura. qui erga rem sacram irreverentem se praabuerat, videre usque ad mortem renuit : malum bnno remunei solr|l monachis imminentes posnas mina«

tur 307. Cap mii, S. Nilusabbatiam Vallis-Lucii, ut locum sibisuisquenimiscommodum, relinquit, migratque ad aiium magis solitarium in agro Ca- jetano ; feminas, etiam principes, qod nisi coac- tus adcolloquium admittit : ad principes magna- tesque tantum pro miseris acturus. accedit. Ro- mamprofootus proJoanneantipapa apud Ponti- ficem et imperatorem deprecatur 311. Cap. xiv. Stepham pius obitus. S. Nilus, .ne sibi honores deferantur. studiose cavet, ej monasterium ldeo relinquens Romam tendit : at in monasterio S. Agatha subsistens, nactusab agri Tusculani do- mino locum construendo monasterio, dum hoc parat, sancte raoritur, etasuis cum raagno luctu sepelitur Nobilis cum Martiali. etc. Vide Martialu.

310

Paulus,Tatta, uxor ejus, Sabinianus, Maximus, Rufus et Eugenius, eorum filii MM. Damasci m Sy- ria, ex Martyrologm

Placidus cuiu Martiali etc. Vide Martialis.

35

INDEX SANCTORUM

25PrincipiuSePiSc. Conf. Snessionibus in G.l.ia.

Prfsraufpriscuscum Martiali. etc. Vide Mrt»

lis 28Privatus,milesM., Rom». ex Martyrologuset

AciisS. Callisli Papx martyru R Rufus cumPauloetc. Vi&e.Paultu.

Valeria cum Martiali. etc. Vide Martialu

VictoreumMartiali. etc. Vide Martialis.

Victoria cum Martiali, etc.Vide Martialts.

26 Vieilins epitc. Brixiensis in Longobardia. Com- MBNTARros. Memoria in Fastis ; tempus, quo flo- ruit; locus sepultur* ; reliqui», earumque trajis- lationes ; cultus

Sabinianus cnm Paulo etc. MdePauus 28Salomon,Salonaut Salonius Ep.sc. Conf.Genum inltalia. S, euticaox Martyrologns 069

28 Salomon. ex rege Hungari* erem.ta Pol* m Istria.CoMM. II.st. $ i. Cultus, reliquiarum ho- norifica conservatio, elogia 790 § n. Gesta Sancti ordine chronologico examinata usque ad obtentum Hungarie3 regnum 792§«i. Gesta Saloraomsre- Aantis, nirairura pax inita cum Geisa fratrueli, H bella ,,,,„ eodem adversus hostes fortfter gesta 794 § 1V. Bellum cumBessiset Bulgaris gestum, capta Mba Greca, ejusque occasione inter Salo- uonera etGeisamorta discordia 798, § v. Aucta inter Regem et Geisam discordia, bellum mter eosexoritur : Geisa tand ralet, et regnum

sibi vindicat 801. § vi. Vani conatus Salomonis adregnum recuperandum usque ad mortem Gei- s» 803. § vu. S. Ladislaus rex eligitur : varia subejus regno B Salomonis fortuna : victus in prsell0i seclam subducit 809. § vnt. \ >li-

tariara amplexus l'. Salomon, pmnitentiam agit, £t piemoritur, nullis relictis li.beris 812

Salonaut Salonius. Vide Salomon. Secundula cum Martiali. etc. Vide Martialis. 26 S-nator, ex tfartyrologtis 243

28 Silvinus episc. Brixien$is,inLongobardia.CoMM. Memoria in Pastis; reliquiarum inventiones et Translationes : cultus 603

25 Solemnis episc. conf. Carnoti in Galiia CoMM. PrjEV. § i. Varie Juxatum Sancti nomen, et men- tio variis diebus apud raartyrologos et auctores alios. Actorura ejus notitia 57. § u Examinan- tur antiquioraS, Solemnis Acta.Qu8 Vitaeedendae 60. Vita, auctore anonymo, ex MS. UUrajectino S. Salvatoris cum aliis collato 65. V.i \ Interpo- ex MS. serenissimae reginae Suecix notato Dxxvui. Cap. i. Sancti natales, dotes animi, vir- raculumab eopatratum. Fugainfularura, quas reluctans accipit. Clodoveum ad praelium profiniscentem signo Crucis munit, eique victo- riam obtinendara promittit 66 Cap. ii. Clodoveo, victoria potito et in hostilea ditiones incurrere meditanti, S. Solennis apparet, et dissuadet con- cepta consilia exsequi. Regis baptismo adest Sanctus, accitusque, ut eura in alia expe- ditione comitetur aagrotat et Malliaci decedit. Miraculum, quod ad Sancti funus contigit 68. Historia TraNSLATIONIS Hi i iqi [ARUM, ex apogra- pho Parisiis submisso per R. P. Combc[isium, et verisimiliter excerpto ex MS. codice bibliothec» re- giae 69. Mirac. la, ex eodem apographo Parisiensi R.P. Combefmi 71

58 Stacteus M. et Turturinus, Romas, ex Martyro- logik ei Vita B. Rabani

J. atta cum Paulo. Vide Paulus, Terentius cura Fidentio. Vide Fidentius. Theoctistus cum Cypriano. Vide Cypnanus.

W

28 W enceslaus M., Bohemi» dux et patronus, Vetero-Boleslaviae in nia. Comm. Pr^v. §i.

Praecipuus sancti Ducis biograpliiw Christannus vari» alimVit», auctoribus partim cognitis, par- tim anonymis, recensentur ; ex omnibus tantum duaa edendawtS. §11. Illustris Sancti familia et nativitas ; sancta educatio et studium litterarum 7 ±2 § i.i. Sancti successio in paternum ducatum et successionis tempus ; ejusdem et fratris Bo- leslai educatio ob teneram aetatem sanctae aviaa commissa : aliorum de hisce assertadiscussa 724 § iv. Dragomira filiorum et ducatus Bohemia? tute- lam sibi vindicat : ejusdem impietas in S. Lud- nnllam, tyrannicum regimen, et exauctoratio per S. Wenceslaum 7"27. § v. Sanctigestainitioduca- tus sui ; corpus S. Ludmillae ab ipso translatura: bellum cum Henrico Aucupe , cui fit vectigalis : singularecertamencum principe Gurimensi, quem divinitus t rrftum in gratiam recipit 730. § vi. Inquiritur, quid statuendum sit de S. Wenceslao alia occasione inter duos angelos viso, ac propte- rea dignitate regia, aliisque mueribus donato 733. 6 vn. EcclesiaeS. Viti martyris a sancto Duce aedificatee tempus et adjuncta quaedam ; aliquorum asserta de aliis ecclesiis et xenodochiis ab eodem er ectis, deque singulari quodam facto charitatis ipsius 736 § vni . Sancti Martyris caedis causa, occasio, auctores et locus 740 §. ix. Sancti annus emortualis, de quo variant scriptores, probabilius stabilitur ; Roleslai in ejusdem amicos saevitia; Podevini raors. sepultura et fama sanctitatis 742 § x. Sacri sanguinis effusi prodigiosa vestigia : corporissepulturaBoleslavi*. et hinc facta trans- latioPragara : ejusdem mirabilis tunc temporis integritas 746. £ \i Sancti corpus in Prag. S. Viti ecclesia miraculis clarnm : principum in ipsum muniticentia : caput auro ornatum, sacel- lum magnificum et tumba aurea eidem facta 749. § xii. Magnificae ipsius tumbae, sub Carolo IV im- peratore fact», qure non superest, descriptio : re- centior ejusdem ornatus 7151. § xm. Aliquot reli- quiaa a reliquo Sancti corpore separatae Pragae : variae reliquiarum translationes .-ipsius sacellum et turaulus ab iconoclastis illaesa : ejusdem reli- qiiiaB Pragae etalibi 753. §xiv. Ecclesia Bolesla- viensis auctaaedificioetcollegio canonicorum : pe- regrinationibus frequentata : ejusdem descriptio : Sancti primum sepulcrum, sanguis et aliae reli- quiae ibidem 757. § xv. Aliquot ecclesim sub S. Wenceslai invocatione Deo exstructaa : examini- t ur, in.idcensendum sit de apparitione Daniae regi facta pro ecclesia eidem Sancto cedificanda 760. § xvi. Vetus ac novum altare in basilica Va- ticana nova et veteri Romae ipsi erectum : item aliud ^quisgrani a Carolo IV imperatore 763. § xvn : Memoria ipsius in Martyrologiis ; Officia ecclesiastica in variis locis et Romanorum Pon- tificum pro illius cultu favores ante canonizatio- nem aequipollentem : ejusdem Officii primum ad

libitum,

AD TOMUM VII SEPTEMBRIS.

libitura, deinde de praecepto ad universam Eccle- siara extensio 766. Vita, auctore Cltristanno de Scalu monacho, ipsius Sanctinepote exfratre, exedi- tione Bohuslai Ballnni lib. I, cnp. 10 Epitomes Re- rum Bohemicarum. Cap. i Sancti natales et in du- catum successio ; educatio: S Ludmillaecajdes ab eo pnedicta : gesta pro religione : ejusdera S . Ludmillie translatio 76(.). Cap. ii. Insignes sancti Ducis virtutes, et eximia in SS. Eucharisti;tm pietas : contemptus ducatus et vita3 monasticae desiderium : ejusdem fraterno scelere casdes et sepultura 771. Cap. iii. Sancti Martyris amico- rum caedes ; parricidarum poenae : corporis trans- latio Pragam et mira integritas : Podevini

mors et elogiura : S. Wenceslai miracula : cer- tamen cum Radislao, dum viveret 775. Vita Al- tera, auciore Carolo IV impeiatore el Bohemix rege, ex Breviario membranaceo MS. ecclesix S. Viti Prnqensis, olini Joannis episcopi Litomislensis 780. Appendix di: Aliquot Miraculis, ex variis 7K2.

^jenas , alias Zenon dictus , S. Pauli discipulus

364 Zosimus cura Marco etc. Vide Marcus.

INDEX

CHRONOLOGICUS

SECULO I.

Sanctus Cleophas Christi discipulus 4

S. Joannes Marcus, Christi aut Apostolornm discipulus «54

S. Zenas, alias Zenon dictus, S. Pauli disci- pulus 36i

Anno 61, Obiit S. Auathalon episcopus Mediola-

nensis Circa 75, S. Aderitus fit episcopus Ravennas 374 f ProbubUins anno 85, Defunctus S. Caius episcopus

Mediolanensis ^65, 367 a b c

SECULO II.

Circa inilium fnijus seculi, Defunctus S. Aderitus.

episc^pus Ravennas 372, 375 a

S. Herculanus martyr Via Claudiainltalia 20

SECULO III.

Verisimilius hoc seculo, Passi Pseuduni in ^duis SS. Florentinus et Hilarius, ac forte Aphrodi- siusMM. 377.382 detseqq.

An 222 ve/223, S. Privatus miles raartyrio coro-

natur .S60

Circa 290, Martyrio coronatus S. Firrainus episco-

pus Ambianis in Gallia 22

ProbabUius anno 297. Passi ^gis in Cilicia SS.

Cosmas, Daraianus, Anthimus, Leontins et Eu-

prepius 400, 409 ef

SECULO IV.

Sub Diocletiano, Passus S. Callistratus cum Sociis

174

Item, SS. Marcus, Alphius, Alexander, Zozimus,

Nicon, Neon, Hehodorus cura Sociis 561

304, Passi SS. Cyprianus et Justina cura Sociis

propeNicomediam ^

310, Defunctns S. Eusebius Papa Conf. 245. 247 d Inter 328 el 335. S. Chariton laurarn construit in

Palaestina .. 571

Hoc tcculo, probabilius post mcdium , Obut S. Cnan-

ton abbas in Palaestina S7j*

381, Habitum concilium Aquileiense , cui adesf S.

Eusebius Bononiensis 252-

385, S. Eustochium. relicta Roma, cum S. Paula

matre in Palasstinam navigat 595 b

393 Reperta Bononiae corpora SS. Vitahs et Agn-

1 , 252 (•

Septembris T.VII.

Circa 400, obiitS. Eusebius Bononiensis episcopus 251, 253 ef

SECULO V.

404, ObiitS. Paula, mater S. Eustochii, in Be-

thleera 599e

Postannum 410, Defunctus S. Exuperius episcopus

Tolosanus 583, 589 d

419. Obiit inBethleem S.Eustochium virgo 590 b

603 e

433 aut 434. S. Faustus fit abbas Lerinensis 613 ef

Antemeduim hujusseculi, defunctusS. Silvinus epi-

scopus Brixensis 604. bc e f

Post rr.edium hujus seculi Vitam flnivit S. Alodius

opiscopus Autissiodorensis 607, 608

Probabilius circa 452, S. Faustus fit episcopus Re-

giensis "*'

472aui '»73, Habitaconsequenter conciliaArelatense

et Lugdunense. in quibus damnati errores Praj-

destinatiani etS. Faustus libris suis de Gratia et

libero arbitrio ex mandato illorum conciliorum

Prajdestinatianos reftitat 650 t e et seqq.

Circa 490, Ohiit S. Faustus episcopus Regiensis

609,661 b et seqq. Suh finem hujus seculi, obiit S. Principiusep.scopus

Suessionensis Ilcm, Def.inctus S. Faustus episcopus Tarbensis 667,668 e f

SECULO VI.

Cma hocseculum, Vixit S. Vigilius Brixiensis epi-

256, 2j7 a o sci«pus .

Circa 508, Defunctus S. Solennis episcopus Carno^

57

teusis

Circa 540 NatusS. Aunarius Autissiodorensis 82 c

Antc medium hujus seculi, Obiit S. Lupus episcopus

Lugdunensis '4c.™b

Circa 571, S. Aunarius fit episcopus Autiss.odo-

83 bc

rensis Circa 600, Defunctus Aroantius presbyter Iiterni

- ti k„;« 254,255 f

in Umbria

III

SECULO

INDEX CHRONOLOGICUS

1005. Obiit S. Nilus abbasCrypta-Ferrate 259,

SECULO VII.

Sub initium hujus seeuli, Episcopus furt S. Salv us An.bianensis, et sub eo inventura ac translatum oorpus S. Firmini episcopi martyns 33 e el

Jtew.ObiitS. Aunariusepiscopus Autissiodorensis

79, 89 f -

fl«„«K S. Barrus aut Finbarrus episcopus Cor-

cegiensisin Hibernia 1JU- ^*0

Intra 001 «628, Obiit S. Ceraunius episcopus Pa-

. . 4d4 4.)(> >

nsiensis „ _ f

Circamsdiiw. /.«;«* ***«, Defunctus S. Ermenfre- dus, priraus abbas Cusantiensisin coral*atu1^r^ gundiae . c'

Ctrcfl 659, S. Anneraundus, alias Dalphinus. epi- copusLugdunensisocciditur 673 a o»s

674, Conditum raonasterium Wirerauthense in

. ,. 117 bcd

Anglia

682, Conditum monasteriura Girwense in An|1,a- eique prafectus S. Ceolfridus 118 e f

SECULO VIII.

Scoti ad

123 d

133 ef

Probabilius annolU aut 715 Picti, et

Pascha Romanum traducti _7/<iMwo71b\ Etiammonachi Hiienses 716, Apud 1 ' oblit s: Ceolfridus

abbas Girv/ensis et Wiremuthensis in Angliall3 Amc 732, ScriptaVita S. Ermenfredi abbatis ab

Egilberto Cusanti» praeposito 104 e f, 105 a b Circa 748. S. Lioba virgo ex Anglia io Germa-

niam proficiscitur ad S. Bonifacium 702 a b 750, S. Liuba fit abbatissa Bischoffsheimensis

703 d. Circu 779, Obiit S. Lioba virgo, alias Truthgeba,

abbatissa Bischoffsheimensis 098, 705 f

Circa finem hujus seculi, Obiit S. Hiltrudis virgo

Laetiis in Hannonia 4^7

SECULO IX.

VerisimUlime anno 819 , Translatum corpus S.

Liobae virginis in ecclesiam novam S. Bonifa-

Cii 706 c, 707

Circa 825, Passi Cordubas sub Mauris SS. Adul-

phus et Joannes fratres 474, 478 e f

865, Prirna translatio corporis S. Aunarii Auiis-

siodorensis 900 et seqq.

SECULO X.

oEmk Natus B. Saloraon, postea Hunga-

,06? K, polonorum subsidi , mcit Andream Tu^alregem.eoque iu pugna ucc^ re-

Fiuira Hungariae obtinet ^olKHab.furaconci.iuraJacceta^,,,^-

/,r,;:.S,,,„non,mortuoBelapatruoSuo, BUex

toS^HaWtum coucilium Ausciense, et defun- ,;,'s S Austindus archiepiscopus Ausceus» 139 |'i6 d, 148e .

iOnAiiquot pr*liis victus B. ^^

mamreg - parten: ^mitt.t. et tra

tr„elisejusGeisarexcorouatur804cde,808ab

1077.S Ladislaus, raortuo fratre ^ ^fe tnrrex Hung . R

1080 «u 1081? Ba* inter S. Ladisaum et B. Salomonera, Hungari* reges, concihata 80J e

1083 Elevatum corpus S. StephaniHunganasregis,

eaque occasione B Salomon eductus carcere m

ras suspiciones fuerat conjeetus

810 f, 811 r-tinfii.

Circa 1084 aut 1085, Salomon cum Cnuma

victus a S. Ladislao, et iterum a Bulgaris, om-

,di spem abjicit, et vitam sohta-

i-_u 811 t et seqq.

Ante/inmhujussei K, S. Ismido factus episco-

, , ioo C

pus Diensis

//„r,wi. .^,"<''"'' seculot Defunctus B. Salomon, e\ rege Hungarise eremita 790,813 e f

Boc seculo, Inventa corpora trium Sanctorum, et

R tvennam translata 376 d et seqq.

Anno 908, Natus creditur S. Wenceslaus Bo-

hemiae dux 724 a

Circa 916 vel 918, S. Wenceslaus fit dux Bo-

hemiae 724

Probabilius anno 936, Caesus est S. W^nceslaus,

dux Bohemiae et martyr 718, 7i2 d et seqq. 939 ve/ 940, Corpus S. Wenceslai Pragam trans-

latum 747 b c

964 aut 965, Pars magna reliquiarurn SS. Cos-

mae et Daraiani Roraa Bremam translata 418

f, 419 a 967, Ecclesia Pragensis fit cathedralis 749 c

SECULO XI.

Forte sub initium kujus seculi Obierunt SS. Aure- lia et Neomisia virgines, et eodem seculo ea- rum corpora Anagniam translata 126, 128

SECULO XII.

Circa 1110, In novara thecam translatum corpus

S. Firmini episc. Mart. 36 b

1115 Combustafere tota urbs Ambianensis 36 b

Post 1115, Obiit B. Bonfilius episcopns Fulgi-

. 47.9' m 1120 ant 1121, Defunctus S. Isrnido Diensis epi-

scopus 788, 789 ef

1128 ReliquiaS. Hiltrudis in pretiosam thecara

illal 471 bcet seqq.

1159, Obiit S. Joannes de Meda, fundator pri-

marii Ordinis Humiliatorura 320, 331 c d

1186, Cnltus S. Firmini Ambianensis auctus Pom-

pelune, acreptis ibidem ejus reliquiis, et deinde

vuri* (estivitates ejus institutae 42 c, 43 et seqq. Hocseculosub finem, Corpus S. Firmini E. M.

Ambianensis in thecam auream translatum 37 d

SECULOXUI.

1230, Nascitur B. Maria de Cervello 156 c

Circa 1235, Translatum corpus B. Bonfilii Ful-

ginatis episcopi 480 e

1290, Obiit B. Maria de Cervello, vnlgo de So-

virgo Ordinis B. M. V. de Mercede 152,

159 e

SECULO XIV.

S. Firminus episcopus Martyr Ambianis claret miraculis 38 a

1323, Obiit S. Elzearius de Sabrano 494. 517 b

1335, Reliquiae SS. Cosmae et Damiani Bremae solemniter elevatae 419 b c

1347, Carolus IV imperator coronam aureara, qua coronantur reges Bohemiae, donat S. Wen- ceslao 750 b c

1368, Elzearius de Sabrano ab Urbano V San-

ctis

AD TOMUM VJI SEPTEMBRIS.

ctis adscriptus, sed ejus Bulla solum anno 1371 per Gregorium XI vulgata 525cetseqq.

1381, Inventura integrura corpus B. Mariae de Cervello, eju9que in novam thecam translatio prodigio impedita 160 f

Item, Elevatumsoleranitercorpus S. Elzeani 533 e

SECULO XV.

1411, Wenceslaus Bohemiae rex reliquias San- ctorura ex Pragensibus ecclesiis ad arcem Carl- steinam metu haereticorum trausferri jubet 753 f 754 a

1438, Reliquiae Sanctorura, quae Pragarn relatae erant, iterum Carlsteinam translatae 754 I',

1439, Natus B. Bernardmus Feltriensis 810 a I) 1456, Facta inspectio reliquiarum S. Annemundi

episcopi Lngdunensis 691 d e f

Item, B. Bernardinus Feltriensis ingreditur Ordi-

nem Minorum Observantium 818 d e f

1494, Obiit B. Bernardinus Feltriensis, Ordinia

Minorum insignis praedicator 814, 885 d

1496, Oorpus B. Bernardini, integrura repertum,

elevatur 889cdef

SECULO XVI.

1508, Reliquiae S. Silvini Ep. Brixiensis Brixiam

fcranslatae 604 d e

1513, IraaginesB. Bernanlini Feltriensi* radiis

ornatas permittit LeoX Papa 892 d e

1524 , Translatuin corpus S. Vigilii Brixiensis

257 f 1529AliaeS. Silvini reliquiae prope Brixiara in-

veutse, et in civitatera translatae, et anno 1532

in novo altari depositce 605 d e f, 606

1542, Visitatje reliquiaeS. Silvini Bnxiensis 604

e f 1567, Autissiodorura a Calvinistis captura , et

Sanctorura reliquiae ab iisdem dissipatie 91 c et

seqq. 1571, ExtinctusOrdo Humiliatorum in viris 320 b c Item, Recognitura corpus S. Caii episcopi Me-

diolanensis 366 b

1581 et 1628, Insula Barbara a peste libera pa-

trocinio S. Lupi episeopi Lugdunensis 77 b c 1599, Pestis patrociuio S. Firmini Episc. M. Pom-

pelone extincta 44 a

Hoc seculo exeunle aut sequenti ante medium, Al-

tera facta est translatio B. Bernardin* Feltrien-

sis 889 f. 890 a b

SECULO XVII.

1613, Trauslatum iterum corpus B. ginatis

Bonfilii Ful- 413 f, 414 a

1618, Inventum et translatum corpus S. Deo- dati in dicecesi Sorana 452cetseqq.

1619 , Fredericus coraes Palatinus coronatur Bo- hemias rex. et Calvinistae in res sacras Pra- gae debacchantur 755 e 756

16*9, Inspectio corpcris B. Mariae dc Cervello, miraculis honorata 162 d etseqq.

1633, Translatum iterum corpus S. Vigilii Bri- xiensis 257 e f

1636, Inventum corpus S. Joannis de Meda sub aquis , quarura usu morbi sanantur, et inte- rim decentiori loco ileponitur 332 d e f

1645, Corpus S. Joannis de Meda recognitinu transfertur 333

1649, RMiquiae SS. et Daraiani Brema

Monachium translatae, ibique deinde in ecclesia Societatis Jesus depositae 419 d et seqq.

1654, Cultus B. Benardini Feltriensis ab Inno- ceutio X approbatus 894 f

1655. Corpus B. Bernardini Feltriensi tertia trans- latione deponitur in ara novi sacelli, eidem exstructi 891 a bc d

1657, S. Firrainus Episc. Mart. et S. Fr.mciscus X-tverius patroni aeque principal >gno

Navame statuti 45 c et seqq.

Itern, Inventum visitatumque Polae in Istria cor- pua B. Salomonis et aliorum quinque Sancto- rum 790 c e 1

1670, Concessum universae Ecclesias a Clemente X Officium ad libiturn de S. Wence^lto M. Bohemiae duce "0S d e

1681, Translatum tertio corpus B. Bonfilii Ful- ginatis 481 a b c d

1692 , Cultus B. Mariae de Cervello approbatus 163 f, 164 ab

SECULO XVIII.

1725, Officium S. Firmini E. M. Ambianensis ad totara Hispaniam extensura 44 d

Item, Restitutus episcopatus civitati Cingulanae 181 f

1726, Translatura quarto corpus B. Bonfilii Ful- ginatis 48i e

1728 , Officiura de B. Bernardino Feltriensi a BenedictoXIII cum Missa concessum pro toto Ordine Franciscano, et civitatibus Papiensi et Feltrien 895 e f

1729. Praescriptum a Benedicto XIII Officium i duplexde S. Wenceslao M. Bohemiae duce 768 f

Item, ut Nomen B. Mariaede Cervello Martvrologio Romano adscriberetur, ab eodera Pontifice con- cessum *65 a °

1752. Officium ejusdem Beatae a Benedicto XIV extensum ad omnia regna et ditiones Irapera- tricis reginae Huugariae 164, 165 b

ACTA

ACTA SANCTORUM

SEPTEMBRIS

TOMUS SEPTIMUS

DIES VIGESIMA QUINTA

SANCTI QUI VII KAL. SEPTEMB- COLUNTUR.

S

anctus Cleophas, Christi discipulus.

S. Anatalo episcopus Mediolanensis conf.

in lnsubna. S. HerculanusMartyr, Via Glaudiain Ita- lia. S. Firrainus episc. Mart., Ambianis in Gallia. S. Bardomianus 1

S. Eucarpus MM, in Asia

SS. Socii wvi S. Paulus

S. Tatta, uxor ejus S. Sabinianus, S. Maximus, S. Rufus, corum filii S. Formerius M., cullus invicode Vanhares, in

Alava Hispaniffl provinci S. Principius Episcopus Conf., Suessionibus in

Gallia. S. Solennis Episcopus Conf. . Carnoti in Gallfa.

MM. Damasci in Syria.

S. Lupus Episc. Conf. , Lugduni inGallia.

S. Aunanus scu Aunacliarms Episc. Conf. . Au-

lissiodori in Bureundiae ducatu. s. Ermenfridus, primus abbas Cusantiensis, m

comitatu BurgundiaB. S. Ceolfridus, abbas GerwensisetWiremuthensis

in Anglia, prope LingonesinCampaniaGalliae.

s- AureliaVirgo lAnagniee in ltalia.

S. Ne*omisia Virgo \

S. Barrus vel Fiubarrus, episcopus Corcagiensis

in Hibernia, ac forte alius cpiscopus Cathe-

neusis in Scotia. S. Austindus, archiepiscopus Ausciensis Conf. ,

in Vasconia Superioiv. B. Maria de Cervello, vulgo de Socos, Virgo,

Ordinis S. Mariae Virginisde Mercede Redemp-

tionis captivorum, Barcinone in Catalonia. S. Antilia Yirgo et forteMartyr, Arctii in Tuscia.

PRyETERMISSI ET IN ALIOS DIES RELATL

Pelagii Pap* menlio est in MSS. additionnibus Cartusim BruxeUensis ad Grevenum. Duo fuerunt Pelagii inter mmmos Pontifices; sed neutrius cultum iwvenio. Benedictus Pu~ pa XIV,quem divina bonitas Wccleswe suxdiu con- servet, diligenter enumeravii summos Pontifices, qui coluntur in ecclesia etiam aliquaparticuUiri. At in ... Opere de cultu alterutrius Pelagii nihil invenio. D,- Pelagio I plura dicta suntin Pr&ter- missisad 2 Martii et. xxvjii A.ugu

Dc Pelagio 11 consule Prstermissos vm Februarii. S. Euphrosynae virginis . quse sub veste uirili <//" la- tuit, et cum monachis vutit, hoc die festimtas fit apnd Grsecos in Menssis impressis et in Antiw Jn annuntiatione etiam fn meniio Papbnutii, non ut Sancti aut Beati, sed ut Patris Eupbrosynas, ln Menologio tamen Sirletiano Paphnutius pater seorsum etiam annuntiatur, ut Beatus. Verum, cum in Officio nihii i>at de illo Paphnutio . elmemoria Euphrosynsa sine mentione Paphnutii etiam legntnr n, Martyrolagio Arabico -JSgyptio; etapud M( qui /- die simUiter Euphrosynam celebrant, de Pa- phnutio patre nihil etiam fiat; nequeo illi attribuere cultum proprie dietum, Ceterum n omnina cokretur, nihil de gestis ejus addi posset ad ea, qus leguntur in Vi/aS. Euphrosyn», data a>l xi Februani. S. Quinidii ep. conf. translationem hae die celebrari jUSSil Thomas du Prai , cpiscopus Cluromontunus, Scplembris T. VII.

i dito uil hoc decreto, quod datum est ad 8 Junii, >»

Comm, mtario de S. Mario presbytero. I

ipsius Quinidii o/""' ""s (l"ta est '"' xv Februarii.

S. Hippolyti martyris Officium fit hoc die in ea Antoniana, dioecesii Viennehsis in Qallia,obreliquias ibi conservatas. Nutlus hodie colitur alias Hippo- lytus : cumque Gfficium dicatm decommuni unius rtyris, el plures reperiantur Hippolyti; edvcve neqveo, cujus Hippolyti ibi conserventur Reliquite. /tideeo, reliquisque ibidem ob reliquias ctUtis brc- viter actum estpag. 262ad diem ziu Martii.

S. Rodberti episcopi et conf. mentio tst m MS. Martyrologio, quod alim fuit abbatia Centulensist deinde S. Vvdasti Atretatenais. Putot designari /'«•- stum translationis S. Ruperti sive Koberti Salis- burgen is, cum ithtd ab aliis ->i Septembris, ab aliis Itocdic celehretur . ut dictum est ad Acta dic xxvn

Martii.

Formerii H Sigismnmli, ut monachorum marfvrum, mmoria annuntiatur apud Ferrarium in Hispania apu.l Victoriam. Ferum satis negligenter hssc coa- cetvavit Ferrarius, qui jam ante Formerium mar- nprm, de quo hodie agimus, annuniiaverat. 0< tendi Formerium fuit, quod Marieta de eo aijat mum lib. \ dc SaneUs Hispani*, et rursum Ub. Wdecivitatibus Hispmdah ubifoLt&in dvUate Victoria mcmorat Formeriura etSigiamundnm. At Formerium clarc martyrem vocat,non raonachura,

X eumque

eumque iocatin vico comiiatus Trevmniensts,non » iJcnn^ riclona; inr ullum est dubxum , qutn idnn nt de quo antea Ferrarius egerat, et de quo kodienosagimus. In Sigismundo etiam accuratus non est: nequeenim apud Marietam martyr dt««ur, nec Viclonx annuntiatur , sed in VlCO Bolivar. Verba Mariet* Latine reddita ita sonant : I n aiio vico Alav» [provinci*) prope Victoriam, dicto Bo- livar, servaturcorpussanctimonachi Benedictmi, qui vocaturSigismundus. AgUdeeodem Sigismun- do Marieta lib. 18 cap 13, ibique uocat abbatem Benedictinum; sed nihil de ipso innotutsse ait prz- tercapilis translationem, non diu ante factam , nec indicat diem, quo colitnr. Porro nec dictis Manetz de S. Sigismundo fulem adhibere possum, cum Mgx- diusGonzalesDavila in Theatro ecclesiastico Htspa- mx tom. Ipag. 338 asseratde Sigismundo multum rsa. ConsentitdelocoBolMT.ubicorpussevandi- citurin ecclesia para* ialv, sed Sigismundum yocat re- gem etwavtyvem,additque, crediab mcofis Sigismun- dum lius.se nationis Qallicm. Hxc autem omma cla- MmedesignantS.Sw&mnn&umBurgundionumre,

„, W| quinonquidem ex Francorum nationeprodht, in GalUa tamen regnavit. Quarevideri possunt upud nos

Acta S. Sigismundi reyis et martyris, cujus corpus servari in vico Bolivar, Alavx, provinciss, necdum ibi inveniet. Inveniettamen, nonnullos voluisse, S. Sigis- mundi corpus in Catalomam fuissetranslqtum. At ahi illudsibi non minus attnbuunt. Tot disputationes ct contentiones frequenter onuntur, quia omnes fere vo-

PR^TERMISSI

observat, non esse eam Faustam martyrem Cy^ cenam qumoum Evilasio die 20 Septembris cohtur; sedFwt&mconjugcmS.CassiiNarniensisepucopi, au* perpetuam cum viro virginitatem coluisse cre- ditur Ea sententiajamtrihushcisin Opere nostro probata est, videlket in S. Juvenale episcopo Nar- niensiadZMajU in S.Cassioepiscopo itemNar- niensi ad 21) Junii; et demum in Faiista et Ewla- sio MM.adZOSeptembris. Cum enim Franciotus aliique qui Lucensibus attribuunt S. Faustam Cy- ucenam, agnoscant corpus Faustas cum corpore S. Cassii Narnia Lucam fuissl translatum, nec i»« quam Namix vidcatur fuisse corpus S. FaustaB Cy- zicenx; omnino existimamus, Lucam potius transla- tum fuisse corpus Faustse Narniensis, quod certo Narnix fuit, et apud quod sepultum fuerat i S. Cassii, quocum Lucam delatum est. Verum, quia de Fausta Narniensi non innotuerunt plura, quum qux dicta sunt locis jam alleyatis, in Juvenale, Cns- sio, Fau.sla et Evilasio, consuli possent illa Acla ad m Maji, xxix Junii et xx Septembris. S. Adamnani,M/ episcopi, meminii hodie Cameran

Vide Acta S. Adamnani ad xxui Septembris. S. Papbnutius M. celcbratur in plerisque Fastis Grx- corum. Nos eum dedimus cum Martyrologio Ro- manoad XXIV Septembris.

Germani abbatis et confessoris, sine aliis notis, me- minit Grevenus. Erit verisimiliter Gerenuirus, alias subinde Genuauus vocatus , de quo actum ad xxiv Septembris.

lun reliquias suas majores credi, quam revera sint; dimntque nonnulli se corpus habere, quandone deci- mam quidem partem habent. Verum deS. Sigis-

mundo actum apud nos ad I Maji.

S. Quadratus Atheniensis episcopus ad hunc diem re- fertur iuAppendice Adonis. Deeo actum est ad xxvi Maji. Zacbariac episcopi, sine illis adjunctis, meminit solus Grcvcnus, qui ipse verisimiliter ignoravit, quem vel- let designare Zachariam. Datus est Zacharias Vien- nensis ad ^xvn Maji.

S. Majani episcopi translalio mcmoiatur apud Saus- sayum iii SuppUmento Martyrologii Gallicani, ubiait natalem celebrari Kalendis Juniis. Puuca de illo Ma- jano dictasunt inparalipomenis, adiJunii, qusesunt ante tomum 2 Junu pag. LXXXlli; si ulterkrde illo no- tttta acccdut, plura dtci poterunt inSupplcmento Opcris ad l Junii.

Juditba, virgo sam timonialis Ordinis Prsemonstratensis in Bohemia, eisuror B. HrosnaU martyris ejusdem Ordinis, hac die obiisse dicitur, et beata subinde vo- catur aBalbino in Miscellaneis Bohemias Dec. 1 lib. 4 § 38 pug. 59; sedipse Balbinus satis innuit, Ju- ditbam non coli ut Beatam. Fide itaque de Juditha Acta bcati Hrosnatsr fratris tp^tus, dutu ad xiv Junii. Francode Laken, conversus Villariensis in Brabantia he&tusvocatur upud Chalemolum. Jam ut cultu cu. rcns in Prxtermtssis esl ad xx Aug.

S. Marcellus, cptscopus Tungrensis, est in Florario MS. Breviter de Marcello actum ad iv Septemb. S. Eupbemia V. M. Vicentim hodie annuntiatur upud Ferrarium in Catalogo generali. Vide dicta de S. Eupbcmia Vicenlina in Prsetermissis ad wiSept. S. Ludmillaj M., avis S. ]\'cnceslai Bohemia ducist memoria esl in Florario MS. Acta data sunl ad xvi Septembris. S. Meletii, aut potius Mileti, episcopi Trcvirensis, memtnit hodie Fcrrarius. De S. Mileto apud nos actum ad xix Septembris.

S. Faustam virginem in Luca hodie memorant addi- ttunes MSS. Cartusix Bruxellensis ad Grevenum. Acccdit Jrturus a Monasicrw, qui translationem Faustae virginis annuntiat Lucaj, ct in Annotatis

S. Gerardi, epkcopi M., festivitas hodie celebratur in Hungarui, ut Itubmt uupressa Offlcia juttronorum regni Hungaris. At de S. Gerardo cum Martyro- logio Romano egimus ad xxiv Septembris.

Anatolius, Antolius, aut potius Antidlius episcopus, ut vocatur in Epistola Sidonii, ex qua innotuit, po- nitur inter Sanctos Lerinenses ad hunc diema Vin- centio Barrale in indice. At pag. VlOfatetur, nul- lum in albo Sanctorum de Antiolio apud Lerinenses fuisse notitiam; ct consequcntcr nullum cultum. Epistola vcro Sulonii, qute est lib. 7 Ep. 14, de vi- vente loquilur Antiolio. Exilla igitur sanctitas aut cultus crui nequiit. An autem omnia de Antiolio dicta fuerint, qu&s de i\ icat Barralis, exami-

nabitur hodie in S. Principio Suessionensi,adquem illa Sntouii Epistola data fuit. Antoninus de Valentia, Ordinis Prxdicalorum, cum titulo Beati refertur apud Marchesium, m hocdie et anuo 1530 defunctus. Eumdem ut venerabilem dat Lafon in Anno Domintcano ad hunc diem, ubi plu- res ul/i venevabiles viderx possunt. jEgidius, S. Francisci discipulus, alius tamen a B. jEgidto laico, memoratur apud Artumm a Monaste* rio iii Martyrologio Franciscano, ul Bcatus, Sagii in Neustria, sive in hodiema Normannia, Fortu- natus Bueberus m Menologio videtur eidem /Egidio titulum Beati tnbucre. Quod verisimiliter fecit prs- ter morem snum, quia rcperit Beatum nominatum upud fFaddingum. Hic enim in Anualibus Mino- riim ad uunum 1226 num. 02, agens de conventu Sagiensi, itu loquitur : Jacet in ecclesia beatus iEgidius ex Francisci sociis, sed alius ab Assi- siate. Verumtamen nec plura de Mgidio dat Wad~ dingus, nec ulla invenio publici cultus indida apud alios; imo nec uomcn hujus /Egidii apud Saussuijum uut Castellaninn, etiamsi hi non raro aliquos tsulurn venerabiles commemorent. Plures Ordinis suiviros etmitliercs de morc dat ArtWUS cum titulis Beato- rum , quorum cultum non invenimus. Hcujiic ad ipsum aut Hueberum studwsos lectores pro illis re- mitto. Aurelii Cassiodori, cum titulo Sancti, memoiiarn ho- die cclebrat Bucelinus in Mcnologio BenedictinO.

Novimus

AD DIEM XXV

Novimus Cassiodorum, ut virum celeberrimum, et ex senatore monachumt non item ut cuitnm inter Sanctos. Caesarius Heisterbacensis cum titulo Beati memoralur apud Henriquez in Menologio C> i, et apud

Bucelinum. Imo et Henriquei Bamabx de Mon- talbo hxc adducit verba de Caesario in suo monaste* rio sepulto : Ubi sepultusjacet, et ut Sanctus co- litur, per quem Dominus noster aliqua miracula fecit. Verum cwa investigandi veritatem facit, ut Monialbo diccnti non facile credamus, et Caesarium solum cum Clialcmoto rcncrcmur ut virum pire me- moriae. Dedicatio ecclcsix cathedralis Conchae in Hispania,

annuntialur hocdicin Martyrologio Hispanico. Enkua-Marjamus, ct Stephanus filius ejus, lajun- tur in Fastis Coplitaram apud Jobum Ludolfum. Priorem adoptavit Caslellanus in Martyrologio uni- versal/. At neuter nobis cst cognitus, nec legitur in aliis earumdem parlium Fastis MSS., apud rios

scrvatis. Francisci Suarez, viri Societatis Jesu doctissimi, et theologicis scriptis celeberrimi, memoria hodie reco- litur in Mcnologio domestico MS. Societatis, in quo non minorem virtutibus et pietatequam doctrina lau- dem obtinuit. Plura de eo vidcri possunt in Biblio- theca Scriptorum Socictatis Jcsu, et apud alios scrip* tores. Gerardi, ut viri vitss sanctx, ac bonae memoriae, et Ordinis Minorum mentio i ii apud Grevenum, Ca- nisium, el Oetenium, ex quo Colonix videtur defun- ctus, etiamsi id nullns edicat. Joannes Baptista Vitellius, Fulginii natus, et anno 1621 hocdie defunclus, celebratur ut vir venerabilis et maxime piusapud Jacobillum in Sanctis Umbris tom. 2, ubipag. 281 ait, corpus ipsius anno 1653 integrum fuisserepertum et incorruptum. S. Romani passio commemoratur in Kalendario Nea- politano nuper invento. At, cum plures sint martyres istius nominis, sed nullus aut Neapoli hodie eolatur aut in aliis Fastis ceiebrctur, dici nequit, quis sit ille Romanus. Rogeri et Theodorici, abbatum Ordinis Prxmonstra- tensis, cum titulo Beatorum memoria habetur apud Joannem Chrysostomum Vandcr Sterre in Natali- bus Sanctorum Ord. Prmmonstratensis, ubi annun- liantur in coenobio S. Pauli Virduneusis. At nulla proferuntur publici cultus indicia. Susanna Casta legitur hoc die in Fastis Alexandri- ms apud Ludolfum. De ea videri potest Prophetia Danielis cap. 13, ibidcmque interprctes ; cum cx Sanctis Vet .ris Testamenti illoa tanlum demus, quos annuntiat Martyrologium Romanum. Sergius hegumenus, sive abbas Ruthenus, hodie rcpe- ritur in Ephemeridibus Moscorum figuratis', ibique Papebrochius noster ipsum pro Sancto habuit. Ve- rum dubitamus modo, an colatur apud Ruthcnos Ca- tholicos, imo secundum instructiones nobis missas non colilur a Catholicis. Theodoricus abbas , Elfgetus diaconus, Savinus sub- diaconus, Egelredus ct Wlricus pueri ceroferarii, Askerus prspositus, Lethwinus subprior, Grimke- tulus et Agamundus senes, aliique plures cum ipsU in Croylandia, Anglia insula, a Danis occisi, me- morantur a Menardo ct Bucelino, tamquam beati Martyres. At nullum allegani Martyrologium ve- tustum. nec alio modo ostendunt , ipsos unquam fuisse cultos. Castellanus Theodoricum et sociosan- uuutiatut vencrabiles. Theodorus patriarcha Antiochenus memoratur in Mar- tyrol Irabico-ASgyptio , quod Latinum fecit

Gratia Simonius. At nullum ex putriarchis Antio- chenis Theodorum invenio in Fastis Latinorum aut

SEPTEMBRIS.

Grxcorum, ut dulitem, an forte Theodoroa ille non fucnt patiiarcha Jacobita, de quo consuli potest Ca- talogus Patriarchurum Antiochenorum ante lomum 4 Julii /""/. 1 14. Urraoa, regina Lusitanise, ponitur cum titulo Beatae apud Arturum in Gyn.rcco, ubi m Annotatis ait, uxorem fuisse Alphonsi ; scd nulla dat indida CultUS publici. Terrx-motus celeberrimi, quando raptus in aera puer trisagion protulit , Sanctus Deus , sanctus for- tis, Sanctus immortalis, miserere nostri, mentio fit in Mni:ci\, ci m Mcnologio Grxcorum. Rcs con- tigit sub Thcoilosio II, et nota est apud Historio- gruphos. S. Eusebius Popa in aliquot apographis Hierony- mianisad hunc diem refertur, in aliis, uti et in Ro- mano Martyrologio, ad sequentem xxvi Septembris. S. Senator similiter in quibusdam ad hunc, in plu- nbus Fastis ad sequentem annuntiatur xxvi Se- ptembris. Apollinaris, episcopus Arvernensis, videtur in codice Eptcmacensi apud Florcntinium id Annotatis re- ferri ad huncdiem', sed in plerisquc ad sequentem, ubi iii Prxtermissis examinabimus, quis videatur esse ille Apollinaris, xxvi Septembris.

S. Luxurius, martyr Sardinix, et alii tres, ad hunc diem referri videntur in codice Epternacemi; sed in aliis Hieronymianis ad sequentem, ubi de illis plnra dicentur, aut in Prxlermissis, sijam dati sunt, aut sub enrum titulo xxvi Septembris.

S. Liobie Virg. mcmoria cst in Florario MS.; in Ro- mano ad xxviii Septembris.

Mariae pomitentis meminil Arturus in Qynseceo, ut Beatx, qma memoratur in Vita S. Quiriaci ere* mitst, dequo agemus ad xxix Septembris.

SS. Sergii et Bacchi MM. memoria est in codi. Bruxellensi Usuardini Martyrologii, in uno simili- ter Adonis Martyrologio MS. et in MS. Florario Sanctorum, ubi recte additur, ipsorum passionem aliasnotari vu Octobris.

Marci, sine loco, fit mentio in Martyrologiis Hierony* mianis, ct addita voce depositio videtur potius con- ii, quam martyr. In Florario MS. dicitur : Depositio S. Marci episcopi. Fatcor, me certo cdiccrc non posse, quis designetur Marcus. At omissio loci persuadet, memorarihicdie sibi nonpro- prio; ideoque suspicor, S. Marcum Papam, qui co- litur 7 Octobris, potuisse a vn die Octobris ad vii Calendas Octobris transponi, posteaque die suo rc- pcti, ut alii ptunmi frequenter redeuni in Fastis Hieronymianis. Quidquid de his sip, non dubito, quin Marcus ille alio die sit notior. De S. Marco Papaagelur ad vn Octobris.

Abraham, Isaac et Jacob patriarchss leguntur m Fastis ecclesix Alexandrinx apud Ludolfumf aui notat, ipsorum mcmorhim repeti singulis mensibus hoc die apud JSthiopes, apud Coptitas tantum se- mel die xvm Augusti. Nos de Abrahamo agemus cum Martyrologio Romano, in quo duos alios non invenioy ad '* Oetoo

S. Sanctini doctoris (ranslatio his verbis memoratur in MSS. additionibus Cartusix Bruxellensis Grevcnum. De S. Sanctino episcopo Meld quem designatum credo, ageturad xi Octobris. Balduinus de Bocla, primus abbas Baudeloensis in Flandria, ut beatus, memoratur apud Chalcmotum, Henriquesium et Bucelinum. De cultu nihil mus, ct jam mentio in Prxtermissis facta est ad 13 Aprilis, etrursum ab aliisponitur die xvi Oc- tobris. S. Nepotiani, episcopi Arvernensis, memoria est apud

Ferrarium. De eo agendumad hu Octol S. AmmoD vel Amon, episcopus Tullensis, hodi.

moratur

moratura Ferran». Eu„ul„„ repeflt, **J*»

ZretAmimmmmormt.ei "... Qetobris.

S Hilarius. tpUcoput Oabalitonu», ad hunc diemrt-

'f,rt»ra CattelUmo; sed eum.iem repetit am Mar-

Lohgi* Rmanoad ™ .vtobris.

S Pbaraonis, ftegt Faronis aut Pharoms) ,e„ Meldemis, memria „J hunt iim ett m M46. oa- Mtionibu, Cartutue BruxellentU; ta #«■»»"%«> ftm.m. «d "™ 0ct0bnS-

ACTA SANCTORUM.

„,„ «tefonrtiu «I Medialani. Quapopterres ««■ D

,'„,.„,,„',,,„,,„,,,!,„ 8. Anrelill/n.,.Novemb.s.

S Cuniberti ep. ordinatio, n.emora«ur m edtttomout SkZajJ^Col entietGreveni:eademeti

„„„d „,„,„„„,. NatalU S. Caniberti 0*"»~ Zcopi ctlebratur w Romano «d «i Novembr.s.

S. Reolum . epitcopum Rmtntm . ad hunc iwn referl Ferrarius : nos de eodem oge»""- <"' xxv m'

vembris.

Romauo ad »™ °c*> "L J"^ rirffin« OHifaA <» »«*«■* «! ^ " S. Aurelii «<M* «W«* ""■<•""" ". """T, ' ' ,,„,„■ „, FaUti Btnedictinorum,etapud Ferranum.

sasarsK s? k - - **-" » " ■ xv- De-

JK ««erU M «« «*» S. Aurelii Armtm, cembr.s

DE S. CLEOPHA DISCIPULO CHRISTI

SYLLOGE.

e I Memoria Sancti b. Fastis Latinis et Gracis : cultus : Gesta ex Evangelio, et aliunde

^> ' addita.

B

B

BEC I.

Cltophas a i.uiiius ad xvn srptem-

,n Wartyrolo- glti metnora-

Grxas ad w\ Ociobris.

Baronius in Martyrotogio Romano adhum diem primo hro sic kabet. In eastello Emmaus na- beati Cleophffl Christi discipuh, quera fcradunt in eadem aomo.inqua mensamDo- mino paraverat.proconfessioue illius a Judseis oc- cisum etgloriosamemoriasepultum* lnAnnoatis t ologos luudat Bedam, Adonsm, Usuardum, atiosqueLatmos; Grzcos vero in Mmologio ad 111 Idua Octobris. At Grseci S. Cleopham mmorant, non , „ Octobris, sed ad ejusdem mensisdtm xxx. Prssterea genuinum Bedx Martiyrologium de S. ( leo- ,,, „,„ mmmit. Primus fume uidetut inter Lattnos auctor Romani Parvi,pei Rosweydum editi, m.quo.ad m Septembrit tia legituv; Gleopha, cui Dom.nus postresurrectionem in via appaniit. Eadem kabet AdoadUlum diem. At in UbeUo ie Festiuilatibus Apostohrum plura de S. Cleopha memorat hoc modo ad vii Kalendas Octobris: Natalia Cleophse, qui unus de septuaginta Christi Discipulis. Cui post re- surrectionem eunti cum alio condiscipulo m castel- lum nomine Emmaus, quod Nicopolis nunc dicitur, Dominus apparuit. ','uem tradunt in eadem urbe in emque domo, in quo mensam, quasi peregrmo, Domino paraverat, pro confessione illms, quem ipse i ibi recognoverat, a Judaeis occisum, et glonosa me- oria etiam sepultum. Eadem paulo habet

Ubuardus, ad cujus textum S llerius npster annquos , qui S. Cleopham aut omiserunt aut an- Miarunt, ennmerat his verbis : De Cleopha mhil esl apud Hisronymiana, Bedam, Florum, Rabanum, Wandelbertum.Primus eum signavit A-uctorRoma- ni Parvi,,. Ado in suo Martyrologio... et ita ferme descripsit Notkerus. MUsuardi elogium ex Aposto- lorum festivitatibus ad verbum contractumest.Qua autem fide assertum ab Adone martyrium nitatur, hactenus non reperi.

2 Petrus de Natalibus lib. 8 cap. 118 eadem, fere tradit, ita scribens: Cleop^s discipulus unu

ta duobus fuit. Hic unus cx illis duobus

iuibus, in castello Emaus euntibus, in die

pectionis suae Dominus apparuit j et ab ipsis

invil itus, cum eis discubuit: quem et ipsi in papis

overunt. Alius vero Lucas evangelista

di itur. Hunc autem tradunt apud ipsum

castellum Emaus in eadem domo, qua mensam Do-

paraverati post Discipuh-rum in .Tu I sionem pro confessione Cbristi a Judaeis occisum, et gloriosa memoria sepultum : qui passus est vn Calendas i Ha?c in Martyrologio Adonis,

sumpto e.\ Hieronymi scripturis et Chrpnicis anti-

quis. Martyrologium Autissiodorense ediiuma Marte „io tom: 6 Coliert. Amp. eadem brevius habet.Similia etiam tradit Auctor FlorariiMS., addilque occisum

anno Salutis xxrn. Vsrum nec HU annum m tis S. Cleopha? noverat, opinor; nec diem /' Natalibusi Eicdiem, quoabAdone signatum oidedat, dixit emortualem: sed ille dies ab auctore Romani pflrvl ,/, nbitrio, quia de dit obitus

non constabat. Altei oero ex conjectura plerisque San> ctis annum obitus solet assignare, sed raro sine errore. Mitlo recentiores martyrologos, qui S. Cleopham •passim annuntiant. Qrseci in Menmis et in Menologio Sfrletiano brevissimwm de S, Cleopha mentionem fa ■ ciuntadxx.% Octobris, et Apostolum more suo nomi-

nant.

3 ColiturS. Cleophas in Ordine Teutomco, \d du-

dum annotaverani Majoresnostri, et mikiulteriuscon-

atum est e.r Breviovw aemmn dicti Ordinis, in

cujus KaiendariofestivitasS. Cleoph» habetur adxxv

Sejitevibris. Totum Suncti Oflkium ex gmino B

, Teutonid, alteroanni 1500, altero anni 1609, criptum mihique Mechlinia transmissum est cura R. V. Martini Raepsaet S. J. Tn utroque ■ lur, ut Doniini discipulus et martyr, Oflicio t. leclionum, in quo antiphonee ad Magnificat et ad Be- nedictus ,■- uerbis Lucx sunt compositse, oratio vero ir.vr habetur. Beati Cleophaa martyris tui atque discipuli, quacsumus, Domine, supplicatione placa- tus, et veniam nobis tribue et remedia sempiterna concede. Per Dominum etc. Le&ionibus antiqui Brc- inarii in illo, quod anno 1001) editum est Oeniponti jussu Maximiliani archiducis, qui Ordini Teutonico tunc prxerat Magister, tres alix fuerunt substitutas^ ,. /., r , 3 ta mohoabantur : Hodie na-

talem B. Cleophaa martyris atque discipuli Domini Ecclesia celebrat. Qui fuit vir Maricc. sororis Gc- nitricis Dci : el . fuii 1'rater custodis Domini nostri Jesu Christi : et fuit etiara unus ex scptuaginta duobus dii qui Dominum post resurrectio-

nem infractione pi aovit : qui etiam apud

castellura Emaua in eadem domo, in qua Domino mensam paraverat, pro confessione illius a Judasis fuerat occisus, et cum gloriosa memoria sepultus. Hxc omnia de S. Cleopha creduntur, et infra proti- xius disputabuntur. Reliqua mitto, qttia historica non sunt; sed dicta generalia de martyrio, dut monita mo

Cultus S. Cleophx in Ordine Teu- tonico,

F

ralia.

4 Lectiones postmoris Officii totas subjungo

phas unus ex discipulis, quibus euntibus in Emaus, et de his, quae Hierosolymis in Christi morteg<

sermonem

onet Offictl fjust

A

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS.

o

sermonera conferentibus , Dominus noster Salvator gerunt illum, dicentes : Mane nobiscum quc

ita npparu.t ut non cognosceretur ab illis, donec, advesperascit, el inclinata est | ,,„ dies, El inl

Scnptuns et Prophetis ab C hnsto exphca m cum illis. Et factum est, dum recumberet cun

ad majorem Domihi notitiam proficerent. Die jam accepitpanem, et benedixil ac freeil el o rri^!

igitur in vesperam inclinante, cum coegissent Do- batillis. Et aperli sunt oculi oorma 'runt

ra, fingentem se longras ire, ana secum roa- eum: el ipse evanuit ex oculis eorura I ,Gr„n«

randem mter ccenandam oculi eorum aperti a.l invicem: Nonne cor uo i ,,, m

sunt. Quippe recurabentem simul ad mensam co- nobis, dui „ bi

gnoverunt m fractione panis. Cujus rei nuntium Scripturas* Et surgentes eadem hora

ipsi roox Hierosoiymam „ Apo- in Jerusalem ; et invenerunl congre* lecira

stolos pertulerunt, quodque Dommi raissentconspe- el eos, qui cura illis erant, dicentes : Quo 1 urrexi

i

\i ■ <.|»K l

B

Chophr, canti iii Rmmaus

VII III SOCll),

appai < i Domimis

ignotus,

etu potiti, tfcstati sunt. In locis Hebraicis non du- bitat S. Hieronymus tfadere, sanctum Cleopham Emmauntis, nobilis quondam oppidi, fuisse indige- nara. Hinc et veterum Actis proditur, beatum Cleo- pham Cliristi disci] castello Emmaunte, ea-

dem domo, in qua mensam Domino paraverat, pro confessione illius a Jud.iis occisum, et gloriosa mortc sepultum. Hactenus hctiones, in quibus plane omissum est, quod de consanguinilate ejus cum & Tosepho ejusque sponsa beatissima Virgine Maria in prioribns legebatur. At de omnibus istis lativs disse-

nini.

5 Qu.v sola fere certa sunl de gestis S. Cleophae, tradit S. Lucas in Evangelio cap. 24. Locus ille evin- cit, S e ex Christi Discipulis. Cum

autem non fuerit ex duodecim \ 'isf oportet dica- niiis, fuis.se ii n ii m ex Septuaginta duobus. Ibat ipsodie um alio Di </ castellum

Emmaus, ubi domum 9. Cleophae fttkse videbimus. Cwmauttm \<< m de Chrktononceptam per mortem ipsius feve abjecisset, videtur interi n n se reciptrt vo-

rte cum uno ex film nam et filios l, Christx Discipulos, si fuerit frater S. Josephi) ut ibi maneret, donec discerelf quid siln deinceps esset ilniii. $/<■ dubitanti pe\ viam Ghristus apparere digna- ius esl, omhemque. paulatim eximert dubitationem, quemadmodum refert laudatvs Lucas his verbis : Et ecce duo ex illis Christi Discipults) ibant ipsa die fqua resurrexit DominusJ in castellum, quod erat in o stadiornm sexaginta nve itinere duarum ho- rarum ei medist ab Jerusalem, nomine Emmaus. El ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus, it. Etfactum est, dum fabularentur, et seeum qusereren! : et ipse Jesus appropin , ibat cum rllis : oculi autem illorum tenebantur, ne eum agnoscerent. Etail ad illos: Qui sunt ln ser-

Dominus vere, et apparuit Simoni. Et ipsi

bant, quaj gesta erant invi

verunt eura in fractione panis. Relata autem <

apparitio apud Marcum cap. 16 ita breviler

tur •' I :i"!i'!'i duubus ex his ambulantibus

ostensus estinalia effigie, euntibus in villara

illi euntes nuntiaverunt ceteris : nec illis credide-

runt.

7 Cum autem apud l Lucam et Marcum

continuo referatur alia Christi Domim •. quxn potest, anhuic quoque adfiterit S. Cleo]

quenter, an t>u Dominum ipsa , /,/,■_ ril. Si ve

dicerem, illam ci nti i i | ph ,s eum

inilinere ac in domo, dum coenabantcum i. u. Nam apud Lucam < :u\ /< u

rttur: Dum autem ha c Ii quuntur, sti in medio eorum, et diciteis: Pax v.^bis etc. sane videntur insinuare, apparuisse Jesum in . Discipiilarum, dum Cleophas cnm socio appariti sibi factam exponebat Apostolis. Verum ex reliquo ca- pite luculenter patet, S. Lucam ibidem facta in apparil ]uenti r narra.ss, „ nisi

unica videatur apparitio, ipsaque Christi ad calum as<rus;u cum eadem tur. C, ./,/, randum est, quid alioi

r. Clill/ i!;,t i; tlu ,

Dum a ec loquuntur, / ut de

. qui post abst essum Cleophaa ejusque Socii pevgebant loqui ./<• illorum el Petri i illis pr.i bebant, saltem \ ' testatur,

verbismooi dutis, Nec illis (nimirum Cleopha crediderunt. Ifr, autem incredulitas quam ipsis Christus in sequcnti appar, obra-

vi/, ult scessisse S. Cieophara ■

/• flli-.se

srrjuenti quo- gue appari- ttonl Cleo- /7/ t«l, pro-

> al i/n-s esl ;

mones, qm rtis ad invicem ambulantes, e\ cium, postquam frustra laboraverant, ul Christi re-

tristes ? Et respondens unus, cui uomen Clco- surr< lolispersuaderent.NimiiwnAi

phas, dixit ei. Tu solus peregrinus es in lerusa- caina erdt sumenda, quam illi jam su eaque

lem, et non cegnovisti, quas lacta sunt in Vlla his fotedn occasiot \erunt, ut fal itinere

diebus? Quibus illedixit : Quae? Et dixerunt : De quiei ent.

Jesu Nazareno, qui ftrit vir propheta,pi tens in opere 8 Q , lau latus

et sermone, coram Deo et dmni populo: et quo- Marcusi 14 Cleopham sequenti

tradiderunt eum summi sacerddtes et princi videtur excludere,ita smbetis: Novissime recumben-

noscri in daranationem mortfe, el 6rUcifixerunt tibus illis und probravM incre-

eum. Nos autem sperabamtfe, o]uia ipse esset re- dulital ritiam cordis; quia iis, qui

dempturus Israel : et nuiic super haacomnia tertia viderant eum resun non crediderunt. Ilnnc

■ st hodie quod haec faota sunt. Sed et mulieres apparitionem referl etiam Jo<niii<^ cap. 20, i a ordiens

'.•m ex. nbstris terruerunt nos, quae a > 10 Cui

fuerunt ad monumentnm^ el nvento corpore una Sabba

(/■/'a ifarciu ( iiui omnlno

dere vldetw;

eosf/m in via

t : cuin iii ( ii ,i i

agnoscunt, et

•I,' I Stol s

oninlu "/- 1 unt.

ejus. venerunt, dicentes se etiam visione lorum vidisse, qui dicunt eum vivcre. Et abierunt quidam es aonumentum : et ita invene-

runt, sicui mulierrfs dixerunt, i] ononinve-

nerunt.

G Et ipse dixit ad eos : 0 stulti ct tardi con cre^dendum, hi omnibus, qose locuti sunt proph Nonne biasc oportuifrpati Christum, et ita intrare

Discipuli congi etura Jud • or

venii J steHt in inedio, et dixit i

. El cum hoc dixissel osten li1

\ isi sunt ergo Discipuli ' ' oino etc

Jam verp eamdem esse apparitionem, quam i Marcus, eumrclataa Joanne mnino <

dum rinn verba ip

niient, etsi nullus Evangelistarum omnia iltius appari-

•■»•"•••*» — — - -j {■""• "•*• ""■«■» «« '■" """"> "

in gloriam iuara? Et ineipiens a Moyse, et omnibus titmis adjunCta narraverit. Apparilionem, quam Lucas proph rpretabatur illis in omnibus Scriptu- etJoannesnarrant,ipso die Resun

ris, qiaaa de ipt El appropinquaverunt ca- contigisse entiunt.

I : 81 ipsesefinxii tongius ire.EI 9 Verum S. Augustinus lib. 3 ■ u Evan-

gelistarum

DE S. CLEOPHA DISCIPULO CHRISTI.

agerc.

,„,. , Mt,.* !■»«««««»■"«»« "" >"J 2- * ''"' '"■'■"''■■''"'■"'"•'•"' '"' /'V'/'''""" % ■

»—■ ««•» primu* MMI <"'"' novissime. ./.,«</ omnium posire . ^ oJ ^^ „,,,„„ ,„„„„,,. ,s, „„.

WtTS «amaPPariaoMffl Metur iesignare; >ed tilam «fcfl*. '".„,, ,.„„ ,, /;,„,,,„„, eral ■•/ fro/er

,.,„„ ,,„„, ,,,,, apparUione. Altera "!/"«""'»• „ ,■.„,„,„„,< ,„„„, ,„„„/.»„. quam Gald**. Untca

„.../ Undeci ppar "T\ At StafSS ^to, ■"""" '"""• «"» « G»','«8

,',„ „..„ odfuer.7 77 «, « .'■""■« « •'«""" '' , ' .„„„,„„',•„,„„■,„, , tM f* <""<"""°s ex

km objectiorursum m i*. « «msuleremu, unde- - ",,,,,,.,, „„„, ,,,,„,„,„, retemm

cim ,1 ,„■- collegio Apostolorum «- <""'-» < ' " , '" „^,i „, „„„,, „/, mine Alptaum cre-

,„,„,„,,,,„» ./„,,*. „, Imm eamdem WM ■"•** M etinvencruntcongregatosUndec.m. IWia Olf-

fbrtH.1 .4„;,„,/mo MM M. </"»'' *««■ "«?*

m morfo ascensionem ChrUti, acsi conttgisset post lUm „„,„„•„,„„„„. .4, idem ruraus faeii fcucae, elposerwrij

;/ . r _.-i. .,..„„,,» n^ „ ih/ temmts

nominatis eius nitts ime. »«</«"«« -r- -----

„,,,„.,,„„:.,„„„,,„„„„,„„/,. «emtoe Alpbxumcre- ,,„,„ ,„,„„„ „,, MH Alphw». Ferum rfc i/ta t./-

,,„■„ „> ■ «* "■'""' ■» "' ^<"«"<""" »""»■

,,„„, tomopra/uta.

attfitalem decem Ajxwtoft exemert. mwnattf, c/ ,«ki

«ita. *. IW NJ «J ^JSTtlS R«M inquiranda nonmlla de cognatione S. Cleo- cleophas m

Metur congruere ulttmx apparUtom, quando omnes 11« 9 antiauissimus scriptor, apud Euse- s Josephi

Apostoli n wflfto™ CMtf /*rmt<er owrfita . Al . phae. ^*^'^ S Mn, /-"•— "T* *'«.

1 .. i.-..„ .;;.,,• P.,cnr.'pr//n»//.f. numllb.J C(lK M cl^iTll, o. auoc//n i nalruux. C

B

.Sticius C/eo- ^Aa; /'or/c f«i« .Simon ^tM /IIIUTj

(/(/(/m W(u:;W(, w||#rill-| ttflim* rfiet i?.'.Hr/.v//ou/S, ?ttando^lo« ««cJfflrtoJHarfaoten», nee fl/«w mu- Ifcn^,, //(( /'.7/-o, nec Cleopha s/iu«Kfl sor^o, fl»« nmnes Dominum resuscitatum viderant, nec demum ocu- lu ,.„„, S6cm stantem videntibus, fidem habebant, donec pluribus verbis, manusque et pedes etlatusosteti- iendo etdemum cibum petendo ac manducando, its vnr Htatem eximeret. Quare vuc ullum mihirehnquv- tur dubium, quin eamdem apparktumem narravennt Marcus, Lucas et Joannes ; Iwet duo priores ahqua posteriora statim subjunxerint. Jam veroS. Clcopham non adfuisse dictz apparitionU sed cum socio et forte cum S. Thoma ct aliis exivisse, antequam veniret Do- msy insinuat relatio S. Marci, qui solos nominat

ApOStohs discumbentts. pnrsnttm cnm ncc Joannes u,r Lucas "Ims memorent , eaqUB tlinc Dormnus

dederit mahdata , qum videnlur solis congruere Apo-

stolis.

10 QuisfueritS. Cleophae socws in Umere, certo dici neqnit, cuwi de eo scriptores antiqui, xque ac veo- , ,„ diversas abierint sententias. Cum autem Cleophas domum irett utmoxprobabotsuspicorfunum fuisse ex filiis ejust quos Domini discipulos fume no- Vimus Quare nec Lucam fuisse crediderim, nec Na- thanaelem, nec S. Petrum. At prxphcet sententia Origenis lib. 2 contra Celsum num. 62, ubt Simon C vocatur. Huicetiam assenlitur S. Basiliusin lsaiam cap. 6 fluwi. 186. Nam inter filws Cleopha (si idem hicsitcum Cleopha S.Josephi fratre,utpleriquecredunt) futt S.SimonflutSimeon,secundtw episcopus Hieroso- lymitanus, ei Christi discipulus, qui cum patresuodo-

iiumlib.Scap.xiasserit, S. Josephum beatwim* £g£«J Virginis sponsum, et S. Cleophara, quem Grxct tlo- sti . pam et Cleopam vocant, fuisse fratres. Nam, mguil E Eusebius, Cleopam fratrem Cuisse Josephi testatur Hegesippus. Hinc ipse Eusebius, Hegesippo consen- tiens, Simeonem, Cleophae fUium, quem episcopum Hierosolgmitanum electum docet post Jacobum, aitcredx patruelem ftitoA Chmti Dominiteo nimirum sensu, quo S. Josephus Christi pater dicebatur , ul sponsus Marix ejus Matris. Idem variis locis apud Eimbium didt Hegesippus, nimirum lib. 3 cap. 32, ubi agitur de martyrio S. Simeonis, qui bis ibi vocatur Cleopa^ filius, additurque unolocoo bx 0eto« tou Kupiou qui filius eratpatrui Domini, sivc qui natus erat ex pa- truo Domini. Tdem rursum dicit Hegesippus apud Eusebiumlib. bcap. 22, ubi Simeonis electio narra- tur, qui et Simeon Cleopaj ibi vocatur, et ex patruo Domini natus dicitur, ct tandem £v6\|»ios 1'ratruehs Christi nominatur, ut nullum remaneat dubium, quin Hegesippus Cleopham creiiderit fratrem S. Josephi, patruumque ChristiDomini secundum opinionem homi- num, ejusque filium Simeonem Christi fratruelem. Posset quidem hic dici, voces Grsecas 0eTo? etavfyios ambiguas esse, ac priore significari patruum vel avun- culum, seeunda lVatruelem vel consobrinum. Verum ambiguitatem illam abstulit ipse Hegesippus, dum do- p cuit, S. Cleopham fuisse fratrem S. JosephU ut non mancat dubium, quin patruus vocetur Christi , non avunculus, ejusque filius Simeon fratruelis, hon conso- brinus. Hic autem Simeon, aut Simon, quod idem estnomen.fuitunusexillis, qui in Evangelio vocan-

«~ ~ • • r, f". ...... Tl HR. M«

Iwtnilflnue, et Christi discipulus, qui cum pairesuoao- est nomen, ,/<« «««» ™ "»». v« « "« " •" " *

mum ire potuit. Domum enim Cleopha faisse inop- tur Fratres Domini. 5. Epiphamus H*r. 06. cap.

mdo Emmaus, o fnsfflurfl^um est a Roma- 19 S, Cleopham similiter S. Josephx fratremesse dt-

m Kicopolim nominarunt, testatur S. Hierony- cit , Christique patruum , ac paPrem S. Smeonts.

mus inlibrode Locis Hebraicis, ad vocem Eramaus Quapropter gravissima in hiscc ob xtaUm Hegmppx

ita scribens: Emmaus, de quo loco fuit Cleophas , auclorilflfi videtur sufficerc, prwsertim consenttenttbus

cujus Lucas evangelista merainit : ha^c est nunc Eusebio et Epiphanio, ut sententiam illam defratrtbus

Nicopolis insignis civitas Patetinae. Josepho et Cleopha pro hutorice certa habeamus, uti

11 Rursum Hieronymus in Epitaphio S. Paulx , passim modo habeturab historicis prseciputs. tive in Evistola 108 (alias 27) ad Eustochium num. 13 Habemus fratrem S. Cleophee et unum fihum. MtUia

quam debat Ifl Bmmaui

siveiti Epistola 108 (alias 27) ad Eustochium num. 13 Habemus fratrem b. Oleoptine ct unum jtnum. uarla

wmtrtfleoiur 8 (/(, g pauia /ia?c «cnM : Repetitoque. itinere Nico- Progrediamur ad uxorem investigandam, ut ejus ope <jj££*f

'S^mmam, polim, qusa prius Emmaus vocabatur, apud quam alios quoque filios inveniamus. Apud S. Joannem tn mMs 00#

m fractione panis cognitus Dorainus, Cleophre do- EvangeLio cap. 19 to: tegunturi Stabant autemjuxta nt,

mura in ecclesiara dedicavit. Calmetus in Dtctwnario crucera Jesu Mater ejus et soror Matris ejus Mana

BtWicfl ad vocem Cleophas contra illa S. Hieronymi Cleophae et Maria Magdalene. Matthaus cap. 2^ v

aseerta hanc ponit observationem : Verumsi Cleophas 66 ex mulieribus has recenset, omissa sanctissima

pater SS. Jacobi, Judae, Simeonis et Jose, nec non Virgine Maria : Inter quas erat Maria Mag-

frater Josephi credatur, non alibi potius, quam in dalene , et Maria Jacobi et Joseph mater , et

tlilaea, unde originem traxisse videtur , illius do- raatcr filiorum Zebedaei , qux Saloine vocabatur.

mioilium statuitur. At ego non video, quare velit , Marcus cap. 15 # 40 eadem sic exprimit. Inter quos

erat

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS.

Jacobi et Josc- tls matre,

B

A erat Maria Magdalene, et Maria Jacobi Minoris et Joseph,mater etSalome.^x allegath locit duplex oritur dubitatio, nimirum an eadem sii Maria Cleophae, cum Maria, qusea MatthsoetMarcovocatur JacobietJoseph mater, sicut certo eadem est Salorae et mater filiorum Zebedaei. Altera est, utrum Maria Cleophae a patre suo, an a marito, Cleophae dicatur. Hoc enim in fe~ minis ambiguum est. S. Hieronymus in tibro contra Helvidium, qui Matris Domini virginitatem ea\ alic- gati.s ',,.( U oppugnabal , ubi nonnulla disseruerat in

utrami/iic partcm ml solrendum Ilc/rnlu a\ ijunirntnm ,

qusBStionem propositam tandem relinquit indecisam his verbis : Verum in hac parte contentiosum funem non tralio : alia fuerit Maria Cleophae, alia Maria Jacobi et Josetis, dummodo constet, non earndem Mariam Jacobis et Joseti esse, quam Matrem Uo- mini. Hac sane de re nemo Catholicus dubitat; sed in quaestione, quam ibi Hieronymus junior noluit deci- den . multtim divisi sunt eruditi posterioTum secttr lorum.

H Videtur tamen postea S. Hieronymus qusrstio- eadem videtur nem decidisse, quando scribebat in Evangelium S. cum Maria Matthxi, ubiad allegata verba sic habet : Sed videa- mus, quales comites (mulieres Christus) habuerit: Mariam Magdalenam, . . . et Mariam Jacobi et Jo- seph matrem, materteram suam, sororem Mariao Matris Doraini etc. Unde noverat S, Hieronymus , Mariam illam esse sororem Matris Dominij nisi ex altegato S. Joannn loco, ubi Maria Cleoph» nomi- uatur , et soror Matris Christi dicitur. Ex nullo certe alio Scriplune loco id habere potuit Hie- ronymus. Huc autem ex Joanne se habere Hie- ronymus ipse luculenter alibi insinuat. ln Catologo Scriptorum ecclesiasticorum cap. 2 ait de S. Jacobo Fratre Domini, Utautem mihividetur, Mariae so- roris Matris Domini, cujus Johannes in libro suo meminit, lilius. Meminit Joannes Marim Cleoplur , quam sororem Matris Domini asserit; sed nullam prster hanc memorat sororem Muirts Domini , ut jam luculentissime eamdem faciat Hieronymus cum Maria Jacobi, de quo ibi aijil, et Joseph aut Josetis matre. Eademest sentehtia Chrysostomi, qui, ut infra videbi- mus, Jacobum Fratrem Domini credit Cleophae fitium: cadem aliorum omnium, qui Cleopham credunt S. Ja- i in. 15 Mihi quoque probabilissima et quasicerta i tur ob has rationes. Primo prseter Matrem Domini . Magdalenam et Salomen, nullibi dute simul comme- morantur Maris, nec sub cruce, nec in emplione aro- matum, nec in visitatione sepulcri; sedin his omnibus altera Ua.vio.cum Magdalena frequenter memoralur, utmirum sit duas tllas, Mariam Cleopkx et Mariam , si distinguantur,numquam nmut fuisse comme- mordtas. Secundo neccsse cst, ut Maria Jacobi et Jo- setis mater cognatione aut affinitate proxima fuerit conjuncta cwm Matre Domini, cum iltiu& filii fuerint vocati Fratres Domini. Constat autem, Mariam Cleo- phse sororem faisse Matris Domini . nve sanguine sive affinitate per mantos. Ex hac igitur parte verisimilli- mum est, Mariam Cieopha ipsom esse Jacobi et Jose- tis iiia/rcm, uc cogamur beatissims Maris, duas attirir buere sorores, ambas Marias. Baronius in Apparatu num. 67 Mariam Cleophse a Maria matre Jacobi di- stinguere voluit, aitque de aliis mulieribus loqui Joan- . de aliis Matthsum el Marcum, cum Joannes <ii- cat, eas stetisse juxta crucem, alii stetisse a longe. Verum Maria Magdalena abomnibus dictis mulieribus aunumcratur, ul certum sii, ilc iisdem agi a Joannc ct aliis Evangelistis. Itaque aut ita longiuscule steterunt, ut possent dici a longe starc, aut etiam stare juxta crucem : aut forte initioprx metu longe a cruce abfue- runt ,' ac dcindc pcr tcnebras propius cum Joanne ae- ccsscrunt. Utcumquc se res habeat, Baronii anjumcn-

ut variis m- tionibus ostenditur :

tnm c.r Maria Magdalena ostenditur vUiosum , et D verisimiUima opinio nostra ex dicendis etiam magis aucborh j - firmabitur,

16 P r ad alleram dubitalionem, utrum Ma-

ria Cleophx uxorfuerit, an filia Cleophae ; aut potius J?r,"A m. probc , non filium, uti etiam fur faiae

ceusuitBai o mox allegato. PrimovariiPatres uxor ctcopha;

S. Cleopham S. Jacobi Fratris Dominipatrem existi- mant, et consequenter Mariam Cleophse , quseejusest matcr, existimanlS. Cleophae uxorem. Chrysostomusin Commentario Epist. ad Galatas cap. 1 observat, Jaco- bum a Paulo honoi ■ vocari Fratrem Domini ;

aitque, alio nomi/n icobum Cleophae,

quod cognomen posuit Evangelista , nimirum Joan- ucs, dummatrem Jacobi vocavU Mariam Cleophae, id Cleophae uxorem. Theodoretus in eum Epistolse ad Galatas locum Chrysostomo consentiens, Jacobum sunilitcr filiniii .'/<// f',e< ..[iliu.', <7 smon* Malns Do- mini. id est, Muiic Cleoph . /.' \ebius lib. 3 cap. 32 eamdem sententi am obscu rius insinuat , cum colligat, S. Simeonem Cleophae filium, Christi / pulum ob

Mariam Cleophae in Evangelio memoratam, utcumque insinuans, hanc Domini discipulam Simeonis fui matrem ei Cle< p ■

17 Quod laudali Patres existimarunt , sacra Scrir E ptura probabilUer insinuat. Marc. 6 v 3 Christos hieueropater

' ' '. quatnnr ilto-

Dominus vocatur frater Jacobi et Josfpln et Judae et rum, qui Fra- Simonis. Cfrte hic loquendi modus insinual, omnes trea DomfnJ istosquatuor fuisse fratres. dliunde quoqueconfirmatur, vocnn,ur ■' omncs fuisse fratres, saltem ex eodem patre. Nam Simon erat filius Cleophae, ut constat e.r Hegesippo. Jacobus et Joseph siveJose erantfilii Marise Cleopkx, et < iter etiam Cleophre. Nam ri quii conten-

dere volueritt Mariam fuisse Cieophae potius filiam , Simonem faciet duorum aliorum avunculum, et tic non fuerunt in eodem consanguinitatis gradu cum Chri quod improbabile est, cum eodem modo fratres vocen- tur.Nihil igitur probabilius dicere possumus, quam tres illos fuisse Christi fratrueles, utpote ftlios Cleophae , qui S. Josephi erat frater. Idem rursum dicendum de Juda, qui initio Epistolse suse Jacobi fratrem se as- 1 ' hsec ratio, quod nomen fratrum Domini, quo frequenter honorantur in Scripturis, omnino sua- deat. propinqua admodum cognatione Christo fui conjunctos. Non potest autem probabiliter inveniri co- gnalio magis propinqua, quam si Cleophae fUh, et sic Domini fratrueles credantur. Nam opinioilla nuorum- dam antiquorum, quaS. Josephus statuitur pater <\ua- tuor Fratrum Domini , passim ut nnprobabilis a re- F centioribus repudiatur, ut contraria virginitati S. Jo- scplu. S. ffieronymus in cap. 12 Matth&i > 47 eam explodit his verbis : Quidam Fratrea Domini de alia uxore Joseph filios susjiicantur , sequentes delira- menta apocryphoruru, et quamdara Meli ham vel Escham mulierculam confingentes. Falsitas illius opinionis brevi ratiocinio sic ostenditur. Vivebat ulti- mis Christi annis mater Jacobi Minoris et Josetis , oivebat et beatissima Virgo Maria. Quare aut S. Jo- sephus priorem uxorem repudiasset, ut alteram duce- rel; aut duas simul habuisset uxores. Utrumque est sque absurdum, et de Josepho, virojusto, prorsus in- credibile.

18 Alia rursum rutio, qux suadet, Mariam Cleophm vtdetta Maria

fuisse hujus uxorem, petitur ea eo, quod a Joanne vo- J* catur soror Matris Domini. Etenim probabilior sen- ni.quiaduo- tcntia asscrit, beatissimam Virginem Mariam fuisse busfratrUnu unicam suis parentibus filiam, nullosque eidem fuisse erantnupta fratres aut sororcs, quemadmodum expositum esi in S. Anna ad xxvi Augustt. Accedit utriusque nomen Ma- ria, quo minus fit verisimile, sorores fuisse stricte dU aas. Etccrtc Cleophas non erat pater Matris Domini, ut jam nequeat esse soror stricte dicta beatissimse Fir- ginis, si fuerit Cleophae filia, ut volunt illi, qui con-

cedunt

DE S. CLEOPHA DISCIPULO CHRISTI.

A •i < roRi i s.

n

Hrfutatur o/ii- nio, qua MOr r*a Clenphx totaUrir fttt-

jus filia.

mientium Uc-

qesippi non obest,

8

tauhcm rjttf MM f««M "»««■ A'flm " MaHa (,e°'

hvjus erot filiat Mater Domini erai *» «■««, „„,, WIW. Quflrfl undigue totrtafaj invc«te«« tft//tc«i: fflfe5 ,., ri BOT fldmiwcjjf, A/aram illam fuisse Cleoph» /;M,;,,',. Confia in ojHmone BM/ra BtAtf m< msolens, l inusitatum, nihil inlricatum. Etenim duse illas Mariae dicuntvr sorores, quia uxores erant duorum fratrum : quod adeo usitatum et ordinanum est nostm mpmibus, ul nesciam, an ulU muUeres, tali affinitate conjunctse, aliis uti soleant nomimbus. Qua- propter existimo, omnet facile ham tententiam ample* \ia consideratione retinerentur. Perspcxe* runt nimirum, Fratres Domini non po * iphss simulet Alphzi filios esse. ('"»1 aulem omnino vehnt, <nlh Alphxi n Jacobum Fratrem Domini eumdem . pro Cleopha libenler Alphseum aliquem Marise r/,, itum assignarent. Verum neque exScrip-

,„,,,. nequeex Hegesippoaut simili scriptore antiquo, fl necessitas, sed ex opinione, quam conpra ffl- (am antiquilatem vide Dissertationem prxcedenti tomo ju.tviaiii iii /. ndere conantur.

19 Breviter igitw consideremus, qtiam multa flvant absurda ex illa opinione, quse Manam Jacobi et Jose* tU matrem, statuit Cleophae filiamtet Alphsei Scrip- incognitiuxorem. Primo Simonem Cleophas fiiinm racob\ et Josetis avunculum, utfam dixi. ffoc robabile, quia sic ille solus aut cum 1 Juda fuissei Christi fratruelie, et duo alii uno gradu remotioresa Christo. Prsterea filii Cleophaa fuissent srtate multo majores, quam Jacobus el Joseph. Hsc autem incredibilia sunt, cum omneseodem modo vocen' lur Fratres Domini. Secundo Mariu Cleoph® filia Matrem Domini, ut jam dixi, habuisset amitam. /f»c

le est, cum quia soror ejus voco tum quia filii ejus Jacobus et Jose fuerunl natu majo* res, quam Chrislus, at certe communior habet senten- Tertio, cum eumdem faciant, Cleopham cum eo, cui Dominus apparuit ; non videntur considera

intam eidem setatem attrtbuere debeant post Passio- nem Domini, si fuerit avus S. Jacobi Minoris. Tille- montius tom. 1 Nota 3 in S. Jacobum Minorem de hujus setate disserens, ex conjectura undecim aut duo- decim circiter annis Christo seniorem facittid est, annos ior aut quinque eidem atU ibuit. St ergo avum ejus quadraginla solum annis majorem cre- damus, quod certe yarum est, erat annorum octoginta quaiuvr aut quinquetdum iter sexaginta sladiorum bis m die ci nfecisse legilur. A" autem satis cerisimile sit, senem adeo grandsevum quinque unius horss mil* C liarta pedibus emensum esseK prudentibus consideran- dum relinquo. At illi in omnibus, quse de S. Cleopha narrantur, iion invenient ulla lanis setatis indicia, Non respondebo iterum illis, qui S. Cleophara alio no» mine Alphaeum dictum voluerunt, aut nomen Cleoph» et Alpbaei idem esst Syriace dixerunt; nam ea torn- menta dudum refutavit Papebrochius noster ad xxvi Maji in S. Alphaeo.

^d Restat, nt examinemus rationemt qus movii Baronium m Apparatu num. 07, ut crederet, Jacobum Fratrem Domini et Simonem autSimeonem Cleophaa fiUum non esse fratres. Meminitsiepeutiiusque Hege- sippus apud Eusebium, et non dicit eos fuisse inter se germanos, inquit, eaque de causa credit, fratres non fuis t ] nm est, quod Eminentissimus scriptor wat, Jacobum et Simeonem nullibi fratres disertis verbis vocari ab Hegesippo. Verum hsec ratio non ur- get, cum nec Judas, un 1 x Fratribus Domini, qui se e fratrem Jacobi dixit, ab Hegesippo vocetur frater Jucobi, licei de eo ejusque posteris meminerit lib. 3 inp. 20 et 32. Quare dicendum est, H egesippum non exposuisse gcneahgias et cognatipnes illorum de quilfus scribebat; sed ^olum subinde aliqna de eorum coijua- tione breviter insinuasse, ut eos ab aliis synonymis di-

sUngueret.autillosipsosclariueindMDeM 1 qJm aut Fratrem Domini cognommare solet aut Justum; quibusnominibusmaxime notus era nuihbi dicittquopatre fuerit natus, quosve habuertt fralres Ex Scripturistamencertum estt duos saltem Jacobo fuissefrotm, Josemn scilicet ei Judam de Juda ait HegesippustunnmfuisseexFrairibvjiDommitnecta:

mrlllJrlmiiiilln,lrrseji,snomnint.DcSnnco,ir m

locisedkitt natum fuisse ex patruo Domim, ejusque fuisse fratruelem ; iid non indicat disertis verbis . mum fuisse cx Ulist qui Fratres Domin. vocabantur. M asserta cognatio cum Christo satis insinuat, Stmeo- nemexillisesse, przsertim cum xtas Simeoms con- „rillll quit cum xtate centum et viginli annorum circa amum 107 passus dicatur, Christo Domino certe quot amis natu major erat. Quare silenlium Hegestppi

obesse non debet. 21 Verum Hegesippus apud Eusebium Itb. ^ cap.

±2 utcumqur rtiam insinuatt fratrcs fuisi m ct

Simeonem, dum hxc Grxce xribit : K«« ^a xo

uapxvoriaou HxwSov rov Jt^tov, w? m\ 0 Kupio? m

\r,! Jx& >.o7;J, n£hv 0 t* 9eiw sxutoij 2vp.w>v 0 w

K'/.',>T.y-Y.y.rj(cry.-yA ir.iw-^. ov rpo^CcVTO -avT£:, o>:a

|,iov to-: Kupiov Jeutepov. His verbis insinuatur, )0um rgque tic Simeonem fuisse fratrueles Domini, ideoque simul innuitur, fralres eos fuisse, prasertim em nullum alium Domini patruum commemoravent Hegesippus prseter Cleopham, Interpretationem Lati- liam, qus miuus accurata cnlclur opud Falesium,

dabo ad verbum. Postquara martyrio sublatus erat Jacobus Justu^ , quemadmodum et Dominus , ob eamdem rationem, iterum uatus ex patruo ipsius Domini) Symeon Cleophae constituitur episcopus : quem pratulerunt vel proposuerunt omnes, utpote frairuelem Domini secundwn. Primum voce iterum innuitur, Jacobum similitei 1 patruo Domini

natum . idemque clarius insinuatur, dum fratruelis Domini secundus vocatur Simeon. Valesius sensum verborum liberiore dictione exprimere voluit ; sed a

irro scnsu ubrrrucit , dmn becundum untistitem rr-

nunliatum dixii : vox enim secundum omnino violelur referri ad fratruelem. Nihit igitur prohibet, quo mi- nus omncs istos quatuor, qui irutres Domini vocantur, credamus fnisse Cleophee fiMos, ut commnnioret verior Itubct sentenlia.

2C2 Mmus ccrtmn cst, an omncs etiam fuerint ex eadem matre Maria Cleophs. Etenim Marc. i:> i 40 Maria dicitur Jacobi Mmoris et Joseph mater. Illi quoque ejus filii tantum nominantur Matlh.%7 > 86. Hinc oniur suspicio, alios Mariai filios non fuisse, sed Judam et Simonem ex priore quadam conjuge Cleo- phae nalos fuisse. Hoc tumcn admodum niccilum est. Cum cnnu Evangelistx non susceperint ibi enumeran- Marix filios, sed illos dugs nominarintt ui Maria imotesceret, et a synottymis distingueretur , quod per illos satis fiebat, m " est dicarmis, aliorum quo-

que mirem non fuisse. Hoc igitur duvium relmquere malo, quam sine idoneis rationibus altemtmm partem (imj'l<< ti .

.23 Cctcrum aliam rursum dc S. Cleopha dubitatio- nem n eot nimirumt on idem censendus sit

Cleophus, cui apparuit Dominus, cum patre fratrum Domini ei marito Mariae. Papcbroclnus nostev ex <- late S. Cleopha3, qui patcr (uil fratnnn Domnn, ali- quot locis suspicatur, hodiernum essi Cleopham qmmr damjuniorem et alium. Addipossethsecrapio. Hodierni CleophaB domus fuit in Emmausprope Hierosolymam. At fratrcs Dumini habitaiunt cum Jcsu ct Maria Ma- tre Domini in Galilaea. Videntur igitur alterius Cleo- phae fuisse filii. Certe Na*aretha.ni Matth. 13 et

Murr. G dicunl, quatuor Jesu fralrrs apud se esse, ut nullum sU dulnnn, quin notabili saltem tempore apud bealissmwm Vinjincm liabituvernii in Galilwa. Verum

hx

quo mlnut

q.ciluar fra- tres Uomini crcdamus Clcoph c fi- lios : K

E

at minus con-

stat, an omne

smf rj'isdem matris.

Dubitari etiam potestt an pater fra-

trum Domini

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS.

9

A has rationes dubitatumem quidwn ingvrunt, sedcMo twn omnium babfifcnt exemplaria. Vd sictamenmi- d

110:1 ,rn, .nl, ulium (uissc (:\^{M.uu Frnlrnm Ihnnnn nunc fU ,,: „ ■„ . hodtemum Cleopham mandm €886 ucrom ,

pafaem, alium rrro disctpulumt cui apparuit Dominusi cum fralre s. Josephi n patre Fratrum Domini, qui Num vemm hUnc provecHorM fuisse setatis, dudum poterat esse defunclus : neque enim ullus S

oum non tegatur Eyanaelwm prsMcmse, aut diupost Sonpturm locus id certo intUcal : nec E^egesippi aut Passionem Domini superfuiese. Mta* autem^lioruni atiorum antiquorum . Quare non mtelligo,

qna ralione vd nannulli plane eerium et indubitatum velint. Mutim egofateri, incerlum Videri, an Cleophas Chrisli discipulus, an alitie seniorfuerit i Urum

Domini, De itla m disserendum tamen censui.

robabihter hodiemo Cleophae attribui- tur : cum mtUus antiqudrumt duos fuisse dU

3,

ejus non exigitt m majoretn Cleophae ... nbua*

mu8,quam intra sexajinta et septuaginta annos. 24 Qua vero de causa Oleophaa filii habitaverint ktem sit cteo- "I""1 '" "//ss""""' Virginem, et antea fortasse apud S. pims cam di- Josephum, certo edicere non possumus. At nepotum

'aZmuio- "/""/ /"""""n ""' '"""""' h"h,"">" >>">> e&t <">" inso»

minus. '''"'' ""' """">""' "' ''" de oausa eogamuralium quse- vto m; nec ulla ratio id certo persuadeat. Siforte

rere Cleopham, prmsertvm cum prmter alias ratioftes fuerint, de ulroquesimut fuerit dUputatum; sedprmter Cleopham movere potuerint amabiles Jesu et Marim Discipulum nullus colitur. mores <ul eo mitwndum fxlios, ubi perfectissima virtu-

B

DE S. ANATALONE

MEDIOLANENSI EPISGOPO ET CONFESSORE

IN INSUBMA

COMMENTARIUS PR^EVIUS. I. Sancti memoria in iliquot Martyrologiis : cultus Mediolani et Brixia3 : gesta edenda.

E

PnrR\BII.[TF.R ANXO I.M.

dfedlolanenses

et Rrixirfiscs %UnC " I siunn

episcopum co- tun/

In Martijrolo- glo liomano et aliquot aliis nuntlatur

Saucinm Anatalonem, qui ub aliis nonnumquam etiam Anathalo, Nathalo, Anatolo, Anatho- lnis, et Anathalonus appellatur, dum anhqum insignesque in Italia ecclesise, Mediolanensis scilicetac Brixiensis, velut episcopum suum venerantur; non qt . st d quod

idem //>-<■ utrique prfffuisse credatur. Mediolant

nMihn.r caput, nominis sui cetebritate, quam ho- dieque sustinet, urbs vulgo notissima est, ideoqueplura de ea notare hic wpersedeo, Nota pariter est et ab nn- tiquis scriptoribus celebrata ejusdem Insubrise i Brixia, de cujus vetustate et fundatore variasopiniones refert Elias Capreolus, seu Cavriolo, lib, \ IL

ubi consuli potest. II xc amplo. mutntaque civitas, qum nuur in dominio sQrenis&imx reipublicm Venetse est, <■/ ab Itaiis Brescia vocitutur, cum c< ihiur uiiio suo. ctyus caput est, jacei infer agros Ve- ronensem ad Ortura, Rergomensem ad Occasum^ Cremonensem ad Au&trum, et Vallera Telinam co- mitatumrjue Tirolis ad Boream , inquit Baudmndus in Lc.nco, cum scsc pluries vidisse afjirmans. Inter aho decora episcopatum perantiquum habet- sub archie- piscopo Mediolanensi.

^ /// vetustioribus Marlyrohgiis nulla de S. Anata- Ione exstat menlio, ne in Avctariis quidem Usuardinis, qux Sollerius exhibuit. Inter recentiores tamen i ar-

108 Petrus Galesinius ipsum ad diem xxv ftujus

s Septembris Romano his verbis inscripsit : Mc- diolaui, sai.cii Anathalonis episcopi, qui B. Barna-

jcipulus tum Mediolani, tinn Brixiw, Christi tidem propagavit. Post hunc Cardinalis Baronius

cumilcm lioc clmiu mc iii Mai li/i olo:/io SVO ila rcccn-

suii ■. Eodem die, S. ADathalonis episcopi, qui B. Barnabaa apostoli discipulus, in ejus locum eccles ■■■ Mediolanensis episcopus successit. Dc die consen- tiens Philippus Ferrarius m Catalogo Sanctorum Iiu- h.r , sequens ei elogium texuit : Anatholo genere Cyprius, S. Barnabaa apostoii discipulus, et in epi* © patu Mediolanensi sucqessor, eam ecclc Lino Pontifice, aliquot annos sanctissime admini- stravit, multis in ea urbe ad Christi fidem perdu- ctis, cum prius ecclesiae Brixiensi, cujus primus Septembris T. VII

c. s.

fuit episcopus, ab eodera Apostolo pra?fectus fuisset. Ubi multa a fidei persecutoribus passus, illud effe- cit. ut civitas, abjecta inanium deorum supersti- tione , Christianam religionem maxima e\ parte susciperet. Deni.jiie multis pro utraque ecclesia la- bonbus perfunctus, vji K.-.l. Octobris vita fungitur, et sancto fine quievit, Brixiae sepultus. Ita ipse, laudans Breuiarium Mediotanense, et utriusque ec~ r monumenta, qum inferivs examinabimus.

3 / \bnlis sua etiam hausit Constantinus ,. ^- (jinnius, ,;i,i ,u Nataltbu8 m Canonicorum .uediotam co- quasi hic canonicus Regularis fuisset, dicto iit: ''{lir>

S. Anathalonis episcopi, qui natione Gra?cus, B. Barnabaa apostoli discipulus, in ejus locum ecclesiaa Mediolanensis episcopus successit, Mediolani et Brixi*, aliisque Cenomanorura locis Christi fidem prasdicavit, propagavit, ac miraculis coufirmavit. Tandem post labores ad praemia volavit in ccelum. Cujus sacrsa reliqn clesia cathedrali Brixiaa f

ervantur, et honorifice (pse colitur, tamquam ppimns ejusdera urbisepiscopus. [deumdem Septem- bns uicoi sancti Anatolonis episcopi memoria signata <■■[ m Kalendano Mediolanensi, quod Dominicus Georgius ex Breviario Arabrosiano, scripto, m in- quiti initio anni mgdlxVj depromptum edidil post Martyrologium Adonianum mm

et illuetratum. Consonat Petrus Paulus Bosca in Martyrologio Mediolanensi, in quo verba Baronii adoptavit, etJoannes Baptista Carisiusin Diario cjus- tatis, iii quo Italice ait : S. Anatalon ar- chiepiscopus Mediolanensis. Festum ad sacrum ii S. Barnabae ad Portara Ticinensem. Ha- ctenus de Martyrotogm, quse S. Anatalonera un- nuntiant die xxv Septembris, quo Mediolani colitur.

4 Brixienses eumdem pridie celebrant, rive xxiv,ud quem diem BernardinuA Faynus in Martyrologio

eohscait : Brixiaa, natalis sancti pa- in Brixiano tris Anathalunis m qathedrali, qui priraus hujus pridte, quan- ecclesi ipus ab apostolo Barnaba conseoratus, ''" ''

oves suas apostolicis virtutibus auxit et enutrivit ; quod etiam Mediolani efiecit. Multos autem tabore S et asrumnas perpessus, Nerone imperatore, episco-

2 pale

noratur.

A

AlCTORt C. S.

I)E S ANATALONE, MBDIOLANBNSI EP. ET CONF. 10 D A" , _„t ,tnUeadeoin omnium ammis chari-

pale munus sancto fine coronayit. Qmi «t «- 2^™^^^to«* ardentius, demnm

r / : «=. JM»~*> -*"«* "7 ' "' iX E ei ^nVms,,:,r,et. Itaoue pro

,„, „,,., depositus v„. Kalendaa Ootobns, f. odu «^J^tawto. laborihus, sanote ,u.ev>t u.

ftfctaM £« «-* *i " {"»*» "*Z Jl r Ej« corpus sepultum est Brixue. Zta->-

eifonetn celebrari. Contra P^^JTLSZ « lm ad ejurten, cnllnmpeMnent, expmen

um. vu Mafi in Exege» ie epticop» Medu Mta «<< ■ * ^ ^ s. Anatalonein Bnnx coU

in S. Anatolone cernuit ta«« ■<■"«■ ? ' " , ' „■ ,„, *, ,,„ k.v SeptemWs. Fay. Otarw-

,„„,„ XIV frmiMM fHm, »w S. IW « /*""?? fLta> «« Marlyrologmm n Brteiamm. tafc*

.,„,,,., ,„, ,„,,,,„„„.,. gusrafco |mM pr*p/o-

/n diacesi Me- diolanensi co- litur Offtcio

B

e? Missn,

ritti Ambro- siano et Romano etc.

Cl't

SPorro quam antiqnus apud Mediolanenses stt cultus S. Anatalonis, cerfo impJ """ /"""'• « "£ staret, inseriptionem num. 16 rifiririni, ■ & **- ,,,,/,. Mrdwlunmsi episcopo revera faclam esse, dicenda essel ejusdem sacra veneratio sub finem seculi .... vet initiov, ibidemjam recepla fuisse ; sed de hac xnscn- ptioneinfrasermorecurret.Quodadejusdemecclesta-

sUcum Officium annuum attinet, hoc non admodum ve- mstum inecclesia Mediolani esse, suspmnme jubet antiquum Antiphonarium de universis festmtatibus anni circuli Mediolanensis ecclesia?, m qnonulla de Anatalone fit mentio. Festa in hoc Antiphonan ljWt[n recensuit Mabillonm lom. i Muse\ Itatet, parte 3, pag. 109 et seqq.t ubi illud exstare axi m codicebibliothecx Ambrosianm, quem ante annos quxn- gentos, sive seculo xn exaratum fuisse judicabat. Ve- tamen ammm ejusmemoriam ibidem seculoxvr msoluisse,colligimusexCalendano Bremam Mediolanensis, quod ex Dominico Georgionum. 3/au-

davimus.

6 Exstat in Museo nostro MissaU Ambrosianum insigne, anno LU22 typis editum, in cujus Kalendano sancti Anathalonis archiepiscopi Mediolani memona die xxv Septembns recolenda *ine

Missa propria. Eodem du cum Officio ex Commum signatur in Breviario item Ambrosiano Musei nostn, anno 1539 Veneliis excnso. Crevii deinde sancti Epi- scopi veneralio sub S. Caroh Borromxo, qui in Bre- viario Ambrosiano, quod anno 1S82 vulgavit, quodque Fcderims BorrommCs S. R. V. Cardinalis ei Medio- lanensis archiepiscopus deinde recognitum recudi jussit, ,,„,„. ipsi Officium cum Lectione tertia propria de- dit. Anno 1G42 Cxsar Cardinalu Montius, ejusdem C sedis archiepiscopusy idem illud Officium, Romanis ritibus accom. », sub ritu duplici ad omnes dice-

,, ,„.,. clericos, qui Ambrosiana liturgia non vtun- ///r. extendit. Eadem utrobique est Leclio, quss hic quarta est, ceteris ex communi adjectis. Peculiarem denique ritum sequebantur Religiosi Humiliati, quo- m Ordinem S. Pius V Papa exstinxit ; sed su- persunt adhuc in dimcesi Mediolanensi ejv d 0\ inis moniales, in quarum Breviario, a Paulo III Papa olim approbato, ei supra laudati Federici Borromsei jussu ab iisdem retento, S. Anatalonis Officium ritus duplicis cum tribus Lectionibus secundi Nocturni pro- nriii hoc die xxv Septembns assignatu\\ saltem in ejusdem Breviarii exemplari, quodanno 17:il Medio- lam recusum in Museo nostro habemvs. IIx autem

MS Catalogum episcoporum erusdem (nwi fallor ec- cUsix per Joannem Franciscum Florentinium, sanctum Episcopum nostrum ibidem prxteritis secuhs Officio unwmartyriscelebratumfuisse.rerumaddtt, aS Carolo Borrom*o, dum is Apostolka auctontate visitatorem ageret, re maturius consulta, sancttum esse, Officium hujus sancti Antistitis deinceps de confessore et pontifice tantura celebran debere. Nullum hujusmodi Officinm, quo S. Anatalon velut murlyr unquam cultus fuerit, ad manus meas perve- lll{ ,nec defuere tamen scriptores, quorum aliquot fct- fenus recenscbo, qui ipsum martyrio coronatum fu\ , r tcmporum, ul existimo, conjectura affirmarunt. Ututsit, in Ordine ayvini Officii ecclesia Brixiensis, anctoritale illustrissmi Bartholomxi Gradoma

i anno 1084 Brixia oulgato, S. Anathalonis primi episcopi confessoris Brixiensis Officium i die sub ritu duplici prsescriptum est. De SancU pm .. deposito, elevato et hactenus culto oppor-

tunius infra agemus.

9 Papebrochius nosterante tomum vn Muj/ m h \ geside episcopis Mediolanensibus scribit, in perantiquo mlice membranaceo bibliothecae Ambrosiana M\ lani, signato P. 240, exstare quasdam Vitas Sancto- rum\ prxsertim Mediolanensiumt sive Historiam MS. primonm >rum ejusdem civitalis, quam seculo

drciter vi scriptam opinatus estt et ad illustrandum eorumdem episcoporum Catalogum adhibuit. Tantam tamen istiM Opusculiantiquitatem minime r potuii Cupero nostro, uti hic ipsemet fatetur in S. Materni, Mediolanensis episcoph tom. iv Julii ad diem xvm illustratis. Nec magis eam suasit Ludovico Muratmo, qui tom. 1 parte ZRenim Italicarum plonun o m istud ex MS. codice bibliothecx

Ambrusionx signatoC. 133 typis edidit,et inprxmissa Prsfalione non contemnendis argumentis censuit, illud ad seculum potiusiz vel \ referendum esse. Auctor, quialicvjus episcopi Mediolanensis jussv scn) profitetur, quisfuerit} non indicat, imo ut laterett «o- men suum siluit, In tota hujus, inquiens, materiae fabrica titulum frontis eradam, ut mutasit pagina, nec loquatur auctorcin, retexens rei gestie teno-

rem.

10 Josephus Ripamonlius Hist. eccles. Mediol, de- cadei, lib.i censuit, Michaelem Picolpassum la\ Opusculi auctorem esse. Sic emim ibidem pag. 4G ait : Est in Ambrosiana bibliotheca scriptus manu co- dex, auctore Michaele Piccolpasso Bononiensi, <mo in codice de Anatholonis Vita et institutis ad eam-

Pi iri.r oUm Oljicio marty- rts, niinc confexsorii

cclitur.

I-

Gesta Sancti scrlpta p« anonymum

multis UCUlU ab ejus •''''''' remotum.

cum Lectionc propi iii. </"■! hic recitatur.

Museo nostro habemvs. ux auiem »» ^w« up«u.iuv.w»» -.-

Lectiones eadem prorsus continent, qu* habet Lectio dera paene iorraam omnia de rehquns autem con-

unii Q Breviarii Ambrosiani, quam hic subjungo. traria et diversa penitus traduntur. Et rursus pag.

7 Anatalo Grascus, B. Barnabse apostoli, a quo seq. de eadem Vita loquens, ntt : Id consensu Gal-

primum Christi sacris civitasMediolanensis imbuta vanus et Piccolpassus affirmant. Habeo et ego 1 itam

est, discipulus, in ejus locum episcopus successit. S. Anatalonis MS. ex quadamt ut notala est, anti

Cum autem et Evangelii pradicatione et praeclara membrana, cui substnptum . Michael Picolpassus.

—«-*;+«*;« l«,^0 at rlivinurnrn virtntnm ^AanAnr^ H<TC COdem DrOrSUS COUtlllft, QUX laUdatUS Uipamoil-

Cumautem et Evangelii praadicatione et prjeclara membrana, cu\ suoscnptum : imcnaei ricoipassua.

sanctitatis laude et divinarum virtutum splendore Hxc eadem prorsus continet, quse laudatus Rtpamon-

non modo eorura, qui a Christiana religione aversi tius in isto Ambrosiano Picolpassi codice referrt me-

erant, ingentem multitudinem per annos tredt-cim, wtora^ ; sed ei eadem est cum edila a Muratorio. Porro

quibus ecclcsia? Mediolanensi praefuit, ad Christum Michaelem Picolpassum, oel de Pizolpassis, ftoruisse

Dominum perduxi&36t, sed hassitantes Christianos seculu xv, discimtis ex Philippi Argelati Bibliotheca

Mediolanensi

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS.

Mediolanensi tom. 2, coL 1081 tt 1083. ubi occasione Francisci Picolpassi, archiepiscopi Mediolanensis, de

I!

sim omnes, quia Trutamu Chalcus lib. 1 HUtorim patriae mi Mediolanensis, eade re satis dubie loqui-

D

ALCTOBE C f.

qu.x ex MS. Mcdiolanensi

Landutpho seniore, qui Historiam suam Medwlanen- morantque id scriptuma D. Hieronymo in Epistola

sem post medium seculum v conscripsit, manifestelaur ad Cromatium et Heliodorum ; itera a Dorotheo,

dari velut annoaum librum. Dicendum itaque est, Dionysii Areopagit® discipulo, in libro, quem is fe-

Picolpassum anonymi lucubrationem descripsisse vel rerit de Actibus Apostolorum. Aliusex Epistola

describi curasse, atque cx adscripto ipsius nomine in Clementis idem constare adstruit ; quae ego testi-

eum errorem Ripamontium inductum esse, ui ipsum monia, etsi alieno quoque studio usus peravide con-

ejusderA auctorem crederet. quisiverim, hactenus tamen non inveni.

II Ex dictis collige, laudatum anonymum a S. 14 Unum quidem apud Clementem in Itinerario

\n;if;ilonis getate longius abfuisse, quam ul ejusdem observavi, Barnabam Roma in Gallias profectum,

feliciter tradere potuerit; nisi dum nlhju.it secu^ Christi nomen prhnum \ulgavisse, ex quo facile po-

lis vetustiora monumenta habebat, qux an et qualia

fundavcritque ecclesiam,

B

cotlato cum tditione Mu- ratorii excu- demus.

hic habuerit, nescimus, hi fine elogii S. Barnaba quo atiqua etiam de S. Anatalone praemisit, apud Muratorium tantum ait : Huc usque de primis ec- clesi^ Mediolanensis propagatoribus, proul pan« tulit captus ingenii, ex. diversis collecta utriusque linguae paginis, ceu discolor in amcenis solet pratis compingi coronula, satis adnotasse et congluti- nasse sufficiat. Nunc vero ab ipso Anatelon tem- poreusque ad haec, quaa in praesenti decurrunt, se- cula gressu, licet pendulo, stili hujus cursum diri- gam, rjueiu nisi tu, praesul excellentissime, dexte- ram extendens, benedicas et acuas, asperitate re- tusus incedet per devia. Inter scriplores, quos hic generatim laudavit, pseudo-clementem fuisse, mox dU cemus. Ceterum obiter hic observ \orem hunc,

qui in S. Dionysio desinit, ad sua, ut promiserat, tcmpora historiam hanc non perduxisse, nisi quis su-

: malit, ejusdem "partem longe maximam deper- ditam esse aut adhuc latere.

12 Verisimile quoque est, quod de toto illoOpusculo censuit Muratorius in Prmfatione, ipsum etiam tra- ditionem sui temporis secutum esse, etex suo ingenio ac probabilibus conjecturis qusedam addidisse, ne lecto- res suos smpe smpius nimis jejunos dimitteret. Niki- lominus fatendum est, eumdem in hoc toto Anatalonis um et veritatis amantem apparere. Sic dum de ejusdem corpore ac sepultura loquitur, candide profitetur, sibi nihil certi hac de re constare, ideoque eam divinx prjovideniim relinqucre. Hanc itaque Vi- tam, qua vetustiorem non habemus, ex apographo no-

Mediolanensi, cum editione Muratorii collato, edam; quse vero de eodem Sancto laudatus anonymus

lio S. Barnab i . ut mox monui, apud Murato- rium commemorat, huic Commentario inseram. Scd antequam id agam, praecipua Vilm edendse capita pro more nostro discutienda sunt.

§ II. Controversia de ecclesiae Mediolanen-

quo lacile po- tuit in amplissimara tunc urbem Mediolanum diver- tere. Caeterura magis convenit, Anathalonem, ge- nere Graecum, primum in episcopatu a Barnaba ipso institutum, qui injuncto munere constanter perseverans, ad octavum Neronis annum pervenit. Opuscula bic a Chalco citata, laudantur in Catalogo orum Mediolanensium, a Muratorio typis edito tom. l parte %Rerum Italicarum pag. 228, sed snp- posititia sunt et ad fidem faciendam inepta, etiamsiista ni iis legerentur. Multo favorabitius de S. Bamabm Apostolatu Mediolanensi judicavit Baronius tom. 1 Annat. Eccles., ad annum Chrisli 51, num. 54, ubi de S. Barnaba indubitanter hsecait rlpsum in Ita- liara venisse, et in Liguria praedicasse Evangelium, nobilissimaraque Mediolanensem ecclesiam erexisse, ac longe lateque Christi fidem feliciter propagasse, tirmae traditiones, ejusdemque ecclesia? monumenta, complurium scriptorum testimoniis confirraata, fi- dem certam atque indubitatara faciunt. Dc monur mentis lamcn istis ac scriptoribus plura non addit, quod instituti sui, ut ait, non esset privatarum ecclesiarum historias prosequi.

15 A Baromo longe dissentit Titlemontius, tom. 1 Monument. Eccles., Nota \ in S. Barnabam non >iu- bie asserens, nullo argumento probari, hunc sanctum Apostolum Mediolani unquam prmdicasse, censensque S. Anatalonem fuissc primum Mediolanensium episco- pum, saltcm qui notus sit • sed de ejusdcm gestU nihil sinqulare traditum fuisse. Eamdem qusestionem pluri- bus tractavit Papebrochius noster ad diem xi Junii § 3 in S. Barnaba, ubi consideratb S. Ambrosii Mcdiola- nensis, s. Gaudentii Brixiensist aliorumque ulrobique ei ni vicinia primis post itlos seculis scriptorum ea de resilentio, expensisque monumentis, quse pro ejusdem Sancti Mediolanensi Apostolatu faciunt, non audet ip- sis certam fidem adhibere, suspicaturque, eam traditio- nem non alium forte auctorem habere, quam pseudo- Dorotkcum in Synopsi , nullius fidei fabulosumque scriptorem. Deinde mentem suam ulterius sic aperit :

E

mrrito in du- bium revoca- lur;

sis fundatione, cujus primus episcopus S. ^?™ te^f efam, Anatalonem Cyprium fuisse a , i r • -i . •' et discipulum S. Barnabsa. ut fortassis Mediolanen-

Anatalo fuissewdetur : tempus episcopa- sis (,cclesia solum hanc causam nabuerit S(,am „n.

An S. Darna- ■ 85 cum s.

AiKitiilone Me- dtoluni prsedi- cavent.

luset obitus ejusdem.

J\.nonymus nostert laudans epistolam S. Ctementi suppositam, S. Barnabam apostolum Romae praedican- tnit facit. Deinde eumdem cum aliquot sociis, inter quos S. Anatolo eminebat, Mediolanum deducit ; ubi dum ipsc fundaret ecclesiam , Anatalonem praedicandi gratia Brixiam misit, ac tandempost felicia cospta eum- dcm episcopum ordinatum ulrique praffecit ecclesim, atquc ni Palaestinam regressus est. Verba ejus dedit Papebrochius noster in S. Burnaba apostolo, tom. 2 Junii pag. -'iv2;> et sequenti, ubi ■■ nt. Itaque

laudatum Apostolum ecclesiae Mediotanensis fundato

rcm primumque episCOpum, cjusdem sucrcssor, m pm.ri

mum S. Anatalonem statuii ; quam sententiam Me- diolanenses scriptores passim omnes tuentur. Dmpas-

ginem a Barnaba accersendi ; nempe quod Anatalon S. Barnabss auditor, ac ab eodem missus, fidem ibi primus prsedicaverit ct fundaverit ecclesiam. Pa\ chii rationes ibidem videri possunt ; nequ >jo cas

hic, ne actum agam, repetiturus sum. Solum a hic aliqua, qum pro Mediotanensibus prseterea adduci possunt.

16 Cardmalis Baronius in Notisad Martyrolog

hoc die monumentum quoddam profert, ex quo q Ivi posset, n constaret, illud yere qenuir

iiiini esse. Libuit, inquit, hic describere pervetu inscriptionem S. Miroclis, ejusdem civitatis (Medio- lanensis episcopi, de S. Anathalone in lapide inci- sam juxta ejus imaginem, his versibus, quos pras- sens inscriptio praecedit :

D. ANATHVLOM ATTICO BBC0NDO EPISCOPO.

Petri

neque ld ed»- , || inseriplio

a Baronio laudata ;

A

AtJCTORB c. S.

DE s. UUTALOM, MMOLAKBKS, EP STCOHF. ^

LDaie' * m «♦ fi<ip Pt. nioribus mformavit; et Biixen

D

Atque idom socius Bamaba ta •

Qui Mediolani Verbimyste lens,

Te iubet agnatos visere Cenomanos. Dum tua membra metu rigidis subduete tyrann.s

Brixia vicino detinet inloculo : Hic titulum et picto venerandos panete vultus

Mirocles reddit, praestitit alma fides.

MIROCLES BPISGOPUS.

Jtibi legitur :

Miroclis reddit prastitis alma fides. Tumdenuo subdit Baronius : Accepimus ex Mb.

Commentario Andre* Alciati, quem Bcnpsit de Re- bus patriis, non cdito. Erat apud illustriss. ac R. D Franciscura Alciat. S. R. E. Cardinelem. 17 Emm vnv insigne hocforet ac venerabtle nw-

guianoncon- numntum, rf, Ul dixi, CCTiO cnnstarrt . lilud S. My- stat, eam ut . { nnllil ,,,.„,,- 1Y Medidlanen ■ 1»»''

»- j . . ; l,..i„ >• tiiliil

B

r . rucicin, '/«< mimw » - , , , ., I

,,,/ auitorem habere. FerumHnde 10Z probetur, niktl

,„„,,,/ /;,;;, .,„...<; .//</ ««3 tecttw ffitti»i wwMWj W

quoea rtnn, :n>r,ilptn hpid: rcl <ib Alcuitorcpertn

Leriti Faynusin Martyrologio Brixiano, am

in Bibliotheca Medwlanensi, eamdem Brvsxse w ecele- Uil ,, , a etProtasii exsHtisse%aiunt,8edsolum

Baronium laudant, n <'- rjicfa nit habemns,

Uhxc ipsam Alciati Historiam Mediokmensem, in quatuor libros parHtam, ex MS. codice biblwth jw edidU Qmgius Grsevms in Thesauro an-

Uquitatun oriarum Italis tom. 2, parte 1 ; sed

m iiac nec in criptiom ■ nec uliam de ea rden*

tionem fa ' Alciatus ibidem lib. "2 col.

35 dcS. Anataii mltura, et lib. 3 eol. 52

de S. Myrocle, utrobique mdgna cum laude> memine*

\scriptio e Opnc sponle i , frn ab editortbus c.r industrh

prsetermissQ sit.

18 Argelatus tom. 1 Bibliothecx M nsis in

ode Andrca Alciati scrihit, idem Opus ante Grsevium a

lositamfuisse. hanne Baptista Bidellio Mediolani • qux

editio cnm miin ici manum non stt, non potui eam con-

salere. Forsitan etiam Baroniu Gommentariwm de

rebus palriis ex mem < laudavit pro Mediola-

lumentorum h quarum collc-

ctionem per eumdem Alciatum factam in dnobus codi-

MSS. m dicta bibliotheea Ambrosvma exstare,

ses c v per Anathelonem. snum socuim ab ,pSO ;:ii>;;(l eo8missum,fi ;nllliteradChnstumcon-

V6?0 Qui quidem B. Bamabas Mediolanensem^ alesiam metropolitanam ordinans, sanxit, utipsa Spalis culminis Sedes, et aliornm in sna pro-

^..aesiarunimelropol.perpetuahterhabere-

JJ BC primnffi post ipsum prBefatum Ana, , onem K;1.,e,.it ,t n,,e,rav,tin;urhH.pisC0PumMedl0la; ;„llsls ecclesi», et primum episcopum ecclesiaa Bn- ,. „ us,s. committens sibi curam simul utnusque ec-

, •[..- .;-o ; unde versus : .

Mediolanensis pr®clams Bamabas urbis Prasul Pontificem sibi COi thelonem,

Metropolitano quem sublimavil bi Ad fidei lumen ducil raomm quoque lucem. Primum pastorem accepit simul Anathelonem Brixia, qusOhristo Fueratfidejunctaper ipsnm. Nobilis b»c repio, tanto randata patn Ipsum collaudet merito, reverenter honoret.

Detodt sequuntur cetert episcopi, ac prftno toeo : San- lon sedit annosxm. Depositus vin Kal.

Octobris, et jacet apud Brixiam urbem in monte S.

Floram. Hsec ibi, v^ Qu(Ul" valemt, modo inquv-

est, 21 Ilnjus Calalogi scriptor ccrtc antiqutor non l0 Mll| cum testeMuratorio desinat in morte Ph - Uppi deLampugnano, qus U id seculum annis

inctoalum n'"^'. QUx deinde sequuntm idan-

niim 1231, forte annum I2b7 el paulo etiam n volm \iuratoriUs) nam eo usque catalogm ds-

ductus estj ab alio qvopiam addita fuisse monet. Non mlim eumdem reliqui oatalogi ab initio usque ad prsedutiim Philippum audorem, manifestum ta stilo est : ham a S. Anatalone usque ad 8. Honoratum, qui anno 570, vel ut aliis placet, paucis annis n defunctus est . m depositus, deinde vero voces

obiit, et sepultus est occurrunU Dicen primam Gatalogi partem ddscripsisse ex vetnsHori m- strumento, quod in S. Honorato lerminabatnr. Nc tamen hinc inferas, S. Bamaim elogium, quod supra de&ii n illo vetusto instrumento a

rtum fuisse, vetat r, dum p\

primo loco r«. censtlur,

E

//o» est seculo mii (/;"i'/iilor, ejusque aucto<

. MSS. in dicta bibliotheca Ambrosiana exstare, repe\ m ; > i , vem ipse wum, »■-» r mox hudatus Argelatus afiirmat. Denique lUcumque ejut efi Apostoli episcopatu Uedi anensi me-

C ;._ c, ,,„/,,„„; ni.rmnm ;/, nun aun-ni . . UOll Satii nwnt dt anti-.n ISSimiS Histonis, quffl, ul ait, IlOUie

Catatoijus eplscop •' njii a Muratorlo

. liabeant, insoriptio, dt qua agimus, non satis

asserta nobis est, ut a S. Myrocle initio seculi iv posita

rgumento credatur. Femo jam ad

. Mediolanensium episcoporum catalo^os. Ludo-

vicus Muratorius tom. 1. parte L2 Rerum Italicarum,

pag. 228 el sequent\ m e idii tslo, ut

ait, codice MS. bibliothecte metropolilani capituli Me~

aMuratorio diolanensis, in quo cum i episcoporum nomina

editus, iii i/uo ' . ...

S Bamabat cum tempore seats, dieque ac loco aepostttonis , otntus

vcl sepultur u tantum breviter recenseantur, de S. Bar-

nnhn tamen primo omnium loco sequens ebgium exhi-

hctur.

11) Primus pontifex Mediolanensis ecclesi» extitit

B. Barnabas, apostolus Jesu Christi, sicut B. Hie-

ronymus inter alia, quae scribit Cromatio et Helio-

itur, dicens : » Barnabi

I ,/• antiquissimis Bistoriis, qu», ut au, hodie

,mr in eivitate Mediolanensi.

22 Etcmm, vt rcctc observavit Muratorius in Prx-

fatdone, antiquissimz ittm Historis sunt ipsum Opuscu-

lum de Siiu civitatis Mediolanensis, sive Fitm pri-

,n episcoporum, de quibus supra egimus, ei inter

quas Viin & Bainabes eai&m hqbet, qu& dicti eXogh

auctor commemorat. Itaque cum Vitx istst, ipsojudice

Muruiorio, ad seculum x. vel Ut summum ad seculum

ix taniummodn refefendx iirit^ hon potuit cdtalogi Mu-

ratoriani compilalor elogium istitd n tam i mo-

numento reperire, nisi fortejam tum addilum fuisset a

atiori interpolatore, cujus tempore eaedem illse Vitss jam pro antiquissimis Historiis habebantur. Ui vero koc certnm est, ita mihi multo verisimilius apparet, ne

F

5 ;//)/(/

Yttas eplsco- porum luudat

iu «g ii(n/oivivjuin /iv-UMua, ua^cilt lllctllllCOUC

ipso naraque Apostolo IMediolanensis ecclesi m est 1'undata. - Legitur etiain in antiquissiniis Historiis, quffl hodie liabentur in civitate Mediola- nensi, quod ipse B. Barnabae de Koraana civitate ad

JICIISI IICIIll CI.IJI II pnttlll 1 U/JIVI UlUltl.i /c</.5itr ict./. v.my.

vnh diligenter denuo confetri curavit per eximium a< R. D. Petrum Paulwn Boscham, dictrn Mbllothecse pfafi ncque examvnxiium observationibus suis il-

lustrtint, ediditqm aritetom. ui Maji.

23

A jn vetusliori-

bw- catalogls S. Darnabas non lcgitur,

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS. 13

23 In hoc catalogo stilus eodem hco et modo, quo tcripsit, facile potuit etiam ista aliunde deswnpla, Do-

BUVrQ ilnimus in Mmnlorimio, mutuhir in Lunrenho, rollieo, nesCiO rm, 8. Diony&U Armvnmt r dlSCipulO,

qui posi Frontum velFrontonemS. Honoralosuccessiti attribuisse, Tertium denigue U lusille

vmir merito mspicari licet, utriusque catalogi scriptori petit ex libello de Situ urbh \fediolanensis, sivede Vi-

/,i, m aliquot vetus instrumentum, aut hujus simile tis primorum episcoporum ejusdem ci '■ cujus

exemplar prxluaisse. Occurrunt quidem hinc et Inde eoigua antiqvitate supra egimus, quique Opusculum

uliquod lectiones variantes. ed e t partim transcriben- Olementi mppositum laudat. i Ique conclvdere

t/mn incurise adscribi possunt, partim etiam pro adaH- licet, Catalogum illum Muratorionum, qui tam ine-

tamentis haberi. Prercipuum discrimen est in prxdicto ptum, nec seculo xm antiq

Fronto; nam ubi Papebrochianus Catabgus habet : Mediolant i nionide fundato per S. Barnabam

Frontus, se<lit annia xi, depositus in Oenua ad episd nec ex eo i

S..: in Muratoriano legitur ; Frontus sedit ann. xi. mile I Muratorius

Iste primus ascendit cathedram Ambrosianara simo- 202 velul certum aflirmtmt, Ambrosiano Catalogo

niace, cui condigna pcena ppo meritia pespondehte, fper MabiUonium et Papebrocluu ■> edito b> una in-

ipsum terra absorbuit, sicui Dathan et Abiron ; nec curia primitus adjeotura nomen.

corpus ejus ultra visnm vel repertum, Catholicam 27 Namutprom "< primum

sepulturam recepit. Verum videtur tantum additio eeclesi* su* fu

lem Catalogum continuavit. Verane i nittere;

D

Aixron '

nisi in Uabll lonlano, cui

recentissima tnanu adscri- ]>his cst.

B

, an falsa sit hsec narralio, qum in d catalogis mox laudandis non exstat, hic non inqt iron ad propoiilum meum non pertinet. 24 Tllud rrro huc spectat, quod Pupebroehiam talogus, nuiln liirt/i S. Barnabs mentione, epistoporum

m a S. Anatalone si c ordiatw : Anatolon, annos xm, depositug est vm KalendosOctobris. Si-

a,i pronnm erai cu dam eumo

i ,■.,• qualicumque trat itione scrip

\m adsciscere ; nimir

rrno i I

suormn ot> ' dpulis

olim perperam repeli iratum i

autem hic quoque factum esse, madeni rationet a Pa

S. liarnabam vldetur.

E

mtli modo inliuratorianolegilur :S. Anathelon, sedit pebrochio in S. Barna e, ac ini 8.

annos xui. Depositus vni Kal. Octobris; ac tum itdr Am S. Barnabsz episc

•iliim-; et jacet apud Bnxiam urbem in Monte san- tum necignoi ' taciturus,

cti Florani. Dum Papebrochius laudatum catalogum quandoin Goncior,

jam commiserai prelo, MabiUonius tom. 1 Afwn Ita- ecclesiamtradere

licisuum edidit, quem ex ejusdem bibliothecaz Ambro- sic effalus est : Absit, ut tradan um,

sianse veteri codice signato B. Q°. 248 deprompsemt, hoc est, hereditatem Dionyeii, qui in i

quemque Papebrochius tam similem suo deprehendit, causa fidei defunctus est, hereditatem Bi

fion obstanlibus variis hinc inde lectionibus, variaque coofessoris, hereditatem Myroclis. atque omniom

pta nota, tttru eodem codiee trans- retro fidelium episooporum. /

iptum ?ss( opinatus sit. Sed sive hic idem, sivealm si unquam alias, locus erat -s'. »w-

fuerit, m eo quoque S. Barnabas, {este Mabiltonio, randi, si • ■ ' i

non oeemrii. nisi manu recentissima primo l unitu eorr Uarnabas adscriptus. Nulla quoque de S. Barna Mio in altero eatalogo, a Mw

tom. h Rerum Italie. j>ag. 141 et seqq. edito, qui in

■ 28 Prababilius iti . S. Anatalonem ec-

nensis prim m episcopum /

t , ■'■■' iata H

Aiu tor supra

fll iKitorhini.

bujw sublesta /nii s ostendi- htr,

S. Oaldino, anno Christi l\7ft defuncto, desinil, atque primorum episcoporum MedioUmensium apud U

ita ordilur : Anatolon sedit xm; obiit vm Kal. vium, ubi S.Anatalonis VUm prwfixntt hic titnh

Ootobi Depositio sancti Anatalon episcopi Mediolaner.

95 I llimum itaqueest, necauctorem alterius primi. Non tamen negamus, ipsum S I

catalog \i S. Barnabam in illo vetustiori pulumaliquan

edprosuosensua ■*?, ut prxdicandum. Into hinc forsitan i m ftr

sanclum ApoetoUvm sua paU fundatorem ctumesl, ut Mediolanenses eumden i Apostolum

aderet. Videamus igilur, quam fe- r wfundatore primoque ep

Ucitei literit. In prmis ea epistola S. Hiero- \ Vnatelon cerfi Or*cvmi

nymiadC xatium et Heliodorum laudat sequentia.: dwflA^ i

Barnabas, qiii cum Pauloverbum ministravit, pri- d D sedis ejus lemj i

mum in RomaChristum prasdicavit, etpostMedio- P Sedit anno ou, dep

tani episcopus factus est. / i non legimlur in v.n Kalendas l ictobrii i consenl Cata-

laS.Hieronyr m, logi, '

maat^ legereest inSynopside ViUs Aposto- suyra hudavvn

t Ouscul0 faMmi sanctoque Dorot/teo episcopo Btiam auctor / l*> </<■' - <' ' ' eP '

Turensi ac martyri falso adscripto. Exstat Ulud in Bi- ' memorat : Fuil aut<

bliotheca Palrum eduio cura utrarumq

u, cum Paulo verbi B '/»" >»!> '

minister constitutus primus R ■- Christum pr» sepl moClaudii u «■•

minister coiibuiutu., i II _ i v*mm. hm notx chrom atem pa-

dicavit et postea U^mmnm epI8copu8 fa- J^^X^ '

M%M* mbdii anm « Doroiheo, ia inguU, «• « «J " «* "*J* '*«

fondata. Al Lrf* ./,.» M. Omita. S. 0 k ■•'-- W*"» / . ' jJJ

L « fktaHb .—/„,« «I, et Tyrenex Dc - fUm eoie im. • ' '»'■'■

««» / ^^ —""■■/ -."'—'".'■ ''"''':';'/„,;'/;:;,;,;/;

■Jo legebantur, pmtulm mutata S. Hien - m. ,- i •■»■ oct^11

Asc« conjp.clu- nrtllS

•edisse

annls '■

anno 1 Clau- dii

DE S. ANATALONE MEDIOLANENSI EP. ET CONF.

AKTORE C. S.

usque ad 8 fteronis, qutt notx chrono- loglcx

erpcnduntur.

Responddur ad argumenta

Tillemontu,

**. w V» ■'- ""''" ' ;""7 VSZuiiem, eolum anno, 2Gb novem episco-

«M»( liesootodmmiMerctssema.acpropter^ X ;'" na ,,,„,„„„,„„.,,„ s. ,!,„/,,,,„„„ ,,-,/,,,, £**■

Anatal I «Hr •*— ^ ■ "*- ^£1. (M«. «*»«< ; iu Pape- U

'''• -, i i „«,» iniiiim 262 • ottid '" hocdumtaxat anni

i -•<• <■«'■«"- W „«,,«• «■' .'«■<<< <■"'■"<■<■ "' :J- «* ' 2wi( 374, «•& ^,/„„„„„

xmv *<•/«"«'- 61 '<"'"<<" •• * """"" • "' '","'• l?^Jo2Z™p™mr Lm Christi 109

oct «.■<<«.-' / ' ""'<■<'"" "■<'<"".'-, '::■;■„„ ,. ,,„„/,„„„,, ,■,.,,/„, ,»««*»

'«««■•'■ '■•«"■■'■ «'<■'<«<■ '<"""" ;• "",;;:'' : .„,;;; ,,;„;,,,„,,,/,,,,,«-. » «« .«•«««

antiqu» subfide testis tento postenon. mri <".' '",;„„ d „„„„„, „,„ ,„„„,■ ,„„/,/„, epi-

aa :;:;:,;:;,;.;;;„«««<' .. ^«-«23

"<"■< ■"""- 3 =S^S^»ST4S

*«* - ■ " ■""'• """ r, ?s ;;; ,;';%. ** < **>*» <■<«■■ *. -«.

1 "«"<■'■ <■' "<<<■ '<«-"" "";'"",' ■:':;; v ;, , „ „ ;„,„„•. «»««« .<„„■■,<„ »» «»»«««

at»a! ";<'<■<"«<-;«': 2 - -i j ; yr-as: s

,„„„,„,„,,„ ,„„,„,„„,„«*. Porro hosce duos Apostolo- prodierit.

•,„„■„„ ,„ ,'„• xx,x J „„ 68, non U NoU, hk ieta plurdms ex, re : adeatmodo U-

, ,„ ge ,'■ //„,„ /„ « Papebrochio ctor laudotam I „ Exegestm ae factle persp* et mrm

,,„„<„,, ,,. „ „/,,■«/,• Pog Critica B i. oiet, nihil ieesse o « M. dU annonm se rm

Secunium h*cS. Caius mense J armi Christi 66 qui mamdn chronotaxtm nostram a S. Anatalone

„,.,„ ,„„„,,,„ u sui ; „</,„• adeo usgue ad S. AmbroHumeffluxere, comnode ^plm

possit. Nec dubito,quinTillemontiusargumentum istud

■ non fuisset objecturus, si iictam Exegesim consu-

i. Alterum Tillemontii argumentum errorem in

Catalogis probat, quo in eadem Exegesiper Papebro-

chium aliunde correcto, nostra chronotaxis salva manet.

Nimirum in laudatis Catalogis Myrocles proxime se-

irMonam, deinde Maternusi quem tamen ssepe

tor Kistoriaepiscop. Mediol. proximum Monz

succesioremdUertefaciUacreverafuisse probat Pa-

taloni dicto tempore prim m ta- pebrochius, assentient* Cupero m S. Materno ad dtem

. ste rmo, epu I successorem sunm xm Julii, quos et ego ad diem xvi.. Septembm inS.

anUt non additotempore, ordinatum fuU e. Fuerit igi, Eustorgio I, Mediolanensx item episcopo, secutus fn. twante diem tm Junii anui M epUcopus ordinatus; Hoc autem posito, clarum est, s. Myroclem conciho „•„ anm m epUcopatus, seu ordinationU su* quintum Arelatensi anno 314 mteresse poturne. multnt„kU<

it, [uando SS. Petriet Pauli martyrium '•* Ceter fadle admtsero, in annorum numero muUonto

ieret utfei .!!,,,„. Mi- singulisepUcopUadscnpto, errores aliquos cubare; at

tiam diftoultatis est in sententia Tillemontii, qui non propterea tamen credam, S. Auataloms Vfop* p

tus initium ad annum Christi 96, ac mortem aa 10.), tiam ulterius protrahenda esse, ul suadere voluit Tillemontius. Nec aliter vUum est Papebrocltio, qui tom. ZJunii in S. Barnabapag. 426 num. 32 post expensasipsiusrationesin sua sentenlia perstitit, Vide, inquiens, m mea ante vii tumum Maji Exegesi illius (S. Anatalonis) episcopatum definituin intra annos xlix et lx : neque inde recedimus propter calculum Tillemontii pag, 1192 in editione qua utor, Uta ha- bentur pag. (557J quo initium Anatalonis differtur usque in annum xcvi. Porro,ut inhujusmodi incertis non nisi novem episci pos inter ipsutn (Anatalonem) rebus fieri assolet, inter neotericos alii alinm mortU an- sanctumque Ambrosium recenset ; et quamvis ali- num, seculo tamen primo, assignant. Ughellus tom. \ quibus eorum annos uii et i.ix episcopatus tribuat, Italiee sacrs aucteecol. 36 anntt«i Christi 64 statuit; omnes tamen simul solum annia gclxv sedere facit : Puccinellus in Zodiaco annum circiter 03 ; Ripamon- secundum quse mors S. Anatalohis anno cix illi- Hus in HUt. Mediol. decad. i, pag. 47 annum 70; ganda esset, et initium epUcopatus ejusdem) anno Paulus Morigia lib. 2 Hist. Mediol. annum 93 ; Joan- xcvi ; cum tredecim anni ei assignentur. Hocvalde nes deJDeU in Successoribus S. Barnabse in ecclesia serum ^st, Qta S. Barnaba ordinatus fuisBe creda- Mediolanensi nullum annum consignans% S. Anatalo- tur. Quin et ab ista antiquitate aliquid recideudum nem sub SS. Petro et Lino sedisse memoraU est : Catalogus enim annos Lxvra intermortem S. 36 Petms Chilesinius in Tabula arcbiepiscoporum Myroclis sanctique Dionysii reponit. S. Myrocles Mediolanensium ea decreto quarti concilii provincialis °Ptna u* tamenetiam anno cccxiv interfuit concilio Arela- ejusdem ecclesise edita, ac deindeaucta, S. Anatolium tensi; S. Dionysius vero non serius, quam anno annU tantumdecem, et sub S. Lino Pontifice sedisse ccclxii, obiit ; quod (spatium intermedium) non nisi statuit, Denique Carohisa Basiiica Petri, deinde No-

variensis

nonpotuit primum svb finem Septembris onni61 mor- tuo Anataloni successUse.

31 .1'/ //"• respondeo primo, anonymum eo loco satis insinuare, sibi hacde re non satis constitisset cum ad- dat : Utiertur. Secundo locus iste cerle vitiosus est, cum annus quintuS Caii cum Neronis ultimo ibidem componatur his verbU : Qni erai Neronis ultimus, quse Papebrochius a sciolo quodam adjecta censuit. Tertio deniqu. ndum est, S. Caium, etsi Ana-

eorumdem martyrium annoChristi 00 afflxit : sed nihil cogit nos abante dicta recedere. Ttaque S. Anatalonis episcopatum ab anno 18 usque inSeptembrem anni 61 ex allatis notUchronol lucimus, donecquU a-r-

tiora protulerit. Papebrochiusin Exegesi ferenobiscum sentit, dum in Catalogo prssvio eosdem terminos, deinde vero ainium 19 ei 60 >signat.

32 At longe a nobis dissidet Tillemontius tom. i Monument. eccles., Nota i in S. Barnabam, ubiini- tiiim ac finem sedisS. Anatalonis multoserius colloca* vit, sicscribens Gallice : Catalogus patris Mabillonii

DIE VIGESIMA QUINTA SFPTEMBUIS.

15

DicUur S. Anatalo a S. Darnaba

etiam Url- xiensibus

variensu episcopue, iu Historia item Mediolanensis ec clesiss pariter fatetur annum ejus certum delerminari nonposse; videri tamen sibit ipsum usque ad annum 8 Neronis, qui fuit Christi 61 el 62 vivendo pertigisse, ac forte superasse. Neque ego Historiss episcoporum Mediolanensium ssspe laudatas tantum tribuendum exi- stimo, ut sine omm erroris periculo ipsi inomnibus tuto credi possit ; attamen nihil video obstare, quominus S. Anatalonis episcopatas intra eos temlinos statuiqueat, quos exeadem et Catalogis supra assignavimus. Hacte- nus de sede ipsius Mediolanensi egimus, nunc de Bri- xiensi inquirendum est;nam ei Brixienses hunc sibi a S. Barnaba apostolo primum episcopum datum, et utramque ecclesiam rexisse affirmant, eumdemque ut episcopum suum annuo Officio ecclesiaslico venerantur, uti superius dictum est. lidem etiam ex dicendis sacrum ipsius corpus jam a multis seculis, imo ab ipso ejusdem obitu possident,

§. III Controvcrsia de SS. Anatalonis, An- tigii ct Evasii episcopatu Brixiensi: Ana- taloni martyrium olim perperam adscri- ptum : corpus ejus Brixise.

[\istoria episcopormn Mediolanensium in Vita S. Barnabx ad propositum nostrum hscc habei : Tum (8. Btmmbas Mediolani) alloquens prseclarissimum vi- rum Anatelon, seque Apostolico dogmate fartum ; Perge, inquit, aburbe hac ad Orientalem versus pla- gam, lapide sexagesimo Brixiam, quae est Alpibus contigua, et una ex Venetiarum urbibus haud ignobilis, civibusque ejus salutaria verbi pabula im- pertire. Credo equidem, collatam tibi a Domino gratiam ; et non modica post paululum ibidera ado- lescet, te prsedicante, turba fidelium, Quam illi gra- tanti mente jubentis legationem suscipiens, adeam- dem properanteraccessit urbem. Cumque agrestil et ferocibus gentihum animis dulcia vitsa perennis relatu incllifluo mysteria reseraret, raox, coope- raute ineffabili Omnipotentis providentia, aliquanti ex plebe fidei monumenta perceperunt ore sagaci. Quod ubi Vir Dei aspexit, illico ad magistrum re- diens, prosperatum iter sui legati nuntiavit. At ille immenso repletus gaudio, festivas bonitati Creato- ris gratias egit ; iterum iteruraque commonens. ut insisteret credita sibi talenta cura nummulariis ero- gare ; quatenus cum bono ac fideli servo vocem il- lam desiderabilem audire mereretur : - Enge, serve « bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui ; » alludensque ad nomen ejus Anatelon, ait : Frater ct coapostole, super multa constituendus, plura o- portet lucra tua Domino reprsesentes.

38 Orans ergo, et imponens illi manus, episco- palera deinceps curara commissarum sibi a Christo ovium vigilanter exercere jussit inter Mediolanen- ses ac Brixienses accolas, doctnnae magisterio et fidei Christianae institutis delegatum. Hinc factura est, ut secundum quod prasceperat, impleretur; scilicet ut omni tempore, quoad viveret, utriusque ecclesiaj plebibus pari tenore pastoralem curara impenderet. Praeter quod sanxit, ut Mediolanensis, quam ipse fundaverat, principalis ecclesiastici cul- rainis sedes, aliarumque in ea provincia ecclesiarum raetropolis perpetualiter habeatur. His ita decursis, beatissimus Christi apostolus Barnabas suam cce- pitaccelerare profectionem, accitisque discipulis in- dicat diem festum Pascha? adventdre, etse. Christo opitulante, una cum confratribus et coapostolis ex voto celebraturura esse. Fit raceror ingens tara Christianorum quam paganorum, qui se totius iu eo felicitatis detrimentum pati clamabant, hoc est, si discederet, si illos pauxillum relinqueret.

39 Praecipue vir Dei Anatelon lacrvmaliter ac

graviter ingeraiscebat pro eo, quod dixerat, se non D

ultrareversurum, quia reliquo vitae tempore cuin primui ept-

suis esset compatriotis ac fratribua permansorus, $c°Pmdatus

illum suffl semper resolutionis diem gratabunda

raente operiens, quo Bui laboris a Christo coronam

recipiat immarcessibilem. Quem ita consolabatur

magister, ut diceret : quid tantum mea delectaris

praesentia, cum tibi Christi Jesu, Domini mei, num-

quam defutura eitt Sic enim nobis polliceri volult:

Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem

seculi. An nondeomnibus ejus dictis et operibus,

utegoa beatissimis Petro et Jacobo, magistris Ec-

clesiae, sic et tu ameeruditus es? Numquid aliquid

iiin deesse poterit in vinea Patris familias desudan-

ti ? En cum doctrina fidei virtutum quoque tibi effi-

cacia non deerit, et quae postulaveris, impetrabis.

His et hujuscemodi allevatum adstipulationibus di-

misit m omnibus diligenter instructum ; protinus-

que ad Romanum regrediens portum, ingressus

navim ad Pakestina? gremium repedavit. Hsecipse,

de quibus consule Papebrot hium ad diem xi Junii in

S. Barnaba. Ego de Sancti episcopatu Brixiensi hk

tantum ago.

40 Ughellus tom. h ltalist sacrss recusa ab eodem Sancto, quem Anatbalonem voeat, Brixien H\ m i wco- E

m seriem ordilur. habetque- consentientt mCa-

i , ,. • i , tnliun contra

es fere omner, qu\ de hoc argumento tracta- Bumpern runt. Dissensii tamen abillis erudilus vi\ Paulus Ga- auctoritatem leardus, BrixiensiscanonicustcensuitquetS, Anutalonera

< i .'t episcopispotius expungendumesse, i

aliter ipsiprmsedi ut metropolitanum, sive ut

Mediolan • Brixia.

Hanc sententiam suam in Annolatis ad prselaudatam Uglieltianse Italw sacrx editionem Venetamhis verbis

nit : Si jam anno a Christi uath ital lanei ithedram conscendit D. Anathalonus, ut

vult in Mediolanensibus Ughellus, seu potius ;mno xlvji, ut ibi diximus ex Papebrochii eali nl , quo- modo constitutus e.^t a S. Barnaba Bi an-

tistes anno liii, ut hic asserit auctor ? In eam equi- dem propendo sententiam, quaa S. Anathalonem e Brixiensiura episcoporiuu numero expc on-

perti innixus auctoritate, qui Philastrium septimum Brixienscm episcopum vocat in Sermone, quem in ejus translatione habuit. Quod utique verum esse neqmt, nisi omittatur praefatus Anathalonus : ne- que enim alter ex ejus antecessoribus dubius esse potest. Eam vero Ramperti, qui ad e seculo

ix claruit, auctoritatem esse lioc in loco censeo, ut sine temeritatis nota eludi nullatenus queat. Anatha- p lonus porro pra?fuerit huic ecclesia?, non ut urbanus episcopus, sed ut raetropolitanus.

41 Hsecipse, quae modo paulo pluribus examinanda

et iltustranda sunt. Rampertus, quem hic laudat ffi

leardus, quemque Uqhellus col. 532 anno 814

, ... n trlbui cpi-

opatux Brtxiensi imttatum esse scrmt, corpus .v

Philastrii, ejus lem sedis episcopitsolemniter transtulii

nuno n:'.s, raiuiiciuquc translutwnem scriptti consignavit

in Sermi net qv m ea o ad eUrum populumqtie

suum habuit. Hunc laudalus V. C. Qaleardus una

cumS. Oaudentii, Brixiensis episcopi Sermonibus ci

t antistilis <>, ur-

rectius edidit Patavii ««»<> 1720, m 009110 Cwperus

noster m S. Philostrio ad diem xviu Julii recudit,

Porro Rampertus in eo Sermone de S. Phitastrio m-

ter cetera sic ait : EStenim hic septimus episcopus,

Brixiensem ecclesiam Christo tunc praadicando con-

gregans, sanctum dogma custodivit. etc. Antiquus

quoquc /tymuus, Ramperto multu vetustior, qum G'-

leardus et Cuperus exhibent, deeodem S. Philastrio

hmc habet : Septimus sedis solio resedit Brixiensie.

Hinclaudatus Galeardus in Annolatis ad Italiam sa-

cram Uglnlli, et Cuperus in S. Philastriomeritomo-

nent

AlCTOnE c

in priori pmlr aucti sunf.

DE S. ANATALO.E, «C™»" ™£ ^ „„,„„.

s. pub* « «w »««" w". :■„„„;„» ,„ — ' '" ''"" l"l)"s 's""rtt

°"t ,„, . ,„.,., - S. Anata, *■ £ = J^ffl * "

;;:;":;";:;;,;:::;:::: SETii.» *-*. .*>.-**-£

D

c«,«»<ta *(-4W- '/-'V '" "'"""* ; T A «igii epscopii i" sancto Fauetino

„ ' . PHtatr i hoe ordine — •• '• B. Anatha- Majore. «"«""J conl."Brix. Habetur in SS.

L.;> 8. Ch«ta«:»& u„„, * S- f «T ^'f^S. *r»« <*■<•" ***"

Wwj •' S. Ap0lta».»;6 S. ./,„„,-.' & *™- MW™ >fc ^ „, „„,„,„„„ 8M b ,,,.

«ta; 8 & V i; 9 S. I tmn; .0 ;s- pl"- '""' ' " .Ul,,ills... Brixis quievitin Domino

rft *«&^ .m,-^--"^ SrcoKSnparoehialiSS.Fanatiniet-Jov-

,„,,,„■ m «*■ '»'" " •- >""""• Ce S; Cla-. : ' *? m nonore. Certum „,„/>„ mdetur, S. Anli-

« **i. * -" ■•■'/■■''. «•j- -c :„::;,!: ,„,,,/, „„■■ /■■•/ » <» >■>"

„: -»■• '«■•■< '-;,;:;:;:;;;;:;;;;:;: ^«^«,

,:,.„ : VamiooUumutramquesodemali^tmpore nemt annuntiam *att>

non fait epi- scepus Jiri- xicnsis.

Eorum unus, s. Antigius

gui

iusappavet. S. Narmis colitur xxvii Augusti, ubi da ipso apud nos Aclum sanclus vero Fiator ad diem xiv Decembris Romano Mariyrologio inscriptus est.

',:; j)e s. Latinot seu l:'nv^ Latino, sam

nio, BHxiensi p • ." riter consuli potesi

Opus nostrum ad diem xxiv Marlii et vii Julii. 8.

uum ejusdem setlis episcopum fumet constat

unni 347 apid Labbeum

tom.1 Collect. ConciL, col. 659 et 664, w&i Ursa-

'ppellalur, legiturque subscri \ I rsacius ab

/ini.MO Hllinin»»»»» ' ,

9»nm iinon aHter fl<i Brixtcn^, pertinet, quam quoa sacra ejusdem ossa ob Normannorum metum Bri

a sinl. Hinc etam factum reor, ut nonnulla

ardini Martyroloqii in Gallin auctana, wfenus memoranda,S. Antigium eodem die annuntw .■/, ei Castellanus eumdem in Martyrologio »»"

^r Sfl«ta N^'./".^ r*«»w«i non dubitaveritt Go

m A.ntege, Lflfitre ^ntidium appellans, atque ita jnfKinu-.Lingoms, S. Antidii episcopi; cujus eor- pua tempore irruptionis Normannorum translatum fuit Brixiam in ecclesiam S. Faustini. /'""-

E

cius avvellatur* leqtturque subscn / 1 rsacius ao "m. »"WttUj l" wv ; /,,.,/,',„,

B*i..W-..«! ::":;"' ::::;:::;:::: :;:: ::,"":;:::,::,;"■•■:;:,'::

*7f.< 0' »'/, ct

Xormanno- rum mctu

Kalendas Decembris, ad quas colitur ei in Martyrolo gj0 ftom et. Similiier consiat de.S. FaU'

,.. ctijus memoiia celebratur die siv Feb\ uarii, ubi ei Majores mei di 1 \erunt. Jam vno videamus,

SS. -1" igium et Evasium I ■ " '"-

sium episcoporum si rw eap.u«( ro« /v///. Antigiura hunc, inquii m Annotalis ad Ughellum, non fuisse P>ri- xiensem episcoputn, edocemur ab Adone MS. eccle- Telonen « Sueciaa, in quo co-

dicc de S Antigio ad xvm Kalendas Decembris hs c legi tcstantur colleotores Actormn Sanctorum, Fe- bruarii tom. %, pag. 8U8, num. 15.

Lingonis, civitate Galliae, in territorio Ma- 3 1, gnomontense transitus S. Antigii, cunfessoris et

ptt/oat sunt, eoque tempore etiam aliorum Sanctorum corpm asportata fuere, ne ineommmanus mciderent. /,, ,,■ translatio etiam verisimilior fiatjuvent

lnc pauca annotasse.

47 Rampertus Brixiemis episcopus paulo ante m-

dium scculum nonum ad ecclesiam SS. Faustini et

Joviix monasterium te ''■ tradideratque Leut-

0 abbati et Hildemaro monacho, quoi, ex Gallise

nartibus evocaverat, ui monasticam diseiplinam Mem

1 ,,:. Consuletsi lubet Ughelli Italiam sacram

tamtom. i. col. 532 etseqq.,ubifundationischar-

tatsignata .://mo841 recensetur. Ad hoeitaque mona-

steriumpotuit Hoymo UI0, verisimililer monachus,cum

sacrisAntigii lipsams, velut adfratres suovrefugere,

ncc ut talis

'•'

al. abba

uii.mio.ueose transitus b. Antign, coniessons ei ^'^•"""'ll "i •", ■ r . ■ "...

H Lscopi, qui primo ibidem sepultus, postea vero iisdtmquein ecciesia SS. Fauetxm ac Jovit* teposius,

n inde translatus et in Caiciaco viila ... ecclesiam deinde eidem loco annos octo, menses ^atuor.dies

. s. Maria et S. Martini a domno Aymone, vene- viginti tres, abbas praisidere, uti m landaltfMar-

m rabilisacerd , uonorifice reconditus est. Detade lyroloqw dmm usenU t Porro //«/ Marlyrologium

n postnon plurimoa annos ob metum Nortmanno- Utud Telonensis in Provincia ecclesizprmum fuent,

n rum, qui tunc maximati. pkrtem Franci* ac Bur- Brmam tamenjam olim deklum, ibtdemque auctum

„ gundiaa erunt, ab ipso sancto sacerdote fuisse,<merito suspicatus est Henschemus noster toco

n perlatus. et in Italiam adductus, atque in civitate tmperius teudato, sive in Commentano pemm» ad Acta

n Brixia, in monasterio sanctorum martyrum Faa- SSiFaustini et Jovit&tpm. 3 Februam pag. »u»

., stini et Jovita3,quod ipsejam dictus venerabilis mim. 15. quod, ul ibidem inqwt, accuratissima de n abbas* posteaper annos octo, mensesiv, dies xxm Sanctis Brixiensibus encomia comnleclatur.

nhonorifice rexit, venerabiliter quiescit. » llxc 48 Hocipsum quoque certum videtur d* prsdicta

verbistqus virgulis iistinm, ex citato ab ipso S. Antigii amuntiatipne, in qua et tpsw Iransitus stve

Operu nostri loco ubi ea exdicto Murtyrologio reipsa ohitus, atquesepultura Lingoms, et transim pnmum

iranscnptasunt, rclalis. Porro hunc S. Antigium ad villam Gaiciacumf,deinde Brixtam per ffaymonem ,///,/ UlOi quem Ughellus aliique inter facta ei hujus denique preelatitra in Bnxtensi &b.

Brixienses episcopos sexto loco rccensent, omnino sua- Faustini ac Jovitm monasterio tam

■ . . ■ . . • : ; ., Amfiitnva tti-n

ab ipsis Bri- xienslbus «"' tiquitu* ogni-

ius;

[iririam indc translafus cst,

rio Limjouis transitus S. Antigii confessoris et epi- S. Antigij episcopatwn B\ aucton imus igno-

scopi onnunftfl/ufj nempe xvui Kalendas Decembris, tum fuisse. Neque hic satis solide r*poni potest. S.

etiam in Martyrologio Brixiano memoraiuv, et Brixim Antigium, Bnxia pevegm profeelum% apud Lmgones

colitur ut cpiscupus cun[vssor ritu semidupldoi, uti hubel obiisse ; etenim si id itaesset, liaud dubie auctor, >

d

cetera

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS.

17

sed vel Lln- gonensts fitis- se videtur.

B

vel certe Caltus.

Igentti amwtavii, verbulum addidusetf ta qw Bfteiensis BpiteopaPtts ipffius innetBsceret, aut taltem ua,/ , >v/, ui S. Anltgiut, ti non Lingc

ccrte cujaseumque atienus loci Bpiseoput oredl pothu

debeat, qimm Brixix, prout consnleranli, uinntfestum

rnt

49 A-n tamen Lingonensu episeoptts fnerit, non au- sim a& erere, cum eum in istius tedis antistitum cata- loijts, u Claudio Robertot et a Benet Ckristiana editis, non reperiam; quamquam el in liis aliqnot ephcoporum sola nomina feferantur, necl desit, nhi S. Antigius Inseri postet. Netcfo, an prx- diclum Martyrologium idem sit cum eo, quod \fabillo- nius tom. 2 Annalram, ad annum Ckritti 848, num 79 faudant, ait Telonense fnisse, sed fum temporU in bibHotheca Oltoboniana servatum, ex quo eadem fere, ,/},:, .,., vi rbis tui ■ memorai , ved S. I ntightm

ccmfessorem tantummodo appellat, ei mentoHam i ibidem trd diem dechnuni septimuui Kalendas De- bris tignari afftrmat. Nescio, fnquam, utrum illud n, iiu divei \um ; <■' an Mabit* ■ i memot i e lapsv u num pro alm di< m werit et episcopi tituhim prselermiserit, an vero isimi Ottobonianum exemplar aeeurale secutus tit. ld umnn esserere potsum, annuntiationem illam, prout rtio retuli, integi iorem esse, quam pe* rioduut Mabillonii, ut ulramque eonferenti patebit.

liO Diem xyiii Kalendas ret cum Hen

niane exemplari etiam wrwati aliquot Uauardi auctaria apud Sotlerium, ted episcopl titulwn prsttermii

s Aquicinctinus et D. du Cheva tbent: fpso

die natalis sancti Antigii coniessoris : Caudiacemis:

Natale sa . ■■ ri confessoris I ww.*Attin-

gi confessoris. Sed utul h ■■■<■ ie kabeant, qu t ad jn-x-

Novembris diem latius examinari votcrunt, ex

dictis sntis liquere arbitror, S. A Bri-

s eodem dit cotunt, non aliuvn esse ab illo, qui

)s\ Martyrotogio memoralur,

et huuc non fiii ■ ntem episcopam. Forsitan i<l

ipsum suboluit Baronio, qni 8. Antig\ apud

mium ut e memoratum reperis-

set, Romano Martyrologie minime inseruit tn

quo is etiam hcum nondwn aeeepit. Haec eadem infra

conftrmabuntur, pmlqnamqwt ad S. Evasii ep

lum speciatim spectant, paucis recentm

;;i Ugkellusde to hmc habel : S. Bvasias episco-

'<!„',,:! Brfxien- pns Brixiensfs anno cevi, de <juo in eodem Mar-

ses pro suo tyrologio (Brixiano) iv Nofl. Decemb. : ''BrixiaB

I . tsii ejusdem cavifaiis cpisconi et martvi 18 ;••

ut in cednla vetustissima reperta inarca, ubi etiam

|4is ipsius sancti n ipod eccle-

siam S. Petri in Oliveto. Hxc ipse, qum GaL

excipit ■. Ilunc S. Evasiom i m tao>

tum el non episcopnmi fuisse, satis abunde docet Enscriptio in schedula vetustissima, ejua arcfc in- clusa, rfeperta anno mcdliii, hojus tenoris, ut ex publicis monumentis patet : BvASTBS mmi-

iyh; qna> ufique de ejus praesnlatu, si re vera epi- copus fursset, praeter morem aeotraqnam tacuisset. Praeterqxram quod si septimws ex Ramperto S. Philastrio assignandus est, nullushutcEvasiobk potesl obvenire, Sffartyj iroBrixiani nnpera

inscriptio, quam Ugheilus prOfert : ct in qua epi- scopus et marfcyr dfcitur, nullo antiquo teste iul- cttur.

.*iv2 Faynut in A-nnototis a<l Martprobgivmi !• inini, uhi S. Evasii episeopatvm propugnat, mmdem

niMiiptionem, Evasius BSmCtuS niarlvr eodtm anno 1459 ni PJUS '"'" iiir.ntmn CtSC cmisiiil it , addttOA»,

ab eam muttos de ejusdem episcopafu incertos n fuisse. Scd cum ex antiquis, SUbdti, iuonimentis et ecclesiastica traditione acceptum fuerit, Evasiuiu hanc Brixianam sedem tenuisse ; propterea ibidein Septembris T. Vll.

S. Bvo

tplst i po colunt.

non videtur episcopus fUlSte, sed

tantuia viar- tyr;

ad omnem tollendam ambi^uitatem addita fuit se- D

alia, ab Obitio Capuccino relata, inscriptio : AtcTonEc. i. Corpijs S. ElASII lii iyris BrixT/e. Ad

iiiannni mihi imn rst Martprologium Brixiense prsbter mo.r /aitihitii/n Fnijiii, in quo nec martyris nec con- fessoris vXla facta mentione, tantum dictiut : Brixiae, S. Euasii »[nscopi, iii nncto Petro Oliveto; qui se- dem suara praedicatione verlu Dei, et vitas sancti- nioiiia exornnns, bonis operibus cumulatus, migBa- vitad Christum. Tn Ordine quoque Officii divini pto iniirui diceeesi, arrno, at rfnci, IGB4 typi ad

hi.-m 3 Dee&mbris legilur: Evasii Episc. conf. Brix. semid. Ilalt in S. IYtri in OllV. Cri \UC Ilri-

.i h n ii eorpus, quod in S. Petrl -r-

/./ in Oiirrtn teTVatUT, tlli tp ■', i/iinu /«(-

- non ut martyrem, sed tur,

'.Y-\ Laadotus Faynusid ipsnm admiratue, Quare nec pnferunt autem. hic Sanctus Offlcio martyria non co- uti de epitco-

latur, ut cedula illa indicabat, non invenimus. Sed patu ,p5iHS

illi sola non erat sufficiena testimo-

iiiimi adppol \ciiun; vel ne antepiitati,

quse illum ut aolummodo episcopum celebraba^ de-

eretur. At mifti <• hedula

y.n- inmitn potius statuendwm fuist crum illud ^

:■ i den Is episcom non esse, a t, kutte

ihui rmij • i martyr I ! fua

. a Fayno tje- nera rta, attinei, oereor, ut et ua 9int,

quam scriptor ille prxferat. Certe ea;qux ibidem m>- minalhn iora

sunt; aut -> qua sint vetusti \tra

em admodum incet too,

owm Faijnusin Vindiei WSS.-Marturolo

/ m,- pag. 44, ad Jacobi Malvecii ei Eliss Ca- preoH iit siiis Chronicis de S. Evasio tUentium, i

eponere, id mirum non eese, eo quod lio-

rum jirnnus i SCripterit, 0/tSf

quidt m i n eam schedulam non >•<•

rit.

54 Quid lwc est aliud, quam dicere, aut n t antiquamo-

exiauam de S. <' riam apudBri~ numentai nee

. - . conscntiunt

,,, .,., , fuisse, ■ corpus mventum

men Brixiensis episeopi esse, quomoda ex

ailihin tthedula probabitf Conlra utriusque Sanctii

AntKjn tciiicet ac Evasii, eptsa | po-

■! scriptoi n il* utroqoe

mtium, partim in iisdem episeoporum catal* .

rendis de ioro etl : optnio LaudatuoCar

preolus, ll0n

, quam rfe teminit. Per Ca-

preol teUigo ll\ \us Brixianam, libris F

ifUatuordeeim Lal u sa ptamt editamque innovo Tha-

sanro srrijiinrum ItaUx per Grssviumet Burmammm

tomi '.) partel ; aqua multuni <i \, quam P&-

tricius Spini Italice versam vulgavit. Evasvum partter

prxtermisit /oann ist us Florentmius m Indice

sivr i ' rrum ejusdem

,.,., ., wtis mnuat, hujus quo-

que

: S. Antigius. Hune anno dp (empore

dccc cum SS. Fanstini efe Jovitae corpora ex asde et ordme, eorunidem, nunc S. I ■ b« J- v

luntur, traasferret, mter orandum animara Deo red- opM

:,,,„, Bed minufl ^robabiliter, asserunt. Neque hic a Rampertfl memoratur. Cetebratu* xmii Cal Bec. D uroqne similtter titere Camillum Mag-

gium ui Chromcv de Retm patriis, et II icromjmum

wi inantiquo Catalogot faielur Faywus intaudatis Vimiiciis MSSi apud me fol. kA;sed nBulrius Qpu*~

cnlnm /.';/?. Di.n

/;,. quo dm istt Sancti episcoporum

suorum alboi I tint. Florentuuus, cujut verha

mox dedunus, S. Autujinm prosnmvm suecessorem

3 (acit

DE S ANATALONE MEDIOLANENSI EP. ET CONF.

Db b. ai^i. cuscrvtinn Mediolanensem

18

D

oum Samperti dictii componi possunt,

B

;;;;:;,;;; =r«»i « * ^rvtz "SfS "SSTX i - * § 2- * '"-";

s„,„ jBter nmdmqu» S. Phitolnm ***££** tj°im „,.„ ,,„■ Vit* edend* Uc ait : M.gravit

„,„„„ recenuns, U SS. A*t,gu> et Evas.o „«„ - ^ ^.^ ^^ ^rom ,,„,,„,,, pnmi»»-

mtntt.

5G

SS

esse 01

VelAmphrigiotcuilaudatus Rampertussi postl V ^ atquealiauot crediderunt, de qutbus

essisse asseveraU Inhorum sententia </;«»/'< F'in Annotatis ad Martyrologium ita loquilur:

JacobmMalvecius, quidktam iranslationemab eoaem #^ Gaetanus, Joannes de Deis, Eugenma Cata-

S.AntigiotemporeCaroli Magni factumait. rmxp- ^^ Bossius, Mediolanenses scnptores,

piw /.;Tr„r/i.MH r„M/-/.'.w«""" riah»atftfi«i^ ;. ^ ^ conveniunt, sententiam, Anatalo-

Decembris SS. Antigium et Evasium post Ramperium . Je q fi(]d splendorfc mar

sedisse ***, non fl«fl **" raftone, ata u*J ^™*^ . et Pquiaem pn,t,.niis seculis is niii-

fl/iww »5 locum obRamperti duta assignare non posseu j ^ colebaturj ut refert Franciscus

Denique Faynus in C02I0 Brixiano et m Annotatis u Florentinius in Catalogo MS. episcoporum. Sed spe-

Mariyrologium, ei Ughellus in Italia sacra quibm ^v^lmLl Caroins Borromeus archie-

O-i W« - *** «•; ^Stl ^*2*r Apostolicus, re maturius

PnfationeadRampertumtprxiverat, fS. Anfji m 1 fc. Aatistitis deinceps de

,„,„, £VflSta ,,,s/ n. AfpflM», * « Otf«faf» ™*^rt pontifice tantum celebrari deberesan-

multum vacuioccurrit, sexto scihcet et septxmo ioco r ^ g AnaUlonis Wlfl(,;/r„

reposuen.nl, atque ita S. P^f^^^^T 2*« 1 dtai «m. otofuto, , 1 .

jctensium episcopomm fecerunt, '/""» laudatus Ram-

I lem Sanctui non mirtijr, scd con/. 1101

obm.

E

Xfinc vdcntur ambo e Cata- logo expun- ,,i ndi s 6< S. ylna.a/o

ttintnm ut fltedtotanensls episcopus Brixlenslb u

pu/uisse

pertus, seculi nepiscopus, septimum dumtaxat fuisse, diserlis verbis aflimaverat,

57 iVunc //«</"<■ judicet sequui lector, an duo isU ., Antigius et Evasius, quorum primum Lingo- rtuum,atque inde circiter seculo nono Brixiam allatum; alterum ex invento sacro 1 rp r< cum sche- dulaSancti iantum nomen cum titule raartyris exhi- bente, cognilum ostendimus; judicet, inquam, • lector, an hi Brixiensium episcoporum catalogo inscri- bendisint, dum vel ipsi Brmenses scriptores partim

mrarunt,partim de tempore, quo sedissedia sinttnon conveniunt,- et Ramperto refragantur. Ego quidem erudito Paulo Galeardo, Brmensi, ut dixi, canonicothac in parte assenlior. Nunc adS. Anatalo-

latius tractanda fuere, . Expunctis <•' Brixiensium episcoporum albo SS. Antigio atque Evasio, S.Philastriustquia R perto, septimus fanlum numeratur episcopusi t octavus erit, siaS. Anatalone eorumseriet inchoatur. , Hinc ei id mihi \ verisimilius appan

rdnst Anatalonem Bru prxfuim, non ut urbanum episcopum, sed ut metro- politanum, sive ipsum potius, dum Mediolanensi eccle- siapraesideret episropus, Christianum Brixiemem gemperse suosque etiam curasse, donec S. Clatheus eidem prsefii eretur.

58 Nec aliud indicasse videtur ssepe laudatw anti- quus auctor Histoiis primorum episcoporum Mediola- nensiumtdum ait : Orans ergo [8. Barnabasex Italia discessurus et imponens illi [Anataloni] manus, epi- scopalem deinceps curara commissarum sibi a Chri- Bto ovium vigilanter exercere jussit inter Mediola- nenses ac Brixienses accolas, doctrinae magisterio

..-...„,... ,-, ,■ J.l X IJ.«^ fn

r,„ obiissediciturtnempeanno vm Neroms, ui

iu Vita edenda legitur.

GO Ejusd m \ e auctor locum Sancti emortualem nonmemorat; de sepultura quoque ipsius ac reliq lllltl, se ,,,,,. Hserte profiteiur his verbis : Nam de sacratissimi ejus corporis gleba quia nihil certi us que ad praesens comperi, Dei solius, cui cuncta pa- tent , relinquo notito. Ferisimillimum est, quod ctor Vitse suspicatur, nimirum sancH Ep\ rte-

, obgentilium ejus temporis atrocitatem me tumq ro loco depositas fuisse Verum htnc

Mediolanenses inter acBrixianos ahquando orta con- lentio, utri sacrnm illum thesaurum possiderent. Ita testatur Josephus Ripamontius, Hut. Mediolan.d< deltsicscribens: Sacri eorporis reliquiaa m magn 1 M.nt ambitu, vetustaque contentione Cenomannos („/(S/ Brixienses) inter et Mediolanenses. Hmc D. ,l;r, inde Fluriana a^des Hominis divini servare mortalitatem dicuntur. Ego secundum Cenomannos judicare non dubitaverim, inductus vetustissimi car- minis auctoritate, quod abepiscopo M.roclete addi- tum Anatalonisipsius imaginiAndi gnuspatria3(Medwianen«s)rerum indagator, ei vit atque petulit in Utterarum monumenta, diffisus marmori contra temporis injuriam.

51 Quidquid sii de ea inscriptione, quam S. Myro- clis nomine circumferri diximus supra num. 10 et 1/. quamque etiam auctor Historim primorum prsesulnm Mediolanensium ignorasscdicendus est, ipsum Brevia- rium Mediolanense Ambrosianum, jussu S. Caroli Borromteieditum, de sepultura ejus Brixiensi co\ la his verbis; Ejus corpus sepultum estBrixias. Br\ xiensibus etiam consonant prxter Ripamontium Paulus

Corpus ejus,

dc quo con- troversia fuit

F

Drixix olin\

scpultum,

niihquf,

i..-m *;s acBrmensesacccias, noctnnsB magibifuu •••..-.— . Pladdus

etfidei Christian» institutis delegatum. Hinc fa- Mongia HuL Medwlan h --'•;;/, ";

Ctum est, utsecundum quod pr*cePeratf Impte- ^'^''^ ^ ^

retur; scilicet ut omni tempore, quoad viverct, Uppus Ferraruts xn Catalogo ^™}^*™.

ntriusque ecclesiaB plebibus pari tenore pastoralem ciscus Orlendins in OrU sacro ei piofano parU -

euramimpenderet PraBter quod sanxit, ut Medio- Ughellusin Ualia sacra, alnque. ffi passtm co

lanensis,quam ipse fundaverat, principalis eccle- tiuntt S. Anataloms corpus ex persecutwnum met

Biastici culminis sedes, aliarumque in ea provincia absconditum dm ktuisse ; sed quo temporet 2^e°cca-

ecclesiarum metropolis perpetualiter habeatur. Hsec sione inventum fuerit. non edwunt. LaiMtus ucci

ra sint, neutiquam necesse est, ut hic gemmum nellus scribit, repertum illud fuisse incorruptum, sua-

episcopatum institutnmt sanctumque Anatalonem ulrt- viquefragransodore, quando epnonsuo tumulo a

auesimul prsefectum esse dicamus. De ejusdemvero clesiam S. Floriani translatum est; ast vereor, ui 1 ' lia^c

ibidem in rc- clesia cathc- druli colilur,

B

ubi et Ira- thium ipslus atitn

asstrvatur.

Mvdioluncn- ■■copus

factus,

a b c

d e

DIE VIGESIMA QUINTA SEPTEMBRIS. I9

hac incorruptio odorque satit firmo testimonio nitan- quam pertinaci superbia, ad suum praaripuerat ad-

tur- jutorium.

62 VnynusinAnnotaHsadMartyrologinmBrixia- 2 Hunc, condigno jam tunc presbyteri honore

num de translationibus ejusdem hsec ait 1 1 Issa ejusdem cumulaturn, tirmissimum suolateri opus verbi comi-

apostolici Praesulis in obscuro loco (ne ab infideli- tem ascivit. Aliquantos etiam exeis.qui crediderant

bus deperderentur) liumata. post aliqna saecula in fidei Christianae decore g nitidos et'omni morum ho-

ja.n S. Floriani ecclesia asportata fuerunt; non au- nestate probatos, diaconos instituit. Ociua quoque

tem Mediolanum, ut aliqui ainnt. Hincque anno illis invigilantibus, et ovile Dominicum sollicite

m m.xxii ad ecclesiam cathedralem in ara sancta- providentibus divina Majestas feannuit, et fidelispo-

rum Crucium, Dominico de Dominicis Brixiae epi- puli ccetus ex improviso multiplicari co^pit. Quam-

D

AlCTOng c. s. munere suo strenue fun- gitur:

scopo, translata. Demum in altare S. Martini col- locata fuisse a Dominico Bollano episcopd, sequens inscriptio astipulatur: "Divi Anathalonis primi » Brixiae episcopi corpus buc ex alio hujus templi i coanno ejus iustaurationis translatum, sedente « DD. Dominico Bollano ejusdem civitatis episcopo

'xxii. •■ Eadem inscriptio cum aliquo vocum dis- crimine, quod ad rem nil facit, extat apud Pua lum in Zodiaco et Ughellum in Ttalia sacra. !>■ cum de Dominicis, cui translationem ez S. Floriant ia a I Cathedi r/i n factam adsciibit Faynns, eo tempore Brixiensem episcopatum tenuisse, etiam apud

ilum aliosque legi ; qui cum ta transla-

tione sub eodem facta non meminerint, eam Faynifidei relinquo.

63 Sed quocumque tempore ea contigerit factam ta- men esse, habemus etiam riptoribus,interquos

Joannes Franciscus Florenlinius in Indice episcoporum Bricianorum sic ait: Ejus corpus cum inde, ubi pri- mo sepultum fuerat, in ecclesia S. Floriani ti latum esset, mox in cathedralem delatum, in alta- 1 Auriflainrase ; deinde anno

\ii in ara, S. Martino tunc erecta, collo est, ejusdem brachio in priore loco relicto. Consen- tit eruditus Gal [m \is ad Ughellum, ubi

iisdem pene verbis usus, Anathalonis corpus, inquit, in cathedralem delatum, primum in allare san- ctissimae Crucis Aurifiammae, deinde anno mdlxxii in ara, S. Martinotunc erecta, collocatum est, ejus- dem brachio in priori loco relicto. Ceterum eo tem-

n Brixiensi cathedra -edebal laudatus Dominicus

Bolanus, eques Venetus, a quo cathedralem ecclesiam,

late collabentem, restauratam esse, videri potest

quam inter credendura ad eorum, rebelles Christo existebant, infinjtam multitudinem paucissimi vide- rentur bi, qui interdiu*ad audiendum verbum con- venerant. Porro tam nobilibus, qnam vulgo, indit- ferenter vi.-un salutis vir sanctissimus Anatbalon prasdicabat, degens maxime in suburbano civitatis iganorum rabiem ac spurcitiem evitandam; ubi et sacri Baptismatis signacula et Missarum oratio- numque solemnia cum liis, qui fidei juncti erant, sub dio exequi solitus erat.

3 Fuit autem in pastorali cura utrarumque se- ilium i annis tredecim, ab anno septimo Claud que ad octavura Neronis /•. Quo intempore ordina- vitsibisuccessores duos ; alterum Med s, al-

terum Brixiensis civitatis, episcopum. Conatituitque condiscipulum, in divinis dogmatibus appriraeeru- ditum, civem Romanum /, Mediolanensi urbi ante suumdecessummetropolitanum antistitem. Cui pro- fecto urbi tantum privilegii a suo noverat ma§ concessum, ut, sicut inter reliquas Italicarum pro- vinciarum urbeseannn dumtaxat, qmc Occidentem versus marginem ab Italise sinu proienduntur, post Romanam arcem nitentis structurffl eminentiaatque aulicorum conventu frequentissimo principare vide- batur; ita ecclesiasticaa ditionis praerogativa post Romuleam Sedem cunctos excelleret. In hunc rao- dmn et ipse praefatus Antistes, nil a suo mstitutore discrepans,metropolitanara ibideracathedrampro fu- turis temporibus Christi statuit esse fidelibus; qua- tenus affinium populorum antistites, hoc est Vene- tiae.Ligurioe, iEmiliaa, Retice*, alpi , quotquot

fuerunt in sancta matre Ecclesia futuri, perhas saa- pe dicl iput quoddam et decus insi-

* Murat. interdum

successorrm • ( Dri- I \bllS

episcopum

ordinat : E

i k

l

apud Ughellum ; Ea igi Hone S. Anataionis £lie Fost Romanum Pontificem habere debcant Me-

. praeter brachium ad novam S. Martini aram diolanensis sedis praesulem m. transtulent, ut supra dicta inscriptionis docct. 4 His ita sancitis migravit adChristum, perpe-

tua laborum suorum prasraia recepturus ; depositus- Y/JT A Que est viii Kalendas Octobris: quo etiamdie vene-

rabiliter colitur sancta depositio ipsius ad Concilia

Sanctorum n. Nara de sac li ejus corporis

AllCtOrc Anori) mo. gluba quia niliil certi usquead prcesens comperi, Dei

solius, cui cuncta patent, relinquo notitia^. Quod

Ex MS. Mcdiolanensi Michaelis Picolpassi quare acciderit, nulli mirandum; cura per idem

COlkllO cmn editione Muralorii. terapus toto pene orbe ad nomen Christi incognitum

Apavefacto et turbato, si qui erant ex credentibus, ithalon a episcopatus apicem sui magistri perlatebras quasdam, etquasinvenirepoteruntca- sanctissimi Barnabaifi vice, velut Christo b, vernas, divinis excubiis fideliter insistebant, non

suscipiens, apostolicis formavit operibus probisque persecutionem immanissimam pavescentes, sed po- actibus c adornavit. Erat quippe divinai charitatis tius ob credentium augmentum passioni se ad vm- igne fervidus, virtutum nitore splendidus, jugis par- pus substrahentes. Ita factum est ob paganorum Bimonis ac vigiliarum instantia prascipuus, verbo evitandum furorem, ut Christi Sacerdotis funuspre- Dei indesinenter intentus ; it.a ut commissas sibi ple- tiosisssimum occulte " a Christiauis sepulturaj bes et assiduis orationibus adalta subveheret, el ad- deretur; praesertim cum ea temporis mstantia Ne- monitionibus saluberrimis ex profano simulacrorum roniana tempestas o Christianorum increinenl ritueruere non cessaret. Et quamquam de sui ab- trocissimedupasceretur, delegatisperunamquamque i magistri non modice angeretur; ejus tamen provinciam tain diri operis executoribus, ut initiatffl fidelissimis refocillatus promissis, sancts Dei Eccle- cultoresE evissimis quaterent furiarumsua-

sise agrum instantissime excolebat, et infidelitatis rum procellis. Quo etiam curriculo temporis P antiqu8eprocuItribulosdabjiciens,noveIlaeplantatio- et Paulus, gloriosissimi sanctae fidei prsaceptoi nis fructiferas jugiter vites inserebat. Habens deni- im-lvti Christi certaminis bellatores, cruento C que secum Gajum e, condiscipulum suum, ajquesum- ris occubuerunt prascepto p: nonquia devicti hosti- ma2 f sanctitatis virumquera ob praadicandi gratiam bus collo submisere; sed quia suis sequa jam Magistri cohaeres factus, fideli violentia magis, valide dimicaudi normam relinquere voluere.

ANNOTATA

* Murat.

Rhetiae

tnoritur: (jusdem cor- }>us latet, F

n

• \lurat,

90

A. ANOMYilO.

ANNOTAT.

DE S, ANATALONE MEDIOLANEXSI EP. ET CONF.

k Vide dicta "> Commentario num. 28 et scqq.

1 Apud Muratorium pro civem Romanum dicUw Cajum Romanmn.

xn & amplitudm mtropolis Medtolanensts, ante- quamBamnensisetAquileiensismetiopoUserecm

P

.\ .

a ln editione Muratorii anonymus sie orditw Annt;il>>n tgitur; quia nimvum fHstoriam suampro

Anatalon ,g,tur; ama unnuu», u,*onm ^JZ nl,ic tilnbet, eruditwi Emmanuelem ScheU

!,ltm„i„,,c,liu- , » ; - Eccles.dissert, I, *p. 5, mm.

^oneteraj enosjn Mot umU . /; ^

Commentariopnevionum. 3/ eJ Mft. w> eadem edttio- » n seq. m "">""

, fl-favtaiw .- Bof»apoF«^MinS.Anfttal<?niB0%fttw od Anatalo, rion

B

tantummodQ contineh

i, ( ■, mtarium pr&vium § %. 1» eudem

ione pro vice ftguifftr vi& c /w editione legitur: actis, (! Ibidem; germinaj *( raacvites p ntas,

,> Sanctus hie S. Anatalonis in il/etfi successor Martvrolo lio Romano inscriptusest, coliturque olani die c27 Se/ ( w£rM< u6i rfe ipso agemius. f .1/"/*/ Miivaionnm pro »que summae hafatur

sunimiiMjin?.

g Vorrm decore supplevi ex laudaie editione; dee- rat enitn in apographo nostra.

h Jw il/£. fiotfno legebatur Majestate, «// e\ supra

|>r;< \ )« 1' Jitibus. Utvumquc c.i Munilovio vcslilui.

i Afediolonensis scilicet et Brixiensis, deqna uUima le Coninn prsevium § 3.

n /•/,, /. non edieii annenymus. PorroS.

Brixise moHuum et sepultum fuisse, in „, wi0 dictum ymu in Cazlo Bri-

jo quavio, meminii de vetusta Brixiensi mctorum Concilia mitatam fuisse U6t aliisal >Umporea ibus,

Q -, non n isi anno Christi 64,

tribiis circiter annis post S. Anatalonis oojtHro ccepta

,,,/ potuerunt quU\ m Christiani corpus

oiscopi sui ob du tam persecutionem abscondi-

lum tenuisse,ai non proptereamdem,sidepHma cjusse-

puUuvu agitur, tunc abscondisse.

p Adi Commentarium prseviim aww. 31.

E

DE S. HERCULANO MARTYRE

J E

-i i m o ii. Sanctus,

cujtis Actn datn sitnf, 2\ SeptembrU ;

VIA CLAUDIA 1N 1TALIA

Ex Marivrologiis et Actis S. Alexandri episcopi martyris.

s

* /. Co

rcctc, s hod < (lis,

ivcuui hujus Athletxad Chxistum convi rsi proque 'ytumcertamen jam n-uwc

hibui n,ti au) a\iem xxi SepU n ne S.

audri, in itia Claudia dicto die martyrio co- ronati: ea quippe erat inter ipsos gestorvm a nneanot ut separari abim mmodepossent. Quapropter

ateumque itata

suni de Actis ma/rlyriit deque horwm pretio et auctore (//// : oculatum profitetur, adjieir

iitus dumtaxai ea, qux i mc, nam

isS. Herculauo proprius non erai ,afferenda nonj

nus. Primus inter martyrol nitAilo,

at occasione etiam dumtaxat <s'. Alexandri ad diem xxvi No; i us nalaiis

tatio tantum S. Alexandri. Memoratur quidem h Sanctus uostcv in tribus codicibus, quibu& ad ii dum /.'" weydianum Adonis.Martyrolo pi / i Georgiu wrum auctoritate, i

lata cum um Mosandri ac Sosweydi,

die iu S. Aunario, sed annuntiationem Adoni trib on putamus. Dux

est itaque hac